de langharige verliefde studenten van oxford in de jaren zeventig

Het nieuwe boek van Paddy Summerfield, ‘The Oxford Pictures 1968-1978,’ laat de wereld zien van studentikoze verliefdheid. Zoenen in het park, oversized hoeden en witte boa’s in de opkomende zon.

door Alice Newell-Hanson
|
27 juli 2016, 10:17am

Oxford is magisch als je er op het juiste moment bent. En dat moment is meestal in de zomer. Maar het Oxford in de foto's van Paddy Summerfield, genomen in de late jaren zestig en vroege jaren zeventig, is extra romantisch. Summerfield heeft expres dingen weggelaten die te tijd waarin de beelden zijn vastgelegd zouden verraden. Maar de hoeveelheid haar, wijde broekspijpen en Ossie Clark-stijl jurken liegen er niet om.

Het was oorspronkelijk niet Summerfield's bedoeling om de studenten vast te leggen als een soort historisch document.The Oxford Pictures 1968-1978 begon als een persoonlijk onderzoek over een gevoel van eenzaamheid.

Summerfield groeide op in Oxford, en woont er nog steeds, maar hij studeerde niet aan de universiteit. In 1968 was hij twintig en net afgestudeerd als fotograaf aan de Guildford School of Art. "Ik denk dat je kan zien dat ik een bepaalde pijn met mij meedroeg, dat wilde ik graag uitdrukken. Ik dacht dat ik altijd later nog soort persoonlijk verhaal over het studentenleven kon maken. In de stad zaten cafeetjes en pubs vol rook en geklets, maar ik fotografeerde liever de stilte van studenten die alleen of met z'n tweeën in parken op het gras lagen."

Hij werd aangetrokken tot de buitenbeentjes - die bij zonsopgang nog bij de verlaten feesttenten van een of ander gala rondzwierven - of degenen die tussen verschillende werelden in zweefden: opgeslokt door een boek op een weiland, aangekleed in een jurk voor een optreden, of zij die niet helemaal zichzelf waren. De omgevingen zijn altijd idyllisch, maar toch heerst er een bepaalde onzekerheid in ieder beeld.

"Ik wilde het heden vastleggen door de ogen van vroeger," zegt Summerfield, die toentertijd fotografen als Jacques Henri Lartigue en Henri Cartier-Bresson bewonderde. "Ik wilde dat de foto's eruitzagen alsof ik als reiziger door hun wereld spookte, ik zag dingen anders."

Hij zegt dat Oxford erg is veranderd. "Studenten dragen allang geen toga's meer naar colleges, zo worden ze onzichtbaar. Het is nu een andere wereld - de straten zijn overgenomen door toeristen die selfies zitten te maken." Maar, voegt hij hieraan toe, "misschien heb ik wel een geromantiseerd beeld van vroeger."

paddysummerfield.com

Credits


Tekst Alice Newell-Hanson
Fotografie Paddy Summerfield

Tagged:
Interviews
Cultuur
paddy summerfield
the oxford pictures 1968-1978