kunst op instagram is nog geen instagram-kunst

Fotograaf Michele Bisaillon speelt met de contrasten van Silicon Valley.

door Robin Alper
|
02 mei 2016, 10:10am

Michele Bisaillon creëert in haar foto's een pastelkleurige wereld, met haar favoriete objecten - bloemen, spiegels, ballonnen en haar kat Peach. Ze legt ze vast om ze te kunnen bewaren, want uiteindelijk is niks blijvend.
"Prince vat het goed samen," legt Michele uit, "Life is just a party and parties weren't meant to last."
Maar de foto's van Michele zijn niet alleen een verjaardagsfeest uit de jaren negentig. Haar dromerige wereld legt de keerzijde van onze beeldcultuur bloot; namelijk dat het beeld nooit volledig is.

Ze groeide op in Silicon Valley in Californië, waar veel technologiebedrijven gevestigd zijn. Met haar foto's, die ze deelt op Instagram, verbeeldt ze het scherpe contrast tussen de technologie uit Silicon Valley tegenover de natuur van Californië, en digitale bewerking tegenover echte beelden. In een wereld waarin het digitale en het natuurlijke steeds meer samensmelten, laat Bisaillon ons zien dat er meer achter een beeld zit dan we denken. We spraken haar over de wereld achter haar foto's, social media en de kracht van selfies.

Je wordt regelmatig omschreven als Instagram-kunstenares. Wat vind je van die benaming?
Het is sowieso vleiend om een kunstenaar genoemd te worden, maar ik weet niet zeker of dat is wat ik ben. Ik heb verschillende dingen gehoord en niet iedereen noemt me een Instagram-kunstenares. Ik gebruik voornamelijk Instagram gebruik om mijn foto's te delen, dus ik snap wel dat ze me zo zouden noemen.

Je werk staat bekend om het gebruik van spiegels. Waar komt jouw fascinatie voor spiegels vandaan?
Ik gebruik spiegels om veel verschillende redenen, maar de voornaamste is dat ze je in staat stellen om verschillende perspectieven in één frame te laten zien. Ik vind het fijn om stukjes informatie die zich om me heen bevinden naar de voorgrond te kunnen brengen, daar waar ze niet fysiek bestaan.

Je laat met de spiegels zien dat er altijd een andere kant aan het verhaal zit, iets dat we niet kunnen zien. Wat gebeurt er achter de schermen bij jouw foto's dat we niet kunnen zien?
Het frame bevat maar een beperkte hoeveelheid informatie. Ik vind het leuk om dat gevoel te verbeelden door dingen af te snijden en te verplaatsen zodat het nergens meer op lijkt te slaan. Ik wil mensen het gevoel geven dat er informatie wordt weggelaten, omdat dat zeker het geval is. Je ziet bijvoorbeeld mijn lichaam op de foto, met de reflectie van mijn arm in een spiegel op mijn buik. Het is mijn doel om het eruit te laten zien alsof de arm niet van mij is door de arm uit het werkelijke frame te verwijderen.

Hebben de katten, ballonnen en bloemen ook zo'n gelaagde betekenis?
Ik wil gewoon mijn eigen wereld creëren. Dat zijn een aantal van mijn favoriete dingen en ze inspireren me. Ik vind het fijn om ze om me heen te hebben. Ik leg ze vast zodat ze langer zouden kunnen bestaan. Alles is zo tijdelijk. Prince vat het goed voor me samen in het nummer 1999, waarin hij zegt: "Life is just a party and parties weren't meant to last."

Je gebruikt social media als platform voor je foto's. Wat voor relatie heb je met social media en hoe beïnvloedt dat je werk?
Wellicht dat ik er me eens kritisch over heb uitgelaten, maar wat ik ermee wil zeggen is dat veel van de beelden die we zien digitaal zijn bewerkt. Ik ben enorm geïnspireerd door digitale kunst. Met mijn foto's wil ik het gevoel creëren dat de beelden digitaal bewerkt zijn, maar dat eigenlijk niet zijn. Ik wil het natuurlijke met het digitale laten samensmelten door het er gefotoshopt uit te laten zien. Wat social media betreft heeft mijn relatie ermee zijn hoogte- en dieptepunten, net als al het andere. Soms voel ik me er fantastisch over en andere keren nogal slecht. Ik probeer nog steeds uit te vinden wat ik ermee moet.

Hoe zou je werk eruit hebben gezien zonder social media? Zou je je dan ook bezighouden met fotografie?
Het is lastig voor te stellen. Ik weet zeker dat ik zonder social media niet in staat was geweest om de dingen die ik maak op dezelfde schaal te kunnen delen. Mijn foto's zouden er waarschijnlijk ook heel anders uit hebben gezien. Ik denk niet dat ik dezelfde dingen zou hebben gemaakt, maar ik kan niet zeggen hoe het zonder social media zou zijn.

Welke andere kunstenaars op Instagram vind je inspirerend?
Een aantal van mijn favoriete kunstenaars op Instagram zijn onder vele anderen: @monimogi, @artbabygirl, @arvidabystrom, @honeylong, en @thisismayan.

Je komt uit Silicon Valley - word je beïnvloed door de stijlkenmerken van de westkust en de technologische achtergrond van Silicon Valley in het bijzonder?
Ja, absoluut. Ik heb mijn hele leven in Californië gewoond en denk zeker dat de cultuur onderdeel is van wie ik ben. De technologie van Silicon Valley naast de prachtige natuur van Californië is een enorme bron van inspiratie voor me. Zoals ik eerder al zei is het mijn doel om de beelden er digitaal bewerkt uit te laten zien maar volledig echt te laten zijn. Ik denk dat het contrast tussen technologie en natuur dat hier voor me doet.

Je werk ziet er door het gebruik van pastelkleuren nogal vrouwelijk uit, en je hebt meegewerkt aan een van Childbirths video's. Wat vind je van de huidige opmars van kunstenaressen en vrouwelijke muzikanten, en ben je soms bang dat het niet meer dan een tijdelijke trend is?
Ik ben niet bang dat mensen vrouwen die kunst maken zat zullen worden. Naar mijn idee zijn er veel dingen die we moeten overwinnen om gendergelijkheid te bereiken in onze wereld. Dat onder de aandacht brengen middels kunst is een krachtige manier om mensen bewust te maken van zulke kwesties. Ik zie mezelf zeker als feminist. Ik vind het geweldig om het vrouwelijk lichaam te vieren, maar ik probeer echter niet specifiek feministische kunst te maken. Ik wil beelden creëren die ik zelf bevredigend vind. Ik denk niet dat vrouwelijke of feministische kunst een rage of trend is, op welke manier dan ook. Het is iets dat onze maatschappij nodig heeft.

Je neemt vrij veel artistieke selfies. Zou je andere aanmoedigen om hetzelfde te doen?
Absoluut. Ik denk dat het vinden van verschillende creatieve manieren om foto's van jezelf te nemen je kan helpen om veel verschillende kanten van jezelf te zien.

Wat is je favoriete foto die je tot dusver hebt genomen?
Ik weet niet zeker of ik een favoriete foto heb. Mijn favorieten zijn waarschijnlijk de foto's van Peach omdat ze me blij maken.

Wat zijn je plannen voor de toekomst?
Ik wil altijd vooruit blijven gaan. Ik wil dat mijn stijl zich ontwikkelt en blijft ontwikkelen. Momenteel ben ik bezig met het schieten van foto's voor Nylon Japans volgende issue. 

@michel_e_b

Credits


Tekst Robin Alper
Fotografie Michele Bisaillon 

Tagged:
Instagram
Interviews
Kunst
Cultuur
spiegels
michele bisaillon