phebe schmidt heeft een gekke, maar leuke verbeelding van schoonheid, seks en ouder worden

In de fotoserie Sweethearts belicht de artiest de kunstmatige kleur en smaak van onze vrouwelijkheid.

door Wendy Syfret
|
08 juli 2016, 11:04am

Wanneer fotografe Phebe Schmidt naar de wereld kijkt ziet ze geen dieren, planten en mineralen. Phebe ziet alle gekke gekunstelde constructen die we om ons heen hebben gebouwd en hoe die onze gevoelens over onszelf en elkaar verraden. Ze deinst er niet voor terug, integendeel, ze geniet van alle kunstmatige glorie. Voor haar nieuwe tentoonstelling, Sweethearts, kijkt ze naar de publieke en persoonlijke levens van vrouwen, en hoe hard we ons best doen die blik zoveel mogelijk te beïnvloeden. Maak je geen zorgen, het is geen klagerige kritiek op ijdelheid of de consumptiemaatschappij, het is misschien wel het tegenovergestelde daarvan. Je zou het kunnen zien als een liefdevolle analyse van de bombastische processen die wij het vrouw-zijn noemen.

Dit project neemt verschillende vrouwelijke archetypes onder de loep - hoe kies je welke aspecten je wil analyseren?
Alles komt eigenlijk uit een soort archief van porno uit de jaren zeventig en tachtig en dat heb ik de laatste tijd verzameld. Het zijn allemaal eigenaardige beelden van ongemakkelijke situaties. Er komt bijvoorbeeld een studente een kantoor binnen, en het gesprek dat ontstaat is ongemakkelijk, de gezichten zijn ongemakkelijk, de houdingen zijn ongemakkelijk.

Porno is zo'n bizarre kijk op hoe mensen denken dat de wereld van vrouwen in elkaar zit.
Ja precies. Eerst wilde ik met mijn project iets groots in elkaar zetten, maar dat heb ik versimpeld en nu focus ik mij op een paar verzonnen personages - drie in totaal.

Wie zijn ze?
Ik wilde graag de grens tussen publiek en privé onderzoeken; de meeste personages hebben een flinke laag make-up op en dragen chique avondjurken, maar ik wilde er ook graag een persoonlijk element bij voegen. Met Sue, de oudere vrouw, wilde ik het proces van ouder worden onderzoeken, en hoe dat vaak leidt tot de wens er onmogelijk jong uit te zien. Dus we zien haar in haar slaapkamer, in een nachtjapon, met grote sieraden en een grote pruik, maar wel met haar voeten in een voetenbadje.

Ruth noem ik een "echtgenote zonder zoenen" maar dat klinkt nu ik het uitspreek eigenlijk best raar. Haar personage is een tegenstrijdige verbeelding van geslacht, want aan de ene kant draagt ze kousen en schattige negligés, maar ze heeft ook weer veel make-up op. Dus ze ziet eruit alsof ze gaat slapen, maar ook alsof ze op het punt staat richting een club te gaan.

Colette is een soort zenuwachtige kletskous. Ze heeft een onhaalbaar en isolerend schoonheidsideaal voor ogen, en is dus obsessief in hoe ze zichzelf verzorgt. Colette gaat graag naar de zonnebank en daarom heeft ze op een van de foto's zo'n brilletje op, gematcht met groot haar en een chique jurk. Op een andere foto heeft ze een doos tissues bij zich en ziet ze eruit alsof ze ieder moment in huilen uit kan barsten. Maar ze is ook schitterend plastic, en plastic huilt niet.

De beelden zijn expres heel nep, dus hoe zorg je ervoor dat er toch gevoel en persoonlijkheid in zit?
Ik denk dat het onmogelijk zou zijn om niet iets te voelen bij deze personages. Ze zijn zo uitvergroot, tot extreme proporties, dat de boodschap niet te missen is. Ik heb natuurlijk ook uit mijn persoonlijke ervaringen geput, en dat maakt ze begrijpelijker. Om een voorbeeld te geven: op een van de foto's staat een van de vrouwen met een pruik op in een draagbare sauna. Ik heb een herinnering aan mijn oma in zo'n zelfde sauna, ze gebruikte het als een tactiek om af te vallen en droeg en grijze pruik.

Laten we het nog even hebben over je interesse in het behouden van je uiterlijk - dat hele proces van verouderen. Er wordt op het moment in de kunstwereld veel gesproken over geslachtskwesties, maar daarbij gaat de aandacht vooral naar jeugd. Het is interessant dat jij een andere kant laat zien.
Kijk naar Sue: ouder worden betekent niet dat je stopt met het streven naar een onhaalbare schoonheid.

Je oma stopte daar ook niet mee, zei je.
Ik weet nog dat mijn moeder mij vertelde over dat oma een soort riem had die trilde en dat je daarmee dan af zou vallen. Ik vind de bizarre dingen die mensen doen om zogenaamd mooi te worden fantastisch.

@phebeschmick

Credits


Tekst Wendy Syfret
Fotografie Phebe Schmidt

Tagged:
Porno
Schoonheid
schoonheidsideaal
sweethearts
phebe schimdt