transmodel gemma cowling vertelt hoe ze de modewereld wil veranderen

Ze onderging eerder dit jaar haar transformatie, en nu verandert het Australische model wat we van een vrouwelijk lichaam verwachten.

door Jamie-Maree Shipton
|
04 augustus 2016, 9:15am

Gemma draagt een jas van Emily Licen.

Toen Gemma Cowling eerder dit jaar van geslacht veranderde, vond ze veel steun in de modewereld. De negentienjarige ondervond op veel gebieden van haar leven discriminatie en verwarring, maar haar modellenwerk bleef voor haar een rots in de branding. Het is zeker waar dat er op dit moment ook een belangrijke discussie gaande is over de onbereikbare schoonheidsidealen die door de modewereld worden neergezet, maar Gemma's verhaal laat zien hoe een wereld die gebouwd is op creativiteit, vrijheid en persoonlijke uitdrukking ook juist voor verandering en verlichting kan zorgen. We spraken Gemma over haar transitie naar de wereld van mode, en hoe ze omgaat met de verschillende reacties die daarmee gepaard gaan.

Je hebt dit jaar je transitie doorgemaakt en je bent steeds invloedrijker geworden als model. Zullen we beginnen met daar wat over te praten?
Ik denk dat als transgenders meer gezien zouden worden, en er een beter vocabulaire had bestaan om over ze te praten, ik dan sneller mijn transitie had meegemaakt. Maar dat alles stond zo ver weg van de dingen waar ik aan werd blootgesteld dat het jaren heeft geduurd voordat ik bepaalde vragen voor mezelf kon beantwoorden. Sinds ik vier ben worden mijn wat meer vrouwelijke kanten al gelabeld als 'gay', ik denk dat dat een van de redenen is dat ik wat meer tijd nodig heb gehad.

Gemma draagt een broek en jas van Benjamin Alexander.

Dus je moest ontdekken wie je was, maar ook wie je niet was.
Ja, het is eigenlijk heel ironisch. Die vrouwelijke kanten waren 'anders', dus daarom leerde ik mezelf aan ze gewoon compleet te verbergen. Maar toen ik mijn transitie doormaakte moest ik ze opnieuw ontdekken. Transgenders zijn mooi omdat ze zo aandachtig zijn. Ik heb gelet op hoe vrouwen lopen, hun gebaren, en die heb ik vervolgens gekopieerd. Al die trekjes die ik vroeger wegmoffelde heb ik nu weer geleerd, ze zijn nu deel van wie ik ben en ik hoef ze niet meer te verbergen.

Hoe hebben mensen om je heen gereageerd?
Ik kom niet uit een extreem conservatieve familie, maar hun reactie was wel best conservatief. De meeste Australische families snappen dingen alleen nog in de termen van een traditioneel gezin. Mijn familie heeft ook heel duidelijk zulke ideeën en een binaire opvatting van geslachtsnormen. Dus ze vonden het lastig om te begrijpen wat alles betekende en wat voor rol ik dan zou krijgen binnen de wereld. Nu is alles wel oké. Ik denk dat toen ik elke dag ben gaan leven zoals ik ben, die angsten ook verdwenen.

Ik heb gehoord dat je de transitie omschrijft als 'leuk'. Kun je daar wat meer over vertellen?
(Ze lacht) Het is gek maar elk klein dingetje is gewoon zo cool. Ik weet nog dat ik begon te merken dat mijn zweet anders rook - dankjewel oestrogeen - en toen ging ik iedereen vertellen over hoe lekker mijn zweet wel niet rook. Dat was zo tof. En natuurlijk is het gewoon geweldig geweest om dingen met make-up en haar te doen, ik houd van mijn nieuwe haarkleur.

Dat brengt ons bij modellenwerk. Hoe heeft dit alles je rol binnen de industrie beïnvloed? Het is een wereld die heel erg draait om imago, maar tegelijkertijd zou het ook een progressieve omgeving zijn.
Ja, heel erg. Ik denk dat de creatieve industrie over het algemeen veel opener is dan andere instituten die zich houden aan traditionele rollen. Ik heb heel veel problemen gehad met werk, het vinden van een baantje alleen al. Ik kon niet in een café gaan werken door juridische kwesties rondom mijn naam en verzekering, omdat ik niet wilde zeggen hoe ik eerst heette. Een van de moeilijkste dingen die ik ooit heb gedaan is aan mijn vorige werkgever vertellen dat ik transgender ben, en ik ben er uiteindelijk om ontslagen.

Dat is verschrikkelijk.
Ze kwamen er via collega's achter dat ik van geslacht ging veranderen, en ze hebben het niet expliciet gezegd maar ze impliceerden dat dat de reden was dat ik er niet langer kon werken.

De modewereld wordt vaak bekritiseerd om hoe modellen worden behandeld, dus het is fijn om eens iets positiefs te horen.
Ik denk dat het voor transgenders gewoon makkelijker is om iets te vinden in de creatieve industrie, zeker als het een baan is waar je lichamen op een of andere manier een rol speelt. Op dit moment lijkt dat toch vooral onze waarde te zijn binnen deze maatschappij - onze lichamen worden bijna een fetisj. Begrijp me niet verkeerd, ik ben heel blij met wat ik nu doe, maar het was een hele logische en veilige keuze.

Dat klinkt bijna als positieve discriminatie. Is dat iets waar je je bewust over bent?
Absoluut. Ik praat vaak met mijn manager over hoe mijn carrière het gaat volhouden in de toekomst. Je moet helaas altijd een bepaalde 'edge' hebben. Positieve discriminatie beïnvloedt alles. Het is heel fijn dat ik nu dit platform heb, maar het zou fijn zijn als de industrie niet alleen bepaalde verschillen omarmt, maar ook daadwerkelijke alle verschillen.

Het is interessant dat de mode-industrie zoveel macht heeft over hoe lichamen die anders zijn worden gezien. Voel je ook iets van verantwoordelijkheid?
Ik zie het zo: ik laat de industrie mij uitbuiten zodat ik de industrie daarna ook kan uitbuiten. Ja, ik moet inderdaad voldoen aan bepaalde maten en vormen. Maar dat doe ik zodat ik tegelijkertijd kan veranderen wat er van vrouwelijke lichamen wordt verwacht, en anderen een stem kan geven. Het is ook fijn om een fatsoenlijke carrière te hebben.

@iamgemmacowling

Jurk en schoenen van Georgie Ipsen.

Credits


Tekst en styling Jamie-Maree Shipton
Fotografie Agnieszka Chabros
Haar en make-up Ana Makridis
Model Gemma Cowling @ Azelea Models

Tagged:
LGBT+
transitie
gemma cowling
mode interviews
modellenwerk