de schoffies van vilnius

Fotograaf Visvaldas Morkevičius legt de mensen van de voorsteden van de Litouwse hoofdstad vast. Het is het landschap waar hij in opgroeide.

door Anastasiia Fedorova
|
01 juli 2016, 4:05pm

"Op een goede winterdag in Vilnius keek ik uit het raam van het busje waar ik in zat, en zag toen twee jongens die op de bus stonden te wachten. Ze droegen zwarte trainingspakken en hadden ieder een grote plastic tas bij zich. Mijn hoofd vulde zich met beelden uit mijn jeugd, beelden van jongens die in mijn buurt rondhingen, met precies dezelfde spullen en houding als die twee die ik net had gezien. Ik was verrast en blij om te zien dat sommige dingen gewoon echt nooit veranderen," legt Sofija Rybakovaite uit. Dat was het moment waarop ze op het idee kwam de jongens van Lazdynai, een buurt van Vilnius, vast te gaan leggen samen met de fotograaf Visvaldas Morkevičius.

Rybakovaite en Morkevičius komen allebei uit Litouwen, en wilden de jeugd portretteren in een bleke voorstad die net voor het einde van de Sovjet-Unie werd gebouwd. "Lazdynai is het beste van slechte sovjetarchitectuur in Vilnius," lacht Visvaldas Morkevičius. "Het project werd in 1964 gestart als eerbetoon voor dat soort architectuur en de architecten kregen vervolgens de Leninprijs voor het plannen van de buurt. Vandaag de dag gebruiken we het woord Khrusciovka voor de rijen grijze flatjes van drie à vijf verdiepingen die in de tijd van Nikita Chroesjtsjov werden gebouwd. Veel mensen verkiezen nu de gebouwen van het oude gedeelte van de stad, maar Lazdynai heeft nog steeds een speciaal plekje in de harten van de mensen die er opgroeiden. Deze shoot ging voor mij niet alleen over mode, het is ook een onderzoek naar onze samenleving. De associaties die we hebben met moderne mensen wordt in de context gezet van de sovjettijd, en dat is enige aandacht waard."

Het resultaat geeft de ongedwongen sfeer weer van voorsteden - blokken huizen die tevoorschijn komen uit zeeën groen, zacht zomerlicht, met jongens die rondhangen in trainingspakken en sandalen. Het is een esthetiek die herkenbaar werd voor Oost-Europa: stoere gasten met strakgeschoren koppies die in een trainingspak ergens op straat hangen. Het is ook de hedendaagse post-Sovjet coolheid, zeker, maar het is ook meer dan dat; een teken van onze groeiende obsessie met een romantische visualisering van de arbeidersklasse. Lazdynai is niet heel anders dan de uithoeken van Londen en Parijs, hoewel de Sovjet-esthetiek natuurlijk wel heel goed deze stijl weergeeft, er was tenslotte alleen een arbeidersklasse. Vandaag is het karakteristiek voor een verdwijnende wereld - de nostalgie die we voelen voor de jaren negentig.

Dit laat zien hoe het verhaal dat mode vertelt is veranderd. Vroeger was stijl erg verbonden aan de klasse waar je aan toebehoorde. Nu, in de tijd van post-ironie, is alles gedeconstrueerd en onderzocht door het internet, wordt hoog en laag met elkaar gemengd tot het punt dat het moeilijk wordt oprecht van speels te onderscheiden. Adidas-slippers met witte sokken zijn maar een component van onze alledaagse garderobe als jongeren. Op zoek naar nieuwe energie onderzoekt de modewereld vaak objecten die ooit gestigmatiseerd waren. Trainingspakken zijn allang niet meer alleen het uniform van zakkenrollers en voetbalfanaten. Maar waar laat dat de wereld waar die pakken ooit uit zijn gekropen?

Mensen als Gosha Rubchinskiy en Alasdair McLellan komen uit deze wereld. Ze maken een nieuw verhaal van de elementen waar ze mee zijn opgegroeid. Het is geen poging tot een scheve glamour, maar een vertaling van wat voor hun echt voelt. Daar hebben we de bushaltes, winkeltjes, parkbankjes en Ortodoxe kerken in hun werk aan te danken; het was ook maar waar zij aan zijn blootgesteld toen ze jong waren. De esthetiek van poor fashion gaat altijd controversieel blijven, of het nou in Londen, Vilnius of Berlijn wordt vastgelegd.

Credits


Tekst Anastasiia Fedorova 
Fotografie Visvaldas Morkevicius
Styling Sofija Rybakovaite

Tagged:
Think Pieces
Vilnius
Anastasiia Fedorova
post-soviet cool
sofija rybakovaite
visvaldas morkevicius