De politieke agenda van Le1f

Khalif Diouf is de rapper/producer uit New York die je waarschijnlijk beter kent als Le1f, een artiestennaam waar de connotaties “gay rapper” en “gay rap” hardnekkig mee verbonden zijn. Met zijn eerste video Wut choqueerde hij de wereld en nu wacht hij...

door Channa Brunt
|
15 augustus 2014, 10:05am

Hoe zag de weg van balletdanser naar rapper/producer eruit? Wanneer realiseerde je je dat je muziek wilde maken?
Toen ik een tiener was raakte ik verveeld met ballet en wilde ik in plaats daarvan moderne dans gaan doen. Met de moderne dans kwam ook het muziek maken. Ik rapte eerste nog niet, maar maakte alleen maar beats om op te dansen. Vanuit mijn jeugd was mijn voornaamste invloed hiphop, en wat er uiteindelijk uitkwam was alternatieve hiphop. Ik besloot toen ook dat ik vocalist wilde worden - eigenlijk wilde ik altijd Janet Jackson worden, maar omdat ik niet kan zingen ben ik geëindigd als rapper.

Dans je nog steeds?
Net genoeg om mijn optredens en video's te kunnen doen. Ik werk natuurlijk met een choreograaf en voor mijn nieuwe album en video's wil ik danslessen nemen, maar voor nu focus ik me helemaal op mijn eerste album.

Wat vind je van de termen "gay rapper" en "gay rap" die vaak gebruikt worden als media het over je hebben?
Het wordt ontzettend saai, vooral omdat de meeste muziek die ik maak helemaal niet gaat over gay zijn, maar over de rest van mijn leven - de dagen en uren van de week waarin ik geen seks met een man aan het hebben ben. Ik vind het interessant dat mensen mijn muziek willen checken omdat ze over me gehoord hebben als "die gay rapper", maar ik wil niet een soort gimmick zijn - dat is mijn muziek ook niet. Met mijn eerste video Wut vond ik het leuk om te choqueren. Het nummer is helemaal niet gay en ik vond het daarom leuk om juist een heel gay video te maken. Nu hoeft het daar van mij niet meer zo over te gaan - ik wil het over veel meer hebben: homofobie, islamofobie, door de mens veroorzaakte rampen… Ik vind het interessant om die onderwerpen te plaatsen in de context dat ik een gay rapper ben voor de buitenwereld. Mensen moeten inzien dat mijn muziek over het algemeen "queer" is, en niet "queer" van homo zijn.

Het komt doordat je iets nieuws doet, en mensen praten nu over datgeen dat het meest opvalt…
Ik doe hiphop op een nieuwe manier en daarover worden inderdaad steeds dezelfde vragen gesteld. Ik wacht nu op de dag waarop iedereen over dat nieuwe heen is en waarop het gewoon om de muziek draait. Eminem hoeft inmiddels ook geen vragen meer te beantwoorden over het feit dat hij een blanke rapper is, dus ik heb er alle vertrouwen in dat die dag komt.

Je hebt nogal een uitgesproken mening als het over politieke onderwerpen gaat, en dat laat je ook op Twitter duidelijk merken. Vertel ons meer over de volgende tweets:
"I wish any of my 5 other vids would pop. But me being progressive or real is less interesting than me being camp & silly to most of y'all…"
Dat ging over hoe vaak mensen nog naar Wut kijken. Begrijp me niet verkeerd want ik vind het nummer en de video nog steeds geweldig en ik heb er absoluut geen spijt van, maar voor andere artiesten geldt altijd dat mensen het over het meest recente nummer hebben. Wut kwam alweer ruim twee jaar geleden uit en ik heb sindsdien vijf video's uitgebracht, maar daarin ben ik veel minder kleurrijk en gay en die worden dan ook lang niet zoveel bekeken en gepromoot. Ik wil video's maken die over mijn personage in het bijbehorende nummer gaan, maar mensen willen dat ik die homoseksuele rapper ben. Het is frustrerend - ik wil gewoon een mooi kunstwerk maken waar mensen naar kijken omdat ze de artiest erachter goed vinden, niet omdat ik gay ben en gay doe. Dat is nu mijn persoonlijke uitdaging.

Als je naar M.I.A. luistert word je toch ook niet opeens een vluchteling uit Sri Lanka? Van mijn muziek word je geen homoseksuele zwarte man.

"I'm glad I'm able to be so dark skinned, so non-violent, so educated, so out and proud and still be successful in rap music."
Mijn moeder zei me toen ik jong was altijd dat je als zwarte man twee keer zo hard moet werken om het te maken in deze wereld, en dat je als homoseksuele zwarte man nog eens twee keer harder moet werken. Ik ben afgewezen door de rapscene en de zwarte community omdat ik homoseksueel ben - ik ben enorm veel glazen plafonds tegengekomen, maar ben er toch doorheen gekomen.

"I love it when hetero bros accidentally fuck with my music, it's like GOTCHA, BETCH."
Toen de Wut-video net uit was waren veel hetero mensen bang voor mijn muziek. Nu zie ik hoe het publiek bij mijn shows steeds leuker en diverser wordt. Ik vind het geweldig als hetero bro's na de show naar me toekomen om te zeggen dat de show echt sick was. Veel mensen zeggen nu nog wel "hij is cool, maar ik kan echt niet luisteren als hij gay shit rapt". Als je naar M.I.A. luistert word je toch ook niet opeens een vluchteling uit Sri Lanka? Van mijn muziek word je geen homoseksuele zwarte man.

"The hardest thing about making art is deciding what not to make."
Ik werk nu aan mijn eerste CD en het is voor mij echt een heel proces. Ik had van te voren een heel duidelijk idee van wat ik wilde maken, maar uiteindelijk is het twee kanten op gegaan omdat ik zoveel ideeën heb. Ik probleem is dat ik veel politieke nummers heb gemaakt maar ook veel happy, poppy, gay nummers. Ik moet het nu terugbrengen naar genoeg nummers voor één CD en beslissen wat ik jullie ga geven. Wat wil ik met de plaat zeggen?

subbacultcha.nl/le1f

Credits


Tekst Channa Brunt

Tagged:
Rap
Le1f
Read
muziekinterviews