'new narratives': wanneer mode geen decoratie is, maar kunst

Bo Hanna

In een loods in Amsterdam-Noord werd het huidige modesysteem uitgedaagd, en een alternatief geboden. “Als we de fast fashion-industrie willen veranderen, moeten we mensen anders naar mode laten kijken."

Meer en meer modeontwerpers verzetten zich tegen de traditionele mode-industrie, en designers en consumenten hebben steeds vaker oog voor duurzamere en eerlijkere manieren van produceren. Dit gaat lijnrecht in tegen de standaarden in de fast fashion-industrie, die op massaconsumptie gericht is.

Hedwig Vervoort

Ik sprak met Hedwig Vervoort (24), die mode studeert aan de HKU en als protest tegen de mode-industrie de modeshow New Narratives organiseerde. Ze nodigde hiervoor haar medestudenten Nina Gerritsen (25), Anouk van Wijk (22) en Nina Leeuwenkamp (26) uit om hun collecties te presenteren in een loods in Amsterdam-Noord. De drie werkten daarbij samen met studenten uit andere disciplines om de verhalen achter hun collecties vertellen.

De mode-industrie creëert kledingtrends die vaak op niets gebaseerd zijn, zegt Hedwig: "Ik wilde een avond organiseren waarbij publiek het verhaal achter collecties kon beleven, in de hoop dat mensen mode meer als kunst gaan zien en minder als decoratie. Decoratie is oppervlakkig, bij kunst gaat het veel meer om wat het betekent."

Volgens Hedwig werken veel ontwerpers vanuit een idee, maar wordt dat bijna nooit opgepikt. "Veel media focussen alleen op de esthetiek van mode," zegt ze. "Zo wilde ik ooit het verhaal achter een collectie van Alexander McQueen weten, maar moest ik uren zoeken voor ik dat ergens kon lezen." Modejournalisten schrijven vaak over oppervlakkigheden, zoals welke nieuwe kleur de trend is. "Bij de meeste modeshows krijg je aan het begin een brochure waarin je het idee achter de collectie kan lezen," zegt Hedwig, "maar daar doen modejournalisten weinig mee."

"Als we de fast fashion-industrie willen veranderen, moeten we mensen anders naar mode laten kijken, en de verhalen achter collecties benadrukken," vervolgt ze. "Als mensen de ideeën achter een collectie kennen, zullen ze meer waarde hechten aan een kledingstuk en er misschien ook meer voor willen betalen."

Nina Gerritsen

"Veel consumenten kijken bij kleding alleen maar naar het prijskaartje en of het leuk staat," zegt Nina Gerritsen, "maar ze snappen niet dat er enorm veel moeite en tijd in een kledingstuk zit. De fast fashion-industrie bezuinigt enorm op kwaliteit van materiaal en productie."

Met New Narratives bood Hedwig de modestudenten en het publiek een manier om meer te leren over de concepten achter de kleding. In samenwerking met studenten uit andere disciplines is geprobeerd om die concepten 'beleefbaar' te maken. "Allemaal hebben we onze collecties vertaald naar een expressieve vorm, zoals een dans, een film of een auto waarin je kon gaan zitten en een shotje kon drinken met de modellen. Hierdoor wordt mode meer dan alleen het kledingstuk en krijgt het echt een verhaal," eindigt Hedwig.

Anouk van Wijk

Als ik de modestudenten vraag hoe ze tijdens hun studie worden voorbereid op de mode-industrie, vertellen ze me dat hun docenten een ander idee hebben van wat mode is dan zij. Voor de studenten ligt mode dichter bij kunst dan voor de docenten. Anouk van Wijk vertelt dat ze hier moeite mee heeft. "Toen ik mode ging studeren kwam ik erachter dat de mode-industrie niet zo mooi was als ik dacht," zegt ze. Haar collecties passen bijvoorbeeld niet altijd binnen het kader van haar studie. "Voor mij is draagbaarheid minder belangrijk, ik maak mijn kledingstukken vanuit een concept, en dat is soms lastig te verantwoorden op mijn opleiding, zegt Anouk. "Maar wie bepaalt nou wat mode is?"

Nina Leeuwenkamp

Ook Nina Leeuwenkamp is van mening dat er weinig creatieve mogelijkheden zijn binnen haar studie. Zo zegt ze dat je je collectie op een traditionele manier moet presenteren, ondanks het feit dat er tijdens de studie wordt benadrukt dat je volgens je eigen ideeën moet werken. Bovendien word je er op je eindpresentatie op afgerekend als wat je gemaakt hebt volgens de docenten geen mode is. Ze vindt dat mode meer kan zijn dan een kledingstuk om te dragen, en ziet het als een middel om haar ideeën te uiten.

Hedwig is van mening dat je door de huidige fast fashion-industrie gedwongen wordt om een slavendrijver te zijn. "Mensen aan de andere kant van de wereld maken onze kleding voor een habbekrats omdat wij constant iets nieuws willen kopen voor weinig geld," zegt ze. "Het is lastig als je op een eerlijke manier geld wilt verdienen bij een commercieel modebedrijf, omdat er weinig modeketens zijn die op een eerlijke manier produceren, en het moeilijk te controleren is."

Hedwig denkt dat mensen tegenwoordig weinig interesse hebben in het concept achter een collectie, maar ze blijft positief. "Na afloop van de avond kreeg ik veel positieve reacties van mensen die enorm geïnteresseerd waren geraakt. Ze vonden dit veel leuker dan een standaard modeshow."

Credits


Tekst Bo Hanna 
Fotografie Alwin Poiana