een zinderende reeks foto’s van een veelbewogen jaar

Van huisfeesten in Portland tot roadtrips door Californië, de wazige foto’s van Olivia Bee zijn doordrenkt van jeugdige Americana.

|
jan. 5 2018, 4:46pm

Nu het nieuwe jaar is begonnen en we naar de toekomst gaan kijken, reflecteren we nog even op het verleden. We vroegen onze favoriete beeldmakers een beeld te schetsen van hun afgelopen jaar. Dit is het 2017 van fotograaf Olivia Bee.

Januari
New Years, 2017. Ik ben de eerste paar dagen van het jaar in Portland, mijn woonplaats. We houden een huisfeest bij Anna, dat doorgaat tot in de vroege uren van het ontluikende jaar. Er wordt gebraakt, mensen hebben seks waarvan ze later spijt krijgen, geheimen zijn ons ontglipt, het is een puinhoop – maar er zijn ook rustige, mooie momenten geboren in deze ochtend.

Februari
Christmas Lights Upon the Water, 2017. Het grootste gedeelte van februari heb ik slapend doorgebracht in een auto in Arizona, en badend in de warmwaterbronnen van New Mexico. We sliepen daar in het water.

Maart
Highway 40, 2017. Mijn vader en ik rijden met al mijn bezittingen door het hele land, van New York tot Los Angeles. Het is een utilitaire roadtrip: vier dagen, achtentwintighonderd kilometer. Het afbrokkelende Amerika zweeft 41 uur lang langs onze autoruiten.

April
Twenty-Three, 2017. Ik vestig me opnieuw aan de westkust en dat voelt natuurlijk, alsof ik wakker wordt. Ik wordt drieëntwintig en voel me eindelijk alsof ik in mezelf groei.

Mei
Hunter and Yahtzee in Oakland, 2017. Het lijkt alsof ik mei volledig heb doorgebracht in mijn auto, waarmee ik door heel Californië gereden heb. Het is de maand waarin ik over de lente geleerd heb, die aanvoelde als een zomer.

Juni
Taos Rodeo, 2017. Ik ga terug naar New Mexico om de Zuidelijke Verenigde Staten te proeven en te berijden.

Juli
Fielder, 2017. We kamperen op de achterbank van mijn auto in de achterste heuvels van de San Bernardino-gebergte, waar we muziek maken in het vervagende licht.

Augustus
Wildflower Reminders, 2017. Ik rijd in mijn eentje vanuit Los Angeles naar Montana, in mijn auto die eigenlijk te oud is voor dit soort reizen. Bij Yellowstone National Park pik ik wat wandelende jongeren op uit Zuid-Amerika, en mijn auto zit weer vol. Ze willen Olde Faithful zien, dus ik zet ze af en bel mijn therapeut op de parkeerplaats. Als we klaar zijn ga ik in het midden van een bloemenveld liggen. Mijn wangen zijn bezaaid met opgedroogde tranen, zowel van verdriet als van geluk, en ik luister gewoon naar de natuur.

September
Sunrise Soak, 2017. Molly en ik rijden naar de warmwaterbronnen in het noorden van Californië. Ik lig tijdens de zonsopkomst naakt in de warmwaterbron, en wordt ontroerd door de slinkende sterren. Door zo beïnvloed te worden, kom ik verder, omdat ik me herinner (of misschien besef) dat ik hier echt thuishoor.

Oktober
Halloween, 2017. Ik ben met Halloween in Frankrijk, en ik verkleed me als Jackie Kennedy. We gaan naar een prachtig, chaotisch feest in een kasteel buiten Parijs. We dansen in de kerkers.

November
Chantal (Warm), 2017. We gaan allemaal naar de woestijn voor Aarons verjaardag en voor Thanksgiving. Ik heb een verschrikkelijke week gehad, en wordt omringt door de mensen van wie ik houd en die van elkaar houden. Bitterzoet, maar warm.

December
December First (Jemez Mountains), 2017. Ik ben in New Mexico tijdens de verjaardag van mijn overleden zus, waar we nieuwe tradities in gang zetten. Ik schrijf haar een brief en verbrand hem, en geef de as aan de Jemezrivier. Ik wandel alleen, haal diep adem en vind kracht in deze zware dag. Licht wordt gevonden in het donker, en dat geldt ook voor hoop.