zo romantisch kan rusland zijn

Hoe is het om op te groeien op het platteland van Rusland? De foto’s van Irina Yulieva verbeelden de vreemde schoonheid van de dromerige zomers in de vrije natuur.

door Alice Newell-Hanson
|
30 september 2015, 2:25pm

"Ik was twaalf toen ik voor het eerst een camera in mijn handen kreeg" herinnert Irina Yulieva zich. "Mijn oom was fotograaf en hij legde me uit hoe het werkte. Ik begon foto's te maken van alles om me heen: mijn vrienden, familie, mijn kat." Na deze aanvankelijke obsessie (het soort obsessie dat je een maand lang verschrikkelijk irritant maakt, tot je een nieuwe vindt) liet Irina 20 jaar lang de camera links liggen. Tot ze begon aan de studie fotojournalistiek in haar geboortestad Sint-Petersburg.

In 2010 studeerde ze af, en besloot ze wederom dezelfde subjecten te fotograferen als vroeger. De afgelopen zes jaar heeft Irina haar eigen vrienden en kinderen gefotografeerd. Ze legde vast hoe ze opgroeiden tijdens de lange zomers in het landelijke plaatsje Bolshoy Sabsk in Rusland, waar ze zelf ook jarenlang haar zomers heeft doorgebracht. Haar foto's verbeelden het vreemde aan het opgroeien in een klein dorpje, met de intensiteit van Harmony Korines Gummo en een waas van nostalgie als de zomers van haar eigen jeugd. De foto's zijn oprecht, en zelfs de datum is nog onderin het beeld te zien. Momenteel is Irina bezig deze fotoserie genaamd Tender Years samen te vatten in een boek. "Het boek zal Broken Knees gaan heten," zegt ze. "Het zal een verhaal vormen over opgroeien. Maar eigenlijk gaat het gewoon over mij."

Wat zijn je meest heldere herinneringen van de zomers in Bolshoy Sabsk?
We zwommen, gingen vissen, plukten paddenstoelen en bessen in het bos, en roosterden aardappels boven het kampvuur. Er was verse melk en de geur van hooi. Mijn opa maakte zelf kano's, en nam me vaak mee het bos in om de vallen voor kleine dieren te checken. Soms zwommen we naar afgelegen plekken, heel ver weg. Ik kan me ook een heel specifieke geur herinneren; de geur van puppy's. Mijn opa fokte husky's, dus vandaar. Ook de donkere lucht vol sterren kan ik me nog goed herinneren. Het leek alsof de zomer nooit ophield. Ik voelde me daar vrij en gelukkig.

Het lijkt alsof kinderen vandaag de dag niet meer zo veel tijd buiten doorbrengen. Is dat in Rusland ook zo? Denk je dat het belangrijk is voor kinderen om veel buiten te spelen?
In Rusland heb je drie maanden lang zomervakantie. Mensen die leven in grote steden proberen iedere zomer hun kinderen mee te nemen naar het platteland, om ze dichter bij de natuur te brengen. De natuur is een bijzondere omgeving, het is gecreëerd door het universum in plaats van mensen zelf. Naar mijn idee maakt dat de natuur speciaal, en helpt het ons om het universum beter te begrijpen.

Kan je wat vertellen over de kinderen en tieners in je foto's?
Op de meeste foto's zijn mijn eigen kinderen te zien. Toen ik begon aan de Tender Age-serie was mijn dochter 13 en mijn zoon 2. Daarnaast nam ik foto's van de vrienden van mijn dochter, mijn nichtje, maar ook gewoon kinderen die toevallig in de buurt woonden.

Ik heb het project opgedragen aan mijn dochter, Sasha. Ik zag hoe ze veranderde tijdens haar pubertijd, en ze niet langer een meisje was, maar een echte vrouw werd. Het herinnerde me aan mezelf op haar leeftijd. Het was alsof ik terugging in de tijd, en ik probeerde opnieuw bepaalde momenten van mijn eigen tienerjaren vast te leggen.

Welke foto uit de serie is je favoriet, en wat is het verhaal erachter?
Als ik zou moeten kiezen, zou ik gaan voor een van de eerste foto's uit de serie, die van het meisje in het water. Ze is een vriendin van mijn dochter. Die dag zwommen de rivier bij ons in de buurt over, dat deden we in mijn jeugd namelijk ook. Het is een grote en woeste rivier, en de oversteek was een heel avontuur op zich. Toen we eenmaal aan de overkant waren, konden we rustig zwemmen. Op dat moment nam ik de foto. Op een bepaalde manier straalt deze foto een soort harmonie uit. Je ligt in het water en rust uit, terwijl het water je draagt en al het geluid dempt. Het is zo mooi en sereen.

shadeless.net

Credits


Tekst Alice Newell-Hanson
Fotografie Irina Yulieva

Tagged:
Interviews
Rusland
Cultuur
irina yulieva