vincent boy kars leert je dingen over seks die je nog niet wist

"Het is een raar idee dat je op beeld al heel veel mensen seks hebt zien hebben terwijl je het zelf nog niet gedaan hebt."

door Channa Brunt
|
13 juni 2015, 11:30am

Als je nu in de twintig bent behoor je tot de unieke generatie die zowel het pre- als post-internettijdperk bewust heeft meegemaakt. Je groeide op in een tijd waarin heel slimme mensen zonder dat jij er weet van had het internet aan het ontwikkelen waren, was erbij toen zij deze wondere uitvinding met de wereld deelden, kunt je nog herinneren hoe je per minuut voor je internetverbinding moest betalen, maar voelt je nu ook als een vis in het water als je door je social media-feeds scrolt. En dat heeft zo z'n gevolgen.

Filmmaker Vincent Boy Kars onderzoekt die gevolgen en giet zijn bevindingen in films die balanceren op de grens tussen fictie en realiteit - hij geeft zijn personages (geen acteurs, hij krijgt de kriebels van acteren) opdrachten en gespreksonderwerpen mee, en maakt op die manier in scène gezette 'documentaires'. Hoofdonderwerp in die documentaires is niet zelden seksualiteit - gewoon, omdat seks spannend is.

Voor zijn nieuwste film, tevens de film waarmee hij zijn opleiding afrondt, gaf hij twee vrienden de opdracht om een pornofilm te maken. Hij volgt het proces waarin de jongens, die gedurende hun leven al de nodige porno zagen, zich afvragen hoe zij eigenlijk willen dat porno eruitziet. We zochten de jonge, getalenteerde filmmaker op en hadden het met hem over heel veel porno kijken en het naar je hand zetten van de realiteit.

Wanneer maakte je je eerste film?
Ik ben daar heel jong mee begonnen. Ik ben opgegroeid in het christelijke Kampen en dat was eigenlijk vooral heel erg saai. Ik was op zoek naar vermaak en met een paar vrienden ben ik toen filmpjes gaan maken - een beetje actiefilms uit Hollywood nadoen. Pas vanaf vorig jaar, in mijn derde schooljaar, heb ik echt mijn eigen stijl en vorm gevonden.

Je onderzoekt de grens tussen fictie en realiteit. Waarom dit grensgebied?
Wat ik tof vind aan fictie is dat je de controle hebt en je je eigen verhaal kunt vertellen. Je kan je publiek echt laten meeleven met de personages. Ik vind het alleen jammer als je merkt dat iets geacteerd is. Ik vond het persoonlijk dan ook niet bevredigend om met acteurs te werken, maar wilde wel de controle hebben en de mogelijkheid om echt een verhaal te vertellen. Aan de andere kant heb je documentaires, maar dat is vooral een medium dat niet veel meer te bieden heeft dan een interessant onderwerp - de vorm is ondergeschikt aan het onderwerp. Daar kon ik me ook niet echt in vinden. Ik heb toen bedacht om 'echte' mensen opdrachten te gaan geven en op die manier films te maken die tussen speelfilm en documentaire inzitten. Ik denk dat ik daarin ook geïnspireerd ben door reality-tv - dat zijn ook 'echte' mensen, maar de situaties waarin ze inzitten zijn wel in scène gezet.

Houdt het naar je hand zetten van de realiteit op bij de opdrachten die je je personages meegeeft, of geef je ze zo nu en dan ook teksten mee?
Nee, dat is helemaal vrij. Ik bedenk zo'n scène wel van te voren, en dan geef ik ze instructies of gespreksonderwerpen mee, maar verder laat ik het de vrije loop. Het gebeurt wel dat ik ingrijp als iets de verkeerde kant op gaat, waarna ik suggereer dat ze het ergens anders over hebben. Ik stuur het een beetje, maar dat is meer de enscenering.

Je onderzoekt de invloed van het digitale tijdperk op onze generatie. Wat heb je tot nu toe over die invloed geleerd?
Als je heel specifiek naar porno kijkt zie je hoe het beeld onze fantasie kapot heeft gemaakt - de porno waarmee ik ben opgegroeid laat niks meer aan de verbeelding over. Ik zie dat bij al mijn vrienden. We hebben in ons leven zoveel porno gezien - ik ben 25 en kijk het al vanaf mijn 13e, en laten we zeggen meerdere malen per week. Mensen liegen er vaak over, maar ik denk niet dat ik daar een uitzondering in ben. Het is een raar idee dat je op beeld al heel veel mensen seks hebt zien hebben terwijl je het zelf nog niet gedaan hebt. Als je dan ontmaagd wordt heb je wel die beelden in je achterhoofd - ik tenminste wel. Ik weet niet in hoeverre het me beïnvloed heeft, maar het speelde wel - het heeft wel iets met me gedaan. Wat ook interessant is is dat ik nog heb meegemaakt dat we van de analoge naar de digitale tijd gingen. Ik ken de tijd ervoor en erna, en kan daardoor inzien dat iets dat je op internet ziet niet per se de realiteit is. Ik denk dat als je opgroeit met het internet dat toch anders is. Ik vind het tof om met die thematiek bezig te zijn omdat we eigenlijk een heel zeldzame generatie zijn. Ik kan daar nu als een van de eersten iets over vertellen in deze vorm.

Je hebt het overkoepelende thema van het digitale tijdperk, maar keert daarbinnen wel steeds terug naar seksualiteit. Waar komt die fascinatie vandaan?
Haha, ja dit wordt wel een heel oppervlakkig antwoord: seks is gewoon interessant. Als ik een film maak moet ik het onderwerp zelf wel spannend vinden - ik moet geprikkeld worden. Dat is wel iets dat dit onderwerp doet. Ik vind verder ook wel dat we in Nederland zeggen dat we heel vrij zijn, maar dat er ondertussen heel veel taboes heersen. Ik vind het dan tof om zulke onderwerpen op tafel te gooien - ik wil er open over zijn en mensen laten zien hoe je er open over kunt zijn.

Wat wil je de kijker vertellen?
Uiteindelijk probeer ik gewoon een toffe film te maken. Ik wil dat mensen als ze m'n werk zien zelf nadenken over wat ze ervan vinden. In m'n films wil ik niet moraliseren of grote uitspraken doen, want ik denk helemaal niet dat ik dat kan doen. Daar heb je wetenschappers en filosofen voor. Het enige dat ik kan doen is films maken die mensen aan het denken zetten.

Je werkt nu aan de documentaire MY FIRST PORN FILM. Wat kunnen we verwachten?
Ik volg in die film twee vrienden van me die na het zien van heel veel porno hun natte droom waarmaken door het zelf te gaan doen. Een interessante tegenstelling is aan de ene kant deze opmerking van een van de personages "soms wil je gewoon een vrouw vernederd zien worden", waar ze er aan de andere kant juist achter komen dat de porno die ze zelf willen maken helemaal niet vrouwonvriendelijk is. Er zit een dualiteit tussen waar je naar kijkt en waar je voor staat.

Hou je het in de toekomst bij documentaires?
Ik wil ook zeker met speelfilms experimenteren, maar dan niet met acteurs. Het lijkt me tof om nog iets meer de controle over m'n verhaal te krijgen, en het niet zo z'n beloop laten - m'n personages krijgen nu best veel ruimte. Momenteel ligt het dichter bij documentaire, maar het lijkt me leuk om dan iets dichter naar de speelfilm te gaan. Op dat grensgebied zal ik altijd blijven werken.

Valt er nog veel te winnen op dat grensgebied?
Er zijn wel al wat mensen die ermee bezig zijn, maar het is nog relatief nieuw. Bij speelfilms heb je wel al vaker dat regisseurs toch iets meer naar realiteit zoeken, en bijvoorbeeld met non-acteurs werken. In Nederland heb je in dat genre Sam de Jong [regisseur Prins, red.]. In het buitenland heb je Ulrich Seidl, een Oostenrijkse regisseur en een van m'n grootste inspiratiebronnen. Ik geloof wel dat er nog iets te winnen valt en dat is heel spannend. M'n onderwerpen zijn spannend, maar de vorm is minstens net zo spannend, en daar word ik zo door aangetrokken.

Met deze documentaire rond je je opleiding aan de AKV Sint Joost Academie af. Wat kan je mensen meegeven die komend schooljaar aan die studie beginnen?
Het klinkt heel cliché, maar denk heel erg vanuit jezelf. Ga al vanaf het eerste jaar helemaal je eigen gang. Denk niet teveel na over techniek, want dat is in eerste instantie helemaal niet zo belangrijk. Ik zie vaak dat mensen zo bezig zijn met techniek dat het ten koste gaat van de inhoud. Blijf dicht bij jezelf. Ik heb dat ook gedaan - ik heb gekeken naar wat me niet aanstaat bij documentaires en speelfilms en ben zo bij deze vorm uitgekomen. Kijk niet teveel om je heen. Laat je natuurlijk wel inspireren, maar kijk vooral naar wat jij zelf wilt - wat je wilt zien, wat je mist - en ga dat dan maken.

Films maken kost geld, en als jonge filmmaker heb je dat niet altijd. Daarom organiseert Vincent op zaterdag 13 juni een funding party in BAR, Rotterdam. Denk een seksfeestje waarbij je entreegeld ook nog eens in een mooie film gestoken wordt. Als je er niet bij kunt zijn kan je ook je steentje bijdragen door een donatie te doen. Lees hier meer.

MY FIRST PORN FILM is een co-productie van het Rotterdamse productiehuis Mint Film en 100% Halal, en komt na de zomer uit.

Credits


Tekst Channa Brunt
Fotografie Dennis Branko
Stills uit MY FIRST PORN FILM



Tagged:
Cultuur
vincent boy kars
my first porn film