​het funky geluid van dorothy

Maak kennis met het Amsterdamse duo dat iedereen aan het dansen krijgt.

door Robin Alper
|
04 mei 2017, 1:10pm

Hoewel de naam anders doet verwachten, bestaat Dorothy uit twee Amsterdamse jongens, Arthur en Do. Het luisteren naar hun sets verklaart de Afrikaanse insteek: hun geluid is een swingende mix van afrobeat, house en disco. Hoewel de muzieksmaken van de dj's uiteenlopen van acid tot soul, hebben ze beiden een voorliefde voor alles wat funky en dansbaar is. Uit deze swingende liefde ontstond Dorothy, waarmee ze in Amsterdamse clubs en bars als Claire, Paradiso en Studio/K zelfs de stijfste bezoekers aan het dansen kregen.
We spraken Dorothy over danskwaliteiten, het draaien als duo, en je huur "kapot gooien" aan nieuwe platen.

Jullie sets zitten vol Afrikaanse invloeden. Waar komt de liefde voor deze muziek vandaan?
Arthur: Toen ik een jaartje of vijftien was, luisterde ik veel 90's hiphop. Ik was zó gek op die muziek dat ik ook zelf beats begon te maken. Uren zat ik in m'n kamer beats te tikken en samples op YouTube te diggen. Toen ik voor mijn zestiende verjaardag een platenspeler kreeg, verschoof het diggen op YouTube naar het diggen in platenwinkels. Dáár is de liefde voor zwarte muziek begonnen. Ook werd er thuis veel Armeense muziek gedraaid, waar veel percussie-elementen in zitten. Dit heeft ook zeker m'n voorliefde voor percussie gevormd.

Do: Over het algemeen heeft het een bepaalde dosis funk en swing die je bij andere muziek niet kunt vinden. En dat is niet alleen bij afrobeat, maar ook bij bijvoorbeeld jazz, hiphop en soul het geval. Ik vind het belangrijk dat een nummer je een bepaald gevoel geeft; dat het je kan ontroeren of je juist in extase kan brengen. Ik merk dat tijdens een set zo'n plaat de zaal echt helemaal kan laten opleven, de energie die er dan al een tijdje in zit, komt er op dat moment even uit.

Jullie draaien als duo. Hoe vullen jullie elkaar op muzikaal vlak aan?
Do: Eigenlijk sturen we elkaar 24 uur per dag nummers door en kunnen we de plaat dan seconde voor seconde analyseren met z'n tweeën. Het grappige is dat we allebei dezelfde soort elementen in een plaat tof vinden. Dat kan variëren van een super dikke Yamaha DX7-baslijn, tot een vertraagde clap in een boogie nummer. Onze stijlen liggen eigenlijk redelijk uiteen. Arthur is altijd wat meer studio-/bandmuziek georiënteerd geweest, en ik neig wat meer richting house met af en toe een uitstapje naar acid. Tijdens een set communiceren we eigenlijk heel weinig over de set zelf, we doen beiden ons eigen ding en voelen aan of een nummer kan of niet.

Arthur: Op muzikaal vlak zijn we het denk ik vaker eens dan oneens. Dit is weleens anders geweest. Onze smaken verschillen eigenlijk heel erg van elkaar, al moet ik wel zeggen dat er veel is veranderd en we onbewust erg naar elkaar toe groeien. Platen die Do me stuurt die ik nu hard vind, vond ik een jaar terug helemaal niks. Andersom werkt dit net zo. Ik denk dat we elkaar wel beïnvloeden in onze smaak, maar dat het grotendeels de 'groei' is die je als dj meemaakt; alsof je smaak voor muziek rijper wordt. Er zit natuurlijk nog steeds verschil in de platenkeuze van Do en van mij, daar ontkom je niet aan - we zijn twee verschillende personen. Ik denk dat dát voor de nodige aanvulling zorgt.

Is het moeilijk om bepaalde platen op vinyl te vinden, of is het aanbod gegroeid de laatste tijd?
Do: Deze vraag is beter te beantwoorden door Arthur, die man diggt zo veel [lacht]. Hij gooit drie keer z'n huur kapot aan platen elke maand. Ik heb daar helemaal geen geld voor. Af en toe koop ik wel een plaat en gelukkig heb ik al een redelijk prima collectie waar ik telkens weer nieuwe platen uit kan halen. Maar volgens mij is het vinyl-aanbod vrij steady. Het aanbod in Amsterdam is super met zaken als Red Light Records, Zwart Goud en natuurlijk Rush Hour. Onlangs is er een nieuwe platenzaak geopend in Amsterdam, Bordello A Parigi. Dat zoiets gebeurt in dit digitale tijdperk is natuurlijk heel tof en geeft aan dat het aanbod weer groeiende is.

Arthur: Drie keer m'n huur is wel overdreven, maar in ieder geval te veel [lacht]. Het aanbod is zeker gegroeid als je kijkt naar de hoeveelheid re-issues die de laatste tijd zijn uitgekomen. Ik vind het heel tof als labels er echt werk in steken om de artiest op te zoeken en samen op een eerlijke manier een plaat opnieuw kunnen uitbrengen. Hoe mooi is het dat iemand dertig jaar geleden een plaat maakte, deze allang vergeten is, en opeens weer super populair wordt.

Gebruiken jullie vooral oudere platen, uit de jaren tachtig, of zijn er ook hedendaagse artiesten wiens werk in jullie sets doorklinkt?
Do: De ondertoon is bij ons zeker 80's en 90's, maar we draaien ook platen van hedendaagse artiesten. Binnenkort gaat een goede vriend van ons, Zeno [artiestennaam Gropina] een hele toffe EP uitbrengen met de oude balearic-vibe in een hedendaags jasje. Zoiets kunnen we erg waarderen.

Arthur: Ik heb af en toe tijden dat ik alleen maar toffe muziek vind die heel recent gemaakt is. Ik ben bijvoorbeeld nu helemaal gek van het werk van Mark Barrott. Het maakt mij niet zoveel uit wanneer het gemaakt is, als het maar tof klinkt. Als ik naar de platen kijk die ik draai en mijn collectie, is het meeste wel 70/80/90's werk.

Hoe komt het volgens jullie dat de populariteit van de muziek die jullie draaien de laatste jaren ook onder het mainstream uitgaanspubliek steeds groter wordt?
Arthur: Een bepaalde plaat die vijf jaar terug alleen voor een stel verzamelaars interessant was, is nu opeens voor heel veel mensen vet. Kijk maar naar bijvoorbeeld die super toffe proto-techno plaat van Lata Ramasar. Door alle social mediakanalen kan iedereen zien hoe een dj het publiek helemaal gek maakt met een bepaalde track. Kijk maar naar de Dekmantel Boiler Rooms ieder jaar. In die context is die specifieke plaat, die misschien saai was geweest als je hem in de auto gehoord had, opeens wel heel dik.

Do: Je merkt dat het publiek steeds meer open staat voor bepaalde platen, die misschien onder de noemer 'moeilijk' of 'minder toegankelijk' kunnen vallen. Maar wanneer je die op het juiste moment in een set draait, kan iedereen dat wel waarderen. Het evenwicht is dan belangrijk, door een bepaalde moeilijke plaat te draaien na een energieke simpele houseplaat, neem je een deel van die energie mee de volgende track in.

Jullie geluid is heel funky en dansbaar. Kunnen jullie, en de rest van het Nederlandse publiek, er een beetje op dansen, of moeten we het toch maar bij hakken houden?
Do: Als Arthur een biertje op heeft, is hij echt de koning van de dansvloer, zowel voor als achter de draaitafels. Laten we het verder maar niet over de danskwaliteiten van de gemiddelde Nederlander hebben. Soms zie je echt grappige dingen voorbijkomen. Maar het gaat erom dat mensen het naar hun zin hebben, toch? Dat is verreweg het belangrijkste. Iedereen moet gewoon lekker z'n ding doen.

Soundcloud

Credits


Tekst Robin Alper
Omslagfoto Tobias Terpstra

Tagged:
Dorothy
Cultuur