Your Reservation is Confirmed, door Yushi Li

deze kunstenaars onderzoeken seks, daten en digitale intimiteit

We lijken in toenemende mate onze vriendschappen en liefdes te onderhouden via een scherm. Welk effect heeft heeft al die digitale technologie op onze relaties?

|
15 april 2019, 1:12pm

Your Reservation is Confirmed, door Yushi Li

Yushi Li staart naar de borstkas van de naakte man waarmee ze touwtje springt. Zijn stijve penis spiegelt haar paardenstaart, maar de volledig geklede Li lijkt afgeleid. De zelfontspanner in haar hand onthult de realiteit: zij is de fotograaf, hij is een vreemde, en deze intieme scène is haar creatie.

Het beeld komt uit de serie Your Reservation is Confirmed, de opvolger van Li's serie My Tinder Boys waarvoor de Chinese fotograaf 300 mannen op Tinder vroeg of ze hen mocht fotograferen. Vijftien stemden in. Om "het idee en de toegankelijkheid van intimiteit in het huidige internettijdperk ter discussie te stellen," gebruikte Li moderne technologie om haar subjecten te vinden en ze vervolgens te fotograferen met behulp van analoge apparatuur in huiselijke scènes. Het resultaat is zowel intiem als vervreemdend.

Hoe verandert technologie hoe menselijke relaties eruitzien, zowel in kunst als in de werkelijkheid? Li pakt die vraag op en onderzoekt het effect van de snelheid van technologie op intimiteit in de dating-wereld. Door dates uit te nodigen om naakt te poseren in My Tinder Boys, stript ze de situatie van de afstand die is ontstaan door de app, en legt ze het lichaam van vreemden onder de loep. Later, in Your Reservation Is Confirmed, plaatst ze zichzelf ongemakkelijk dichtbij.

My Tinder Boys by Yushi Li
My Tinder Boys door Yushi Li

Met haar foto’s stelt ze traditionele rolpatronen ter discussie. Door haar onderwerpen af te beelden op een manier waarop ze letterlijk gebonden aan het huis lijken te zijn – bijvoorbeeld liggend op een aanrecht – weerspiegelt ze de traditionele manier waarop de vrouw gezien wordt. Li vertelt dat ze “werd geïnspireerd door erotische beelden van vrouwen met voedsel.” Als Li volledig gekleed aanwezig is in het frame, zijn de mannen naakt, kwetsbaar en worden ze bekeken – iets wat vaker van toepassing is op een vrouw. Maar toch, opvallend genoeg, missen twee dingen in deze verkenningstocht naar digitale intimiteit namelijk: seks en telefoons.

Li wil de mannen niet seksualiseren. Seks wordt vervangen door huiselijk comfort en de digitale manier waarop ze de mannen ontmoette wordt genegeerd als ze hen vastlegt met een analoge camera. Sterker nog: technologie ontbreekt op de foto’s. De mannen spelen piano, nemen een douche en geven planten water. Wat ze daarmee zegt, is dat je makkelijk iemand kan vinden om seks mee te hebben door te swipen, maar oprechte intimiteit meer werk kost.

Het werk van Li doet denken aan de fotoserie Experimental Relationship uit 2017 van de Chinese kunstenaar Pixy Liao, waarin ze haar relatie met haar Japanse vriend Moro is vastlegt. Li en Liao gebruiken de zelfontspanner op dezelfde manier (zichtbaar op de afbeeldingen) en het gebruik van analoge film lijkt een bewuste knipoog naar het verleden.

Pixy Liao
Experimental Relationship door Pixy Liao

De manier waarop Liao fotografie gebruikt om de grenzen van intimiteit te verkennen – waarbij te zien is dat zij als vrouw en fotograaf de controle heeft over haar relatie – is een omkering van traditionele rolpatronen die we ook zien in Li’s werk. Een van de meest opvallende beelden – Liao die een papaja eet van het naakte lichaam van haar vriend – vormt een contrast met wat we verwachten van een intieme koppelfoto.

We zijn gewend dat intimiteit in fotografie synoniem is voor oprechtheid. We verwachten een geheime wereld, een kijkje in een menselijk landschap dat ons doet denken aan de onvolmaaktheid van onze eigen liefdes en levens. We willen besmeurde lakens, een betekenisvolle blik, iets om van te leren en contact mee te maken. Li’s beelden doen ons denken aan de intieme scènes die we gewend zijn, maar wijken af van wat je verwacht. Zo word je gedwongen om na te denken over de rol die de digitale wereld heeft in het aanpassen van de scène, en dus de realiteit.

Kunstenaar Pedro Moreira probeert uit te zoeken wat technologie doet met menselijke interacties. Moreira nodigt je uit in een bed, waar een scherm op een kussen fungeert als het hoofd van het personage Significant Other, gespeeld door Moreira. Deze verbinding – mogelijk gemaakt door Skype – reflecteert op intimiteit en hoe dat bestaat in een op technologie gerichte wereld.

De toeschouwer kan het personage zien en horen; enkel de fysieke aanraking ontbreekt. Het doet denken aan berichtjes die je ‘s avond laat stuurt naar degene die je bij je wilt hebben. Toch lijkt het scherm ook te staan voor entertainment: het streamen van films en porno. Moreira benadrukt hoe onze echte levens zijn gaan lijken op fictieve verhalen, terwijl we onze vriendschappen en liefdes onderhouden via een scherm.

1555003478158-SO2-web2
Significant Other door Pedro Moreira

Deze virtuele variant van het dagelijks leven doet ons afvragen hoe effectief technologie daadwerkelijk is als het gaat om ‘het dichterbij brengen van elkaar’. Natuurlijk kan je met een videogesprek of berichtje contact hebben met iemand waar je om geeft. Maar als er geen fysiek contact mogelijk is, waar is de intimiteit dan? En is het echt?

Moreira maakt vaker van virtuele werelden om de realiteit te verkennen, en deze vervaging met fictie is dan ook vertrouwd terrein. Voor Moreira lijkt het erop dat intimiteit en het vermogen om een partner te hebben ook digitaal kunnen bestaan. Het is gewoon een andere manier om de realiteit te ervaren.

Li is cynischer. Ze zegt dat “onze eindeloze verlangens naar 'meer en beter' iedereen op internet vlakker en onpersoonlijker heeft gemaakt.” Maar ze geeft toe dat het uiteindelijk gaat om ouderwetse inspanningen: "Internet lijkt alles toegankelijker te maken, maar het verlaagt niet de hoeveelheid moeite die je moet doen om een echte relatie met iemand te hebben." Het leven kan digitaal zijn, maar er is menselijke kracht voor nodig om contact te houden.