de verkoeling van het park

Fotograaf Kim Erich volgde drie meisjes op een warme zomerdag. Vandaag: Marijn Baar die op blote voeten door het park danst.

door Sylvia Blazer
|
15 augustus 2017, 10:35am

Amsterdam kan soms zo zinderend heet zijn dat je niet zo goed weet wat je met jezelf aan moet in de stad. Wat doe je dan? Fotograaf Kim Erich volgde drie creatieve meisjes op een warme zomerdag. Vandaag: Marijn Baar, dartelend in het park. Na haar leven als model koos Marijn voor een schrijvend bestaan, en in haar vrije uren waant ze zich graag een prima ballerina. Haar instagramaccount is gevuld met gracieuze en dromerige foto's van Marijn in balletposes.

We zijn in het park. Waarom ga je hier graag naartoe als het warm is?
Ik vind het heel erg fijn om me in de natuur te begeven als het warm is, dan komt dat vrije gevoel van mijn zomerdagen als kind weer een beetje terug. Ik ben opgegroeid op het platteland en bij mij wekt madeliefjes plukken en op blote voeten rondlopen in het gras dat vrije zomergevoel van vroeger op. Ik vind het strand veel te druk. In het park kan ik in alle rust lezen, iets dat ik als kind ook eindeloos deed. Het liefst in een boom, maar nu vaker eronder.

Hoe ziet zo'n hete dag in het meest ideale geval eruit: hoe laat ben je hier? Met wie, en wat doe je zoal?
Ik begin de dag alleen: ik en een stapel boeken. In de ochtend en middag lees ik, en in de loop van de dag schuiven er vrienden aan met wijn. Om dromen en drankjes te delen en 's avonds met z'n allen veel te laat naar huis te gaan.

Marijn de dromer?
Ja en nee. Ik houd van dromen, om voor een moment aan de werkelijkheid te ontsnappen. Maar wel om daarna weer te landen en om het gedroomde weer aan de realiteit te koppelen. Met alleen maar jezelf buiten de wereld te zetten heb je helemaal niets aan al die verzonnen verhalen. Je moet een manier vinden om te blijven dromen, om je fantasie te blijven prikkelen, zonder de werkelijkheid uit het oog te verliezen.

Als je denkt aan een personage uit een zomerfilm, aan wie denk je dan?
Jane Birkin. Ik weet eigenlijk helemaal niet of ze in veel zomerfilms heeft gespeeld, maar ik moet meteen denken aan die foto waarop ze een shirt zonder beha draagt en de camera inkijkt met de zon in haar rug. Heel puur. Ik bewonder haar omdat ze echt en natuurlijk is, maar toch ook heel knap. Daarmee laat ze meer van zichzelf zien dan wanneer ze helemaal tot in de puntjes verzorgd zou zijn. Als ik aan die foto denk, dan droom ik ook meteen over het leven dat ze leidt: een leven in Frankrijk, met veel eindeloze vakanties op het platteland, interessante mensen en net zulke boeiende gesprekken, veel kunst, nog meer museumbezoeken en het meest intrigerende vriendje dat ze kon vinden.

Editor by day and ballerina by night. Is er een boodschap die je wilt vertellen of uitdragen met die mooie ballerinafoto's op je instagramaccount?
Ja, ik denk dat het heel belangrijk is om je eigen obsessies te volgen. Als je iets heel leuk vindt en er energie uithaalt, moet je er gewoon voor gaan en er zonder schaamte induiken. Dat is waar je uiteindelijk heel gelukkig van wordt.

Zonder schaamte? Ik begrijp niet zo goed hoe je je voor die balletfoto's zou kunnen schamen.
Ballet is niet een heel erg voor de hand liggend onderwerp voor een instagramaccount. De verlegenheid zat 'm denk ik meer in mijn angst om er voor uit te komen dat ik er zo obsessief mee bezig ben. Ik kan er niets aan doen, ik ben verliefd op de esthetiek ervan – dat je alleen met je eigen lichaam zoveel schoonheid kan creëren. Daar ben ik eigenlijk altijd naar op zoek, die schoonheid. In mijn werk en in het leven an sich.

Als je de tijd kon terugdraaien, had je dan een gooi gedaan naar een leven als fulltime ballerina?
Nee. Ik ken haast geen fijner gevoel dan jezelf totaal laten oplossen in dans, en de muziek en je lichaam met elkaar te laten versmelten. Maar er is zoveel meer in de wereld dat ik wil ontdekken, en dans beperkt je heel erg in dat avontuur. Je bent een gevangene in je eigen lijf: je moet blijven dansen, zes of zeven dagen per week, om in vorm te blijven en om je spieren en gewrichten soepel en warm te houden. En je hoeft maar één keer verkeerd te landen en je bent niet meer in staat om jezelf in levensonderhoud te voorzien. Ik weet niet of ik dat leven aangekund had, en of ik er uiteindelijk gelukkig van was geworden. Daarnaast vind ik het leuker om mensen te raken met taal: als ik dans, ben ik me vaak veel te bewust van mezelf – en met taal kun je mensen raken, terwijl je jezelf verliest.

Je hebt twee verschillende talenten, zou je niet liever ergens gespecialiseerd in zijn, waar je de onbetwiste beste in zou zijn?
Die vraag stel ik mezelf ook weleens. Ik ben in veel verschillende dingen geïnteresseerd en heb me wel afgevraagd of het niet beter zou zijn om mezelf op één activiteit te focussen. Tegelijkertijd versterkt het elkaar ook: door het één krijg ik nieuwe ideeën voor het ander. Het staat niet los van elkaar, het is met elkaar verbonden.

Tagged:
ballet
zomer
dromerig
Park
hitte