chad moore fotografeert koppels voor en na de seks

"Mensen schilderen sinds het begin der tijden al mensen die seks hebben, maar zodra je er een foto van maakt, is het aanstootgevend."

door Felicity Kinsella
|
13 november 2015, 4:20pm

Of het nou jongens en meisjes zijn die stuiptrekken van plezier, supermodellen die in hun eigen appartement inbreken, of een vriend die met zijn kleren aan in een gesloten zwembad springt vlak voor hij eruit wordt geschopt; Chad Moore heeft een oog voor het vastleggen van de spannende momenten van onbezonnen jeugd. Het helpt dat hij een aantal van de coolste jongeren uit New York tot zijn beste vrienden kan rekenen.

Momenteel is hij flink aan de weg aan het timmeren. Het leidend thema in zijn werk is altijd de nieuwe generatie muzikanten, kunstenaars, fotografen en modellen. Waaronder Julia Cumming van Sunflower Bean, Petra Collins, Meghan Collison, en zijn BFF - de grappenmaker van Instagram - Miss Tilda Lindstam.

At Amber is zijn eerste solotentoonstelling in België, bij Stieglitz 19 in Antwerpen. Het legt de focus op de tijd tussen het groene licht van je jeugd, en het rode licht van volwassenheid. Naast de vijftien foto's aan de muur van de galerie, is de vloer belegd met 200 prints onder plexiglas, zodat je er overheen kunt lopen. Een van zijn getalenteerde vrienden, fotograaf Ben Rayner, heeft een catalogus van zestien pagina's krantenpapier uitgegeven, die een 11 x 14 risograph-print bevat.

Wanneer en waarom ging je naar New York?
September 2008 - dus iets meer dan zeven jaar geleden nu. Ik denk dat ik gewoon naar New York ging om foto's te maken. Nou, mijn foto's uit te breiden en me te omringen met gelijkgestemde mensen. Het was een beetje een rare tijd in New York, er hing een beetje een clubkid-ding, rond 2005, maar dat vervaagde en New York werd een coole plek om heen te gaan. Ik was er al vaker geweest, en het was de enige plek waar ik mezelf destijds wel zag zitten. Ik ging naar de Universiteit van Tampa, maar ik wist dat ik het diploma nooit zou gebruiken. Het was gewoon niet logisch om mijn school af te maken.

Hoe is het te vergelijken met oproeien in Florida?
New York is totaal anders. Maar opgroeien in Florida was prima. Tampa is waarschijnlijk een van de meest normale plekken in Florida. Ik had de mazzel dat ik veel van het land kon zien, en later van de wereld, door het BMX'en en door road trips. Het was niet dat New York een enorme shock was.

Jij en je vrienden zijn deel van een heel getalenteerde generatie jonge creatieven in New York. Hoe combineer je je persoonlijke leven met je beroep?
Ik denk dat het een en hetzelfde is. ik zie het niet als twee losse dingen. Ik ben de hele dag foto's aan het bewerken of maken. Er gaat veel meer werk in dan het maken van de foto zelf. Ik ben niet per se de hele dag foto's aan het maken, maar ik denk er wel de hele dag aan. Het heeft ook veel met elkaar te maken omdat mijn foto's gewoon over mijn leven gaan. Er zijn natuurlijk dingen die er niets mee te maken hebben - editorial opdrachten en commerciële projecten, maar over het algemeen is het gewoon een manier van leven.

Wat vind je het leukst om te fotograferen?
Ik denk dat ik mijn vriendin Tilda het meest fotografeer. Ik breng gewoon veel tijd met haar door, en we zijn close en ze is de grappigste persoon ooit. Ik vind het moeilijk om iemand te fotograferen om wie ik niet zo veel geef.

Hoe kwam je op de titel At Amber?
De titel komt van een nummer van Morrissey, At Amber. Amber is de kleur van het oranje stoplicht in Groot-Brittannië. Als je bij een kruispunt komt en het licht is 'At Amber', heb je de keuze te versnellen voor het rood wordt, of te stoppen en te wachten. Op dat moment kies je door te zetten of je in te houden. Dat vond ik goed passen bij de selectie foto's.

Wat is er zo fascinerend aan de jeugd?
Ik denk dat mensen om zo veel redenen gefascineerd zijn door jeugd. Ik denk dat het vooral het gebrek aan verantwoordelijkheden en de overvloed aan vrijheid is.

De vloer met foto's is geïnspireerd door een karaokebar, toch?
Het is een plek in dezelfde straat als mijn studio. Eigenlijk heeft het geen naam, maar om de een of andere reden noemt iedereen het de Swat Bar. Een paar jaar geleden was de deur altijd dicht, maar mijn vriendin Danielle kreeg haar arm door de brievenbus en deed de deur open. Het was een soort privéclub met alleen Chinezen, maar toen we eenmaal binnen waren, was het prima. Destijds was het best wild daar. Er zaten allemaal oude Chinese mannetjes te roken en zingen. Ze hadden allemaal coole Polaroids van de eigenaren op de vloer, onder plexiglas. Na verloop van tijd haalden ze ze weg, en Swat Bar liet steeds meer buitenstaanders toe. Maar het idee bleef in mijn hoofd zitten. Toen ik nadacht over de show in Antwerpen, wilde ik echt meer dan de vijftien grote afdrukken laten zien. Aangezien ik nog nooit een solotentoonstelling had in België, wilde ik graag een groot deel van mijn werk laten zien. Dit was een leuke manier om dat te doen.

Is er een foto bij de tentoonstelling die het speciaal voor je maakt?
Er zitten zo veel verhalen vast aan deze foto's, ik kan dagen vertellen. Er is er eentje van Olivia met een blauw oog die ze zichzelf voor Halloween gaf, die vond ik altijd te gek. Op een andere staat Tilda op de brandtrap in haar eigen appartement in te breken.

Wat vind je leuk aan het fotograferen van het naakte lichaam?
Als je een naakt iemand op de foto zet, krijg je een tijdloze foto. Er zijn geen kleren om de foto te dateren. Ik zeg niet dat alle naaktfoto's tijdloos zijn. Voor mij is het totaal niet seksueel om een naakt persoon te fotograferen.

Gaan je modellen altijd blij naakt op de foto?
Ja, absoluut. Ik zou nooit, nooit iemand zonder toestemming fotograferen. Of ze nou gekleed zijn of naakt. Ik heb geluk dat ik met goede vrienden werk die begrijpen wat ik wil bereiken en daar graag onderdeel van zijn.

Je hebt foto's gemaakt van koppels voor en na seks. Wat wilde je met die beelden vastleggen?
Deze foto's zijn gewoon een ander woord in mijn fotografische taal. Ik vind het niet extreem om twee mensen te fotograferen die zoenen of seks hebben. Ik maak die foto's niet om mensen te shockeren. Maar in verband met de foto's die ik maak, zou het raar zijn om dit weg te laten. Ik wil overbrengen dat seks iets heel natuurlijks is, en vaak gewoon saai. Veel van deze foto's zijn stereotypisch intiem, maar toch denk ik dat ik portretten heb gemaakt die qua intimiteit niet onderdoen. Het is interessant om intimiteit in de geschiedenis van de kunst te zien. Mensen schilderen sinds het begin der tijden al mensen die seks hebben, maar zodra je er een foto van maakt, is het aanstootgevend.

Voel je je nooit een indringer bij die intieme momenten?
Niet echt. Ik fotografeer meestal dezelfde mensen steeds opnieuw. We hebben een bepaalde relatie en een band. Ook al is het zeer intiem, er is een absoluut vertrouwen, denk ik graag.

Zijn er momenten of tijden waar je met nostalgie op terugkijkt?
Soms mis ik de BMX-roadtrips. Ik heb het geluk dat ik mijn geld kan verdienen met iets wat ik leuk vind. Ik woon op een plek die zoveel energie geeft, ik kan reizen en nieuwe plekken zien, ik ontmoet interessante mensen. Ik denk dat ik daardoor niet heel nostalgisch ben, ook al kijk ik wel met nostalgie naar kinderfoto's van mezelf.

Wil je voor altijd de jeugd vast blijven leggen, of denk je dat je onderwerpen ouder worden naarmate je zelf ouder wordt?
Ik denk niet dat mijn werk gebonden is aan jeugdigheid, maar meer aan een state of mind die het duidelijkst aanwezig is bij jonge mensen. Ik fotografeer veel dezelfde mensen en ik ben nog nooit mijn interesse verloren als ze wat ouder werden. In mijn werk is een bepaalde kijk op het leven het enige belangrijke jeugdige aspect. Een gevoel van hoop dat bijna alle jonge mensen hebben.

Wat is het beste moment om een foto te maken?
Als ik iets zie waar ik van houd.

Waar werk je nu aan?
Ik maak altijd nieuw werk. In december heb ik een expositie in Tokio, vanwege het fotoboek dat ik heb gemaakt van actrice Fumi Nikaido. Daar kijk ik erg naar uit. Ik ga graag naar Tokio. Ik werk de laatste tijd ook veel in de studio, en die wisseling van tempo is wel fijn. Ik denk dat er volgend jaar een boek komt waar veel van dat werk in zit.

chad-moore.com

Tagged:
antwerpen
Cultuur
Tilda Lindstam
Chad Moore
stieglitz 19