deze new yorkse modellen maken de weg vrij voor lichaamsdiversiteit

Maak kennis met een paar onverschrokken vrouwen die voor diversiteit staan en de ideeën rondom schoonheidsidealen aanvechten.

door Greg French
|
13 april 2017, 11:25am

Photography Zora Sicher. Styling Stella Greenspan. i-D The Female Gaze Issue

Paloma Elsesser

Keek je op naar andere modellen of haalde je je inspiratie elders vandaan?
Ik raak geïnspireerd door mensen die hun authentieke zelf zijn. Artiesten zoals Kate Bush, activisten zoals Angela Davis en auteurs zoals Bell Hooks. Als we het hebben over voluptueuze vrouwen, heb ik altijd mijn inspiratie uit vrouwen zoals Crystal Renn en Sophie Dahl gehaald. Crystal was een martelaar en maakte de weg vrij voor het dialoog rondom lichaamsdiversiteit in een tijd waarin we vaak het zwijgen werden opgelegd. Ze toonde kracht en kwetsbaarheid en stal altijd de show - dat is hoe ik het altijd vertel aan mensen. Ik houd van het supermodellen-tijdperk van de jaren tachtig en negentig, die meiden hadden zoveel persoonlijkheid.

Kleeft er nog steeds een stigma aan de term 'plus size' en zorgt dit label voor meer of minder werk?
Als iemand vraagt wat ik doe helpt dat label wel om het gesprek op gang te brengen. Het is vermoeiend om te zien dat iedereen direct vragend kijkt wanneer ik zeg dat ik model ben. Als ik dan reageer met: "ik ben een plus-size model," snappen ze het opeens en zeggen ze: "O, maar natuurlijk. Wat een prachtig gezicht!". Ik heb niet echt last van het label. Als het ervoor zorgt dat onze aanwezigheid wordt opgemerkt en echte vrouwen worden vertegenwoordigd, hoor je mij niet klagen.

Is het werken in New York anders dan in andere grote modesteden?
In New York en Londen heb ik de meest aangename werkervaringen gehad. Ik denk dat deze steden heel erg openstaan voor nieuwe dingen - ruimdenkendheid staat centraal. Sommige andere modesteden zijn nog steeds gebonden aan archaïsche regels en niet bereid om risico's te nemen en om lichaamsdiversiteit te integreren.

Wat zou je willen veranderen aan de modellenindustrie?
Ik zou een meer empathische dialoog aanmoedigen. Het hebben van een dikke huid is belangrijk, maar opkomen voor jezelf is dat net zo. Het is niet erg om moe te zijn, het is oké om je niet helemaal top te voelen. Ik ben zeer gevoelig en ik denk veel na over dingen. Soms voelt het alsof de industrie zich daar niets van aantrekt.

Wat zou je willen zeggen tegen een beginnend model?
Ik zou willen adviseren dat je nooit je stem en authenticiteit moet verliezen. Weet dat je het waard bent. Werk samen met labels en creatievelingen die je bewondert en respecteert, de merken die je willen steunen. 

Fotografie Lily Cummings

Katy Syme

Denk je dat de term 'supermodel' gedateerd is? Bestaat er een moderne, vergelijkbare term?
Ik hoor de term tegenwoordig steeds minder, en wanneer ik hem hoor, is dat vaak wanneer we het hebben over de modellen uit de jaren negentig. Ze zijn gewoon zo iconisch. Natuurlijk zijn er nu vergelijkbare succesverhalen. Misschien verdien je de titel van supermodel als je niet langer een achternaam nodig hebt om jezelf voor te stellen? De industrie gaat een constante ontwikkeling door. Nu wordt je waarde niet langer bepaald door het aantal covers waar je opstaat, maar door zoveel meer.

Wie komt op dit moment op voor diversiteit en waarom vind je dat?
De laatste paar seizoenen zien we meer modellen met verschillende maten, leeftijden en huidskleuren, maar er is nog een lange weg te gaan. Het voelt voor mij nog steeds als een symbolisch gebaar - we zien nu dan wel een model met maat 42 op de catwalk, maar ze draagt dan wel de zwarte jurk. Ik snap niet waarom dat zo is. Ontwerpers maken kledingstukken in meerdere maten, waarom laten ze dat dan niet zien op de catwalk? H&M, DVF en Tome krijgen vaak positieve reacties wanneer ze een meer diverse cast hebben. Er zijn ambitieuze vrouwen van elke omvang en kleur, het zou geweldig zijn als we ze allemaal evenveel zouden vieren.

Denk je dat de mode een maatschappelijke verantwoordelijkheid heeft om de perceptie van schoonheid aan te vechten?
Modefoto's zijn er in overvloed en toegankelijk voor iedereen. We weten dat het een enorme invloed heeft op de perceptie van wat mooi is - zoals een fantastisch persoon ooit zei: "met veel macht gaat een grote verantwoordelijkheid gepaard". Er zijn tig manieren waarop de mode een ambitieus beeld van schoonheid kan communiceren door middel van branding, en nog steeds inclusief kan zijn.

Verschilt het model-zijn in New York met het model-zijn elders in de wereld?
Het leven New York is snel - en daar valt de rest bij in het niet.

Is er sprake van een gemeenschapsgevoel binnen de modellenwereld?
Ik heb alleen maar als plus-size model gewerkt. En terwijl het werk soms eenzaam kan zijn, heb ik tal van vrouwen ontmoet die bereid zijn om elkaar te helpen. Natuurlijk is het competitief, maar ik heb wel het gevoel dat ik verbonden ben met de mensen waarmee ik werk. 

Fotografie Harry Were

Georgia Pratt

Keek je op naar andere modellen of haalde je je inspiratie ergens anders vandaan?
Er is volgens mij nooit een model geweest waar ik echt naar op keek. Ik raakte wel gefascineerd door de supermodellen van de jaren negentig omdat je ze overal zag, maar ze zagen er altijd anders uit. Het was een hele diverse groep als het om uitstraling gaat. Ze waren interessant, en je had een bepaald beeld van hun personaliteit.

Is de term 'supermodel' gedateerd?
De term is een makkelijke manier om een succesvol iemand te beschrijven, maar verder doet het vrij weinig met me. Ieder model die het op dit moment goed doet heeft ook andere projecten lopen. Ik denk dat het 'super' refereert naar de dynamische en intelligente vrouwen die een succesvol bedrijf van zichzelf hebben gemaakt.

Ben je ooit wel eens gediscrimineerd geweest in de modellenindustrie?
Ik kan gelukkig zeggen dat dat niet het geval is, maar ik weet dat andere jongens en meisjes hier iedere dag mee te maken hebben. Of het nou om hun maat, ras of leeftijd gaat. Je kan zo optimistisch zijn als je wil, maar je moet je er soms bij neerleggen dat je niet bij iedereen een blijvende impact achter zult laten.

Denk je dat plus-size modellen voldoende vertegenwoordigd worden in de media?
Als het om de mainstream en commerciële advertenties gaat, dan is er zeker een toename in vertegenwoordiging van alle maten. Dat is ook fantastisch omdat het zo ook gewoon hoort. Maar als je kijkt naar de mode- en editorial tak van de industrie, dan denk ik dat zwaardere modellen niet voldoende vertegenwoordigd worden.

Hoe tackelen we de stigma's rondom de maten van modellen binnen dit systeem?
Het is heel moeilijk omdat het voelt alsof je er niet over mag praten en omdat de juiste personen het voortouw moeten nemen om te laten zien dat het niet zo moeilijk is. Het zou de grote namen in de modewereld sieren als ze dit zouden doen zodat er een frisse wind door de mode kan waaien.

Fotografie Emma Summerton

Candice Huffine

Keek je op naar andere modellen of haalde je je inspiratie ergens anders vandaan?
Toen ik jong was was Laetitia Casta mijn favoriete supermodel. Ik was erg zeker over mijn lichaam en mijn vormen, maar ik herinner me dat ik naar haar curves kon kijken en daar een goed gevoel uit haalde: "wow, zij is mooi, en weet je wat, dat ben ik ook!" En ik keek niet naar modellen omdat ik net als hen wilde zijn, ik keek omdat ik geïnspireerd wilde raken. Daarom is het ook belangrijk voor alle vrouwen om wel gezien te worden in de mode en de media - zodat andere vrouwen zich sterker kunnen voelen.

Wat denk jij dat er ontbreekt in de modellenindustrie?
Ik denk dat we progressie maken met betrekking tot het feit dat we bewuster zijn en er niets onopgemerkt blijft. Voor mij persoonlijk leek de mode voor lange tijd een beetje hetzelfde te blijven, maar dat is nu allemaal anders. We maken stappen.

Wat is je grootste prestatie ooit?
Mijn grootste prestatie was zestien jaar geleden toen ik mijn modellencontract tekende. Model worden stond altijd bovenaan mijn lijstje, en dat was het enige waar ik over kon praten en wat ik echt wilde worden. Ik was echter wel in een dubio toen ik twee contacten aangeboden kreeg. In het ene contract stond namelijk dat ik twintig pond moest afvallen, en in de ander dat ik meteen aan de slag kon als plus-size model. Ik ben nog altijd trots op mijn vijftienjarige ik die voor dat pad koos omdat het me heeft gebracht waar ik nu ben. Het was het pad waar ik mezelf kon blijven, de industrie onder mijn eigen voorwaarden kon ontdekken, een verandering teweeg kon brengen en waar ik een rolmodel in ben geworden voor andere vrouwen die hun lichamen moeten accepteren.

Kun je een reguliere casting in NYC omschrijven?
De reguliere castings zijn bij mij vrij sporadisch, maar tijdens de modeweken is dat heel anders. Je moet wachten, passen, lopen, om vervolgens weer teruggeroepen te worden om weer te passen en te lopen. Afgelopen februari was ik voor het eerst bij een casting voor een modeshow, en dat vond ik geweldig. Ik voel dat er een verandering in de lucht hangt. Niet alleen zagen casting-regisseurs en ontwerpers ons opeens staan, ook hadden ze hun kleding op ons aangepast en werden we geboekt voor hun shows.

Wat vind jij van de term 'plus-size' binnen de modellenindustrie?
Ik heb geen probleem met het woord en ik heb het nooit als aanstotend ervaren, maar ik denk dat het binnen de mode-industrie een obstakel is waar je moeilijk omheen kan. Als de term plus-size altijd voor mijn titel als model wordt neergezet, lijkt het wel alsof alles wat ik daarnaast doe of bereik er los van staat. Dit is juist de tijd van inclusie, we hebben geen labels nodig. Je kunt met eigen ogen zien dat we anders zijn en dat dat ons juist mooi maakt.

Credits


Tekst Greg French

Tagged:
Paloma Elsesser
modellen
diversiteit
candice huffine
supermodel week
georgia pratt
katy syme
modenieuws