maakt instagram ons echt onzeker?

Deze week herschreef Instagram-ster Essena O’Neill alle onderschriften van haar posts, en gaf ze toe wat er allemaal nodig was om de kiekjes te maken. Maar veroorzaakt Instagram wel een laag zelfvertrouwen?

door Maude Churchill
|
07 november 2015, 3:00pm

Vorige week postte ik mijn allereerste selfie. Het klopte volgens alle selfieregels: ik stond in de badkamer van een hotel, droeg mijn laatste aankoop en het kostte me uiteraard meerdere pogingen om de foto precies goed te krijgen. Hij kreeg de meeste aandacht van al mijn posts op Instagram, en ik geef toe: het gaf me een beetje een buzz. Dus hoe zou het dan voelen om beroemd te zijn op Instagram? Om duizenden of zelfs honderdduizenden likes te krijgen voor elke geplande foto? En: hoeveel werk is er nodig om je persoonlijke merk precies goed te krijgen?

Essena O'Neill weet het. Haar posts verzamelden regelmatig duizenden hartjes, en bevredigden haar half miljoen volgers. Maar deze week deed de 19-jarige een boekje open. Ze gaf toe dat haar beroemdheid op social media haar verstikte, omdat ze constant streefde een perfect leven, lichaam en imago te laten zien. Ze leed aan een soort existentiële crisis die de internetgeneratie niet vreemd is. Ze bekende dat ze niet gelukkig was, omdat ze zich constant vergeleek met andere Instagrammers en haar drang naar perfectie obsessief was geworden. Maar wiens schuld is dat? Is Instagram niets meer dan een leeg, oppervlakkig platform, of is het de trekker van een met onze eigen onzekerheid geladen geweer?

Essena was nog maar twaalf jaar oud toen ze met Instagram begon. Dat is jonger dan ik was toen ik begon met MySpace. Gezien mijn eigen lage zelfvertrouwen had ik de mazzel dat dit netwerk leunde op emocultuur en de rafelranden van de mainstream, en niet op meisjes van zeventien die aan plastische chirurgie doen.

In je pubertijd probeer je wanhopig uit te zoeken hoe je jezelf verhoudt tot anderen, en echte, sociale interactie is daarvoor een belangrijk onderdeel. Online kunnen dingen namelijk groter lijken dan ze zijn. We selecteren zorgvuldig wat we laten zien, want elke online indruk staat open voor interpretatie en kritiek. Onze online profielen zijn de etalages van ons leven: ze presenteren ons 'persoonlijke merk' aan de wereld. Maar door social media zijn we steeds zelfbewuster. Het Self-Esteem Project van Dove berekende dat één op de vier meisjes een foto van Instagram verwijdert als er niet genoeg likes volgen, en dat het voor meisjes met weinig zelfvertrouwen drie keer zo waarschijnlijk is dat ze zich minder goed voelen door social media.

Essena had bijna een half miljoen volgers toen ze besloot te laten zien wat er echt nodig is om een zorgvuldig geënsceneerde foto te maken. Ze gaf toe dat onder de mooie glans van het sterrendom op Instagram een donkere realiteit schuilde. In één van haar vele bekentenissen vertelt Essena dat ze "leefde in een systeem gebaseerd op sociale goedkeuring, status en verwachtingen". Maar is dat niet gewoon de middelbare schooltijd? Een normaal onderdeel van opgroeien? En iets wat de meerderheid ontgroeit en achter zich laat?

Een onderdeel van opgroeien is meestal dat je op een gegeven moment overgeleverd bent aan de genade van je vrienden, omdat je sociale acceptatie wil. We hebben allemaal weleens slechte jeans gekocht, een piercing genomen of ons kapsel veranderd, puur uit groepsdruk. Dat is een normaal onderdeel van uitzoeken wie je bent.

Maar het is niet normaal dat je leven, zoals dat van O'Neill, puur gaat draaien om de bedachte situaties voor de goedkeuring van honderdduizenden vreemden.

Je kunt online wel enorm gewaardeerd worden, maar dat zegt niet dat je het in het echte leven ook redt. Sommigen genieten van de vluchtige adoratie van honderdduizenden volgers, maar tegelijkertijd zijn er mensen die beroofd worden van hun zelfvertrouwen. Misschien duurt dit, net als de middelbare school, niet voor altijd. Tot het voorbij is, moeten onszelf - niet onze online stats - in de gaten houden.

Instagram is tweedimensionaal in het afbeelden van ons leven. Als je driedimensionale ervaringen wil, leef je leven dan in een driedimensionale wereld.

Tagged:
Social Media
Essena O’Neill