Fotografie Talia Chetrit

foto's die vrouwelijke seksualiteit onderzoeken van puberteit tot volwassenheid

Talia Chetrits intieme portretten hebben in het verleden al heftige reacties opgeroepen, maar volgens de fotograaf draait het allemaal om de context.

|
nov. 2 2018, 5:10pm

Fotografie Talia Chetrit

Het werk van Talia Chetrit draait voor een groot deel om de vrouwelijke blik. Als tiener in de jaren negentig begon ze te experimenteren met fotografie en later gebruikte ze het medium om haar eigen seksualiteit te onderzoeken. Met haar foto’s onderzoekt ze intimiteit vanuit verschillende perspectieven. In een van haar vele zelfportretten draagt Chetrit een doorzichtige plastic Norma Kamali-bodysuit, die haar “zowel compleet toont, als haar compleet bedekt”. Een ander zelfportret toont de fotograaf en haar vriend naakt in haar studio.

i-D sprak Chetrit over machtsdynamiek, meisjesachtig gedrag en waarom mensen nonchalanter omgaan met Robert Mapplethorpe dan met vrouwelijke genitalia.

1528482091784-02_PremioMAXXIBulgari_TaliaCHETRIT

Kun je wat meer over je werk vertellen?
Sommige series gaan zo ver terug als mijn middelbare school-tijd, tussen 1995 en 1997. We gingen na school naar mijn huis en verkleedden ons of deden onze kleren uit – en dolden daarna gewoon een beetje. Deie portretten tonen een bepaalde kwetsbaarheid. Zo is er een foto waarop een vriendin van mij op een lolly zuigt. We begrepen op die leeftijd al dat het sexy was en dat we zo op de foto wilden, maar we wisten niet precies waar het naar refereerde. Toentertijd was het nemen van zulk soort foto’s ook een stuk onschuldiger, omdat ze niet per ongeluk online kwamen. Maar vandaag de dag is dat natuurlijk anders.

Een andere serie toont seks vanuit het perspectief van een volwassene. In deze seksfoto’s zie je dan een deel van de camerakabel waardoor je ziet dat ik de controle heb. Dat het een performance is die bedoeld is om te worden vastgelegd. Ook heb ik mijn ouders een aantal jaar geleden gefotografeerd – er was een bepaalde dynamiek tussen ons die ik tot dan toe nog niet had ervaren.

1528482110538-04_PremioMAXXIBulgari_TaliaCHETRITTC

Je bent zowel subject als fotograaf. Hoe ga je daarmee om?
Als ik een foto maak van mezelf is er geen machtsdynamiek aanwezig in de foto, maar pure vrijheid. Een van de belangrijkste redenen waarom ik mezelf fotografeer is ook om die machtsverhouding te elimineren. Ik maakte de foto’s van mezelf vlak nadat ik mijn ouders had vastgelegd. Ik had ze best blootgelegd en vond dat ik er dan ook maar aan moest geloven. Toen ben ik begonnen met de Bottomless-serie, als een soort humoristische parodie op een vrouwelijke fotograaf zijn.

Was het voor jou altijd al duidelijk dat fotografie je creatieve uitlaatklep zou worden?
Ja, ik begon mijn eigen film te ontwikkelen toen ik ongeveer dertien jaar was. Het voelde heel goed om op die manier met de wereld te communiceren. Op de kunstacademie deed ik veel performancekunst en schilderde ik veel en was ik minder geïnteresseerd in foto’s alleen. Wel was ik heel geïntegreerd door de ideeën achter fotografie: hoe het de werkelijkheid kan vervormen, terwijl mensen vaak denken dat het de werkelijkheid juist vastlegt.

1528482124181-03_PremioMAXXIBulgari_TaliaCHETRITTC

Vind je je werk politiek? En ben je als vrouwelijke fotograaf altijd ergens een politiek statement aan het maken?
Ja, natuurlijk. Hoe vrouwen worden vertegenwoordigd is iets waar je als vrouw dagelijks mee te maken hebt. De machtspositie die je als fotograaf hebt gebruik ik daarom vaak als metafoor om over machtsposities in het algemeen te praten. Seks is een beladen onderwerp, en een vrouw die werk maakt dat expliciet seksueel is kan veel kritiek verwachten.

Hebben mensen jouw werk vaak verkeerd geïnterpreteerd?
Ik ben een keer wel heel erg geschokt geweest, toen foto’s uit de vagina-foto’s in een tentoonstelling naast die van een naakfoto van Mapplethorpe stond. Op de foto zie je een zweep die uit de billen van de fotograaf komt. In mijn foto zie je op een klein deel van de foto een vagina. Op de opening van deze tentoonstelling zag ik vrouwen naar mijn foto kijken en een vies gezicht trekken. Vervolgens keken ze naar de foto van Mapplethorpe – waar ik dol op ben, omdat het zo agressief is – en bleef een reactie totaal uit. Een vrouw zei ooit tegen me dat ze het cool vond wat ik gedaan had, maar dat ze zelf vond dat ze een rare vagina had. Daarop zei ik: Mijn vagina is ook raar! Iedereen heeft een rare vagina. Maar we kennen onze vagina’s niet eens! Ik vond het een grappige opmerking.

1528482148460-06_PremioMAXXIBulgari_TaliaCHETRIT

Waarom ben je zo gefascineerd door de foto’s uit je vroege jeugd?
Omdat alles nu zo drastisch veranderd is – ineens is er zoiets als sexting en Instagram. We zijn nu echt veel meer aan het nadenken over hoe we onszelf aan de buitenwereld presenteren. Op een foto draagt een van mijn vriendinnen een korte spijkerbroek, een wit shirt, en make-up – wat in die tijd zeker niet op school toegestaan was. Ik zocht het jaar van de Calvin Klein-campagne op die er zo uitzag, en het was hetzelfde jaar, namelijk 1995. Ik vroeg me toen af of we van die campagne af wisten, maar dat zal wel moeten.

Nu schiet je ironisch genoeg zelf campagnes voor Acne Studios en Céline. Hoe is dat anders dan het maken van je zelfportretten?
Ik hou van de adrenalinekick die ik krijg van fotograferen. Ik probeer ook in mijn commerciële werk de sets heel intiem te houden, maar vaak staan er toch mensen te kijken. Je moet gewoon werken met wat je hebt, en je wordt gedwongen om te improviseren. In mijn eigen werk maakt het niet zo uit of ik sommige dagen productiever ben dan andere.

1528482168035-07_PremioMAXXIBULGARI_taliaCHETRIT

Hoe heeft je werk als modefotograaf je ideeën over eerlijke vertegenwoordiging van vrouwen veranderd?
In mode is het eindproduct zo belangrijk dat het ervoor heeft gezorgd dat ik in mijn eigen werk me daar een beetje tegen ben gaan verzetten. Voor een van de campagnes heb ik een jong meisje geschoten die ik al fotografeer sinds ze zeven was, en nu elf is. Een dag voor de campagne zeiden ze me dat ze de foto’s toch niet konden gebruiken, omdat ze zich zorgen maakten om het “Harvey Weinstein-klimaat.” Ik vond het zo misplaatst dat ze mijn werk daarmee associeerden. Harvey Weinstein is problematisch omdat hij mensen misbruikt, niet om het werk dat hij maakt. Bovendien was dit jonge meisje al lange tijd een van mijn muzen en is ze altijd zichzelf als ze door mij gefotografeerd wordt. De seksualiteit die wij in het beeld zien, is iets wat wij zelf bedenken en op haar projecteren. We kunnen er niets aan doen, en dat begrijp ik ook wel, maar tegelijkertijd heeft het niets met haar zelf te maken: zij zelf gedraagt zich gewoon als een jong meisje van haar leeftijd. Daarom ben ik echt dol op beelden van haar.

Vind je dus dat er te streng toezicht wordt gehouden op wat wel en geen gepaste foto’s zijn?
Nee, natuurlijk vind ik dat iedereen het recht heeft om zijn eigen grenzen te bepalen. Maar dat is precies het punt: we moeten vrij zijn om deze grenzen voor onszelf vast te stellen. En ze moeten allemaal op dezelfde manier gerespecteerd worden. Op een van mijn foto’s van de middelbare school zie je twee naakte meisjes op bed. Als ik die foto nu had genomen zou die ontzettend problematisch zijn. Het beeld zou hetzelfde zijn, maar die foto is minder problematisch omdat ik toen even oud was als hen. Ik ben geïntrigeerd door dat verschil: waarom ik die foto toen wel mocht nemen, en het nu problematisch zou zijn.