Advertentie

een uiteenlopend gesprek met danny griffioen

De persoon uit Badhoevedorp die vernoemd werd naar twee voetballers, en die pyromane neigingen heeft. En meer.

door Berkan Selvi
|
05 mei 2017, 8:05am

Onlangs cureerde Danny Griffioen met onder andere Sebastiaan Pagano Mirani en Bob Siers een tentoonstelling, die een interpretatie van onze generatie moest weergeven. Die tentoonstelling was een succes. Bob Siers kenden we al een beetje. Maar wie is Danny Griffioen? We vroegen het hem.

Hey Danny, allereerst over jezelf. Wie ben jij?
Ik vind 'wie ben jij?' een interessant iets. Wat maakt iets tot wie je bent? Is het iets wat je doet, hoe je heet, wat je voelt, wat je meemaakt, je familie, je lievelingsdingen? Ik heb geen idee. Laat ik maar gewoon beginnen. Mijn volledige naam is in ieder geval Danny Ronaldo Griffioen. Ik ben vernoemd naar twee voetballers. Fucking erg. Ik heb vrijwel niks met voetbal. Ik zou heel graag mijn naam willen veranderen naar Danny Simone, dat is de naam van mijn mama. Ik vind dat een mooi eerbetoon. Ik ben geboren in het Slotervaartziekenhuis op 14 oktober 1994, ik dacht rond half twee, maar mijn alles onthoudende tante weet dat precies. Die vertelt dat namelijk elke keer als ik haar zie: "Toen was je nog lief". Je zou denken dat ze na al die jaren wel iets creatievers kunnen verzinnen. Mijn lievelingskleur is roze. Daar had ik al vroeg een liefde voor. Volgens mijn moeder toen al twee was. Ik ben opgegroeid in Badhoevedorp. Ik heb daar één van m'n beste vrienden ontmoet op de skatebaan. Vroeger was ik mega baldadig. Hoewel dat woord niet heel baldadig is. Ik stak mega veel dingen in de fik. Nog steeds trouwens. Ik brak in in gebouwen en gingen we op onderzoek. Vaak sloopten we daar de boel en ook wel is in de fik. Fucking erg. Ik ben echt continue op zoek naar adrenaline. Daar moet ik mee oppassen. Ik ben bang dat dat mijn dood wordt.

Ik heb vroeger gekart, fucking leuk. Ik wil gaan beginnen met motorcrossen. Dat is echt het allersickste wat er bestaat. Wat me op dit moment drijft is om al de dingen waar ik van droom gewoon te doen, zonder er bang voor te zijn wat er mogelijk zou kunnen gebeuren en ja wat dan nog, het ergste geval is niet eens zó erg want er is echt overal wel een oplossing voor. Vroeger toen ik klein was wilde ik uitvinder worden en nu ik daar zo over nadenk zit ik daar redelijk dichtbij in de buurt. Sinds 9 maanden ben ik mega healthy aan het leven. Ik was 6 maanden gestopt met alcohol en drink nu nog zelden, ik rook geen wiet meer, drink geen koffie meer en ben elke dag in de sportschool te vinden. In 10 maanden ben ik 12 kilo aangekomen. Ook ben ik sinds kort verslaafd aan yoga. Dat is echt een heerlijk begin van de dag.  

Je bent actief als kunstenaar, wat voor kunst maak je? Hoe zou je jezelf omschrijven?
Ik wil mezelf geen kunstenaar noemen, ook geen fotograaf. Ik heb een hekel aan titels. Ik denk meer aan 'ik maak iets'. Zou het wel leuk vinden om een 'maker' genoemd te worden als het moet.

Ik vind het overigens superlastig om te vertellen wat voor werk ik maak. Als ik mijn proces analyseer weet ik wel dat ik tijdens portretten maken, ik een bepaalde intieme emotie wil zien. Iets dat je eigenlijk niet hoort vast te leggen. Als iemand stuk gaat van het lachen, lachen de meeste mensen mee, ik pak de camera. Als iemand een serenade voor je speelt dan luisteren de meeste mensen, ik pak de camera. Als ik kapot ga van verdriet weet ik niet wat de meeste mensen doen, maar ik pak de camera. Het is gewoon een reflex, waar ik super blij mee ben. Ik geniet juist heel erg van die momenten mede dankzij mijn camera. Het geeft me een buffer om dingen te verwerken. Toen het meisje met de gitaar voor mij ging zingen was ik zó ontroerd, dat ik door de camera te pakken even afstand nam van die emotie. De drang om dingen vast te leggen en te bewaren is zo sterk in mij.

Als ik naar een project of doel toe werk ga ik eigenlijk door mijn verzameling van beelden om het gevoel wat ik heb uit te beelden, wat ik erbij vind passen. Deze selectie is vaak vrij groot, omdat ik slecht ben in kiezen.

Met de ruime selectie sluit ik mezelf meestal op. Ik probeer dan echt in het moment te leven en aan te voelen wat mijn project nodig heeft. Harde muziek, nachten lang doorwerken, alle 'errands' die in m'n hoofd zitten uitstellen, weinig eten, mijzelf afzonderen van de buitenwereld. Ik doe niet aan drugs. Heel soms wel een whiskeytje en dan een mooie, die drink ik dan uit een mooi, gepoleerd, breed kristallen tumblerglas. Het is niet dat ik dit plan, zoiets gebeurt gewoon. Ik werk mijn lijstje af met dingen die nog moeten gebeuren voor het werk dat ik aan het maken ben. Dingen beginnen langzaam vorm te krijgen. Het gaat van een idee in mijn hoofd naar iets wat tastbaar is en ik kan waarnemen. Dat voelt altijd euforisch en is een mooi vervolg na me zo down te voelen.
Ik heb iets neergezet. Ik heb iets gemaakt.

Je verbrandde een foto uit deze serie, waarom?
Daar had ik zin in.

Ik zie veel verschillende vrouwen in de kunst die je maakt, wie zijn dat?
Ik vind dat mijn werk niet per se over vrouwen gaat. Toevallig zijn die vrouwen nu actueel in mijn leven. Wel voel ik me over het algemeen beter verbonden met vrouwen. Ik heb van mijn vierde tot m'n twintigste bijna alleen maar met m'n moeder en zus gewoond. Dat helpt wel een beetje, denk ik. Op de foto's zie je mijn zus, mijn tweede vriendinnetje, mijn derde vriendinnetje en mijn eerste tinderdate. Dat heeft zich eigenlijk ontwikkeld tot een vriendschap waar ik erg blij mee ben.

Ik zie dat veel van je foto's niet in de originele staat blijven. Is dat een van je kenmerken?
Het is wel iets waar ik naar streef. Je kan een beeld zo veel meer diepte en gevoel meegeven. Het vertelt zo veel meer. Een beeld is in principe maar een registratie. Op het moment dat je er een extra informatielaag aan geeft, geef je het echt betekenis. Het voelt dan eigen, het wordt persoonlijk. De middelen zijn behoorlijk eindeloos. Ik speur gewoon alles in mijn buurt af. Ik gebruik onder andere verf, nagellak, vuur, alcohol, hitte van een föhn, bleek, andere chemicaliën, repro's, VHS tapes, bloed, tranen, lijm, kopieermachines, nietjes, pen, ecoline - dat soort dingen.

Is er nog iets wat we binnenkort van je kunnen zien of verwachten?
Na zes jaar in extreme vrijheid te hebben geleefd ga ik in september weer fulltime studeren; Advertising aan Willem De Kooning. Dat wordt nog wat.

Er zijn dingen die ik heel graag zou willen uitvoeren. Ik kan bijvoorbeeld echt niet wachten om weer een expositie te maken. Dat vind ik echt het allerleukste wat er bestaat.Ik hoop dat ik daar de tijd en aandacht voor kan pakken tijdens mijn studie. Wel moet ik eerst nog op zoek naar een geschikte locatie. Muziek samen met film is ook iets waar ik erg van houd. Daar wil ik ook graag iets mee doen. Er zijn genoeg dingen op mijn lijstje om te doen. Ik houd heel erg van boeken maken, maar tot nu toe zijn dat alleen maar unieke stukken. Het zou me leuk lijken het aan een groter publiek te laten zien. Een tijd geleden heb ik een skateboard gemaakt met een foto van mijn oma er op, het lijkt me heel leuk die ook te verwezenlijken. So much to do, so little time.

Credits


Tekst Berkan Selvi
Fotografie Danny Griffioen