het betere wereldverbeteren: dadacore

​i-D brengt je de nieuwe fenomenen op het gebied van artistiek activisme.

door Tim Fraanje
|
29 juni 2017, 10:05am

De wereld moet veranderen, daar zijn gelukkig veel mensen het over eens: het is tijd voor een wereld waarin je afkomst, je kleur en je seksuele voorkeur geen rol meer spelen. Activisme is overal. In de media, in de mode en vooral ook in de comments-secties van sociale media. Maar hoe zorg je ervoor dat activisme ook doeltreffend is? Als grote colamerken politiek activisme in zetten voor commerciële doeleinden en er meer gecomment wordt dan geluisterd, is het misschien tijd om rebellie opnieuw uit te vinden. Want hoe goed het ook is om elkaar scherp te houden en jezelf uit te spreken tegen misstanden, hoe voorkom je dat het blijft bij meningen of lege poses?

i-D keek naar nieuwe fenomenen op het gebied van artistiek activisme, die verder gaan dan woorden, beelden en gedachten. We zochten uit waar je deze nieuwe vormen van activisme kunt beleven en spraken met degenen die erachter zitten. Vandaag de eerste aflevering: Dadacore. We ontmoetten theatermaker Florian Borstlap, die samen met Daniël van den Broeke de verwarrende Performance Bar oprichtte.

Dadacore

Chaos hangt in de lucht. Waar Vivienne Westwood vorig seizoen nog klassieke punkpolitiek bedreef met een klimaat-evenement, kwam ze in Londen met een circuscollectie. Demna Gvasalia van Vetements doet al helemaal alsof hij de weg kwijt is. Hij is vertrokken naar Zürich en verstuurt vanuit daar allemaal tegenstrijdige berichten. Zijn nieuwe mannencollectie had de mysterieuze titel No Show, maar er was toch echt een show, op een parkeerplaats. Het lijkt haast geen toeval dat hij juist naar Zürich vertrok, waar de dada-kunststroming ontstond. In de nachtclub Cabaret Voltaire begonnen dichters als Hugo Ball en Tristan Tzara met fantasiewoorden, piepknor-muziek en onlogische verhalen hun protest tegen een gruwelijke en oneerlijke wereld. Het publiek bleef in verwarring achter. Demna Gvasalia staat bekend om zijn gevoel voor tijdsgeest. Heeft hij gelijk en zou chaos ons ook nu kunnen helpen?

Niet alleen in de mode wordt er met Dada geflirt. Op het verjaardagsfeest van The Performance Bar in Rotterdam dit voorjaar waren er kreefthoeden, suikerspinballet, pantomime en een draaiorgel. De dadaïsten van het eerste uur zouden jaloers zijn en ook andersom is er waardering. Toen ik tegen Florian zei dat ik vond dat ze het meest dadaïstische theatergezelschap van dit moment zijn, vatte hij dat als een compliment op. Tijdens het interview is hij zich aan het klaarmaken voor een reeks optredens in Engeland. "We zitten hier goed op onze plek, maar in het volgende seizoen willen we ons meer op de internationale scene gaan richten." Er is sprake van een uitwaartse energie dus, bij The Performance Bar, maar hun performances zijn zo verwarrend en ambigu dat ik me afvraag of ze ook geschikt zijn als activisme. Altijd is er het gevaar dat het publiek het verkeerd interpreteert.

Daar is Florian niet bang voor: "Het universum is vernietiging en creatie," legt hij uit. "Het enige wat je kunt doen is dat gegeven omarmen en soms moeten dingen ook gewoon gebeuren en mislukken. Wij noemen dat ook niet mislukt maar zeggen: 'misleukt'. Iets is eerder echt mislukt als je het nooit geprobeerd hebt. Als je verwarring schept dan creëer je ook een soort openheid bij mensen. Je breekt iets af en kunt van daaruit opnieuw opbouwen. Dat vinden wij zelf heel leuk. Dat zit in ons karakter, maar dat is ook de manier waarop wij de The Performance Bar inzetten. Tot nu toe merken wij dat onze bezoekers daar positief op reageren."

Maar via die leuke verwarring wil Florian zeker ook een andere wereld creëren. De heteronorm vindt hij bijvoorbeeld verwerpelijk. "Die norm vind ik afzichtelijk, en kortzichtig. En ook heel moeilijk aan te pakken want het zit onderbewust in ons, we zijn ermee opgegroeid. Het wordt in stand gehouden door onbegrip, en angst. Op onze feesten kun je alles zijn wat je wilt zijn. En als iedereen daar open voor staat, dan ontstaat er ook meer harmonie. Het interessante aan het uitgaansleven is dat je er heel goed aan kan zien hoe mensen zich gedragen, wat ze verwachten. We willen het uitgaanspubliek opnieuw conditioneren. In onze bar kun je altijd wel aangesproken worden. Het is niet alleen maar toekijken. Je wordt uitgedaagd."

En het helpt volgens Florian ook om het publiek een beetje in de stemming te brengen: "Als je er het publiek in meekrijgt dan ontstaat er een dynamiek, dan is er interactie. En we verkopen alcohol. Je bedwelmt zo de mensen om alles wat soepeler te maken."

Had ik dat maar eerder geweten. Als je een punt wilt maken, moet je mensen dus pakken als ze op hun zwakst zijn: dronken en verward. Het lijkt me een gouden tip, en ik bedank Florian voor zijn heldere uitleg van Dada 2.0.

The Performance Bar staat tot en met 2 juli op de Parade in Rotterdam met een Performance Bed

Credits


Tekst en foto's Tim Fraanje

Tagged:
Activisme
Mode
Cultuur