de parijse mode wordt wakkergeschud

Van Vêtements tot Pigalle: er bestaat een nieuw soort ontwerper die lak heeft aan alle regels en de Parijse modewereld durft uit te dagen.

door Marguerite Taras
|
01 november 2015, 11:00am

Vaak voelt Parijs als een levende ansichtkaart, volgebouwd met bezienswaardigheden die eindeloos gefotografeerd, gefilmd en geïnstagramd zijn. Het is een mythisch krachtveld dat rust op een tijdloos, enigszins aristocratisch idee van luxe; van Hausmanns statige boulevards tot de Belle Époque-steegjes in Montmartre.

Hetzelfde geldt voor de Paris Fashion Week, waar de belangrijkste shows alle internationale modejournalisten meenemen naar een pittoreske bestemmingen: grootse shows in het Louvre, het Grand Palais of de Beaux Arts. Locaties die allemaal bijdragen aan het hoge Disney-gehalte van Parijs, een stad die gericht is op rijke buitenlanders en niet zozeer op de plaatselijke bevolking.

Maar kom een stapje dichterbij en zie dat er, verscholen achter deze goed geoliede modemachine, een programma is met shows die een parallel universum suggereren: ze worden georganiseerd in toegankelijke nachtclubs, plaatselijke cafetaria's en ruimtes die nog het meest weg hebben van gekraakte kelders. Wie er kiest voor deze locaties? Een paar aanstormende ontwerpers die een gezonde tegenhanger zijn van de status-quo.

Neem bijvoorbeeld Koché, die dit seizoen voor het eerst aanwezig was op de Fashion Week. Het (bijna) gelijknamige merk van Christelle Kocher - art director van Chanels ambachtelijke Atelier Lemarié en voormalig ontwerper van Chloé en Dries van Noten - vroeg alle gasten om naar een voor iedereen toegankelijke show in het Forum des Halles te komen (in een poging om een winkelcentrum uit de jaren zeventig na te bootsen dat bekendstond om de grootste Foot Locker van Parijs). Waar de ondergrondse metrostation het hart van de stad verbindt met de minder glamoureuze banlieues.

Koché, lente/zomer '16

Haar cv mag dan wel upper-class zijn, maar het was zeker geen sjieke plek waar Christelle een met de hand geborduurde streetwear-collectie presenteerde, met een hoop verwijzingen naar zowel old school hiphop als naar de meest verfijnde haute couture. Dit werd allemaal gepresenteerd in een sterke straatmix van plaatselijke dj's, bekende gezichten en vrienden - waarvan het merendeel niet-blank was (iets dat nog steeds erg zeldzaam is in Parijse modekringen). En hoewel het een opvallend politiek statement was met betrekking tot de etnische diversiteit van Parijs, het was ook een zeer natuurlijk en persoonlijk deel van wie Christelle is. Vlak voor de show zei ze: "Ik voel mij aangetrokken tot mensen uit mijn omgeving met interessante energieën. Mode, ongeacht of je het draagt of ontwerpt, vereist een bepaalde invloed van de kunsten tot aan muziek of streetwear. Mode heeft niet genoeg aan alleen zichzelf."

De show riep bij Parijse dertigers een nostalgisch gevoel op: "Iedereen die hier opgroeide in de jaren 90, het gouden tijdperk van de Franse hiphop, streetwear en rap, droomde van de Bronx en niet van Versailles," vertelt Baptiste Picard-Deyme die op de mode-afdeling van het Franse reclamebureau Publicis werkt.

Pigalle, lente/zomer '16

De behoefte om een nauwkeuriger en eerlijker beeld van Parijs te laten zien, een beeld waar ook de plaatselijke bevolking zich mee kan identificeren, komt duidelijk naar voren bij merken als Pigalle. Zij zijn de meest recente winnaar van de ANDAM-prijs en gaven hun laatste show in een plaatselijke school in de ooit gevaarlijke buurt van Pigalle. De modellen in de show waren uitsluitend jonge jongens uit de buurt. Het doel van oprichter Stéphane Ashpool is duidelijk: "Frankrijk is een divers land dat een grote rol heeft gespeeld in de geschiedenis van de mode en het huidige modelandschap. Verwijzingen worden in mijn ontwerpen geïntegreerd in plaats van gesegregeerd. Het zijn voorbeelden van de 'mixité' waar mijn merk zich hard voor maakt." Het gebeurt niet vaak dat een Frans merk nauwkeurig getailleerde hoodies combineert met wat traditionelere jacks en enorme T-shirts met baggy broeken. Het zijn ontwerpen waardoor Stéphane A$AP Rocky, Drake en Rihanna tot zijn glamoureuze klanten mag rekenen en waarmee hij wereldwijde erkenning kreeg voor zijn notie van een ander soort luxe.

Etienne Deroeux is een jonge ontwerper uit Lille die net als Stéphane ook een nominatie voor de ANDAM-prijs op zijn naam heeft staan. Hij combineert sportmode en makkelijke maar luxe urbanstukken om zo outfits te creëren voor "tomboy-achtige meisjes die zich niet identificeren met vastomlijnde 'meisjesachtige' ideeën over vrouwelijkheid." Hij lost verschillende problemen op door praktische stukken, mannenmode en streetwear met elkaar te combineren, om zo verfijnde stukken begrijpelijker te maken voor meer vrouwen en verschillende silhouetten. Hij licht toe: "Ik zoek elegante en praktische oplossingen: een rok die je aan de voorkant dichtknoopt als een bomberjack, met enorme zakken, en ontworpen om gedragen te worden met sneakers. Intimiteit en onzichtbaar comfort zijn voor mij pas echt luxe." 

Etienne Deroeux, lente/zomer '16

En we moeten het natuurlijk ook hebben over de nieuwe cool-kid-on-the-block Vêtements, dat gerund wordt door voormalig Margiela-ontwerper Demna Gvasalia. Al na drie losbandige shows op plekken zoals een seksclub en een Chinees restaurant, werd hij benoemd tot de nieuwe hoofdontwerper van Balenciaga.

Zijn collecties, aanvankelijk allemaal gebaseerd op tweedehandse kledingstukken die opnieuw samengesteld zijn met een conceptuele twist, bestaan uit onder andere Levi's 501, enorme colberts, vintage Titanic-T-shirts en andere verwijzingen naar retrocultuur. Maar in zijn ontwerpen werd één ding vooral uitgelicht: de loskoppeling van de wereld van luxegoederen en de realiteit van een moderne urban crowd. Met zijn shows maakte hij duidelijk waar deze groep mensen uitging, hoever zij van het stadshart wonen en hoe zij reizen. Gvasalia castte seizoen na seizoen meisjes, vaak vrienden en bekenden, "die kleding gebruiken op een andere en persoonlijke manier. Ze vallen misschien wel in slaap in de club in één van je jassen en al dit soort invloeden maken kleding een stuk rijker."

Vetements, lente/zomer '16

Vandaag, in het Parijs dat geplaagd wordt door continue prijsstijgingen van onroerend goed (wat ervoor zorgt dat steeds meer mensen naar de ooit vermeden maar onmiskenbaar goedkopere banlieues verhuizen), recessie en het gebrek aan stabiliteit, ontstaat steeds meer afkeer van het luxeleven dat maar weinig mensen van dichtbij kunnen meemaken. Maar nieuwe labels en ontwerpers vinden een manier om de luxeliefhebber en alle andere mensen met elkaar te verbinden; de rijke toerist in Parijs en de plaatselijke bevolking. Het ziet er naar uit dat Parijs, langzaam maar zeker, van zijn Disneyland-imago wordt verlost.  

Credits


Tekst Marguerite Taras
Catwalk fotografie Mitchell Sams

Tagged:
FASHION WEEK
Pigalle
Parijs
Mode
vetements
Köche
etienne deroeux