de meest duistere scènes in de kleurrijke films van wes anderson

Laat je niet misleiden door de luchtige, kleurrijke, schilderachtige omgevingen: de hoofdpersonages van Wes Anderson gaan gebukt onder depressie, geweld en zelfmoordneigingen.

door Sarah Raphael
|
28 april 2015, 10:20am

Onder alle fantasierijke settings, de meisjes met oogschaduw, de jongens in uniforms, de Franse soundtracks en de symmetrische achtergronden, schuilen depressie, zelfmoord, incest, geweld, moord en onthoofdingen. De personages van regisseur Wes Anderson blijken achter alle luchtigheid met de duistere kanten van de menselijke psyche te worstelen. Soms heeft tragedie een romantische kant. Vimeo-gebruiker Dávid Velenczei zette de meest hartverscheurende en gewelddadige scènes uit Bottle Rocket, Rushmore, The Royal Tenenbaums, The Life Aquatic With Steve Zissou, The Darjeeling Limited, Moonrise Kingdom en The Grand Budapest Hotel op een rijtje, om ons eraan te herinneren dat Wes Andersons briljante geest ook een duistere kant kent.

"Mmm I'm a little bit lonely these days."
Niemand kan zo goed een depressieve, eenzame man spelen als Bill Murray. De acteur verscheen de acteur al in zeven van zijn producties en is zo een van Andersons favoriete castmembers. Zoals Anderson zegt: "Ik schrijf altijd met Bill in gedachten." Rushmore was Murrays eerste Anderson-film. In die film speelt hij een botte miljonair met onuitstaanbare kinderen. Deze scène zit aan het einde van deze film, op het moment dat Bills leven niet over rozen gaat - zijn vrouw heeft hem verlaten, zijn minnares is niet langer geïnteresseerd en zijn zoon heeft hem een blauw oog geslagen.

"I'm going to kill myself tomorrow."
Dit is de meest trieste scène ooit uit een Wes Anderson-film. Luke Wilson speelt Richie Tenenbaum, die verliefd is op zijn geadopteerde zus, Margo. In deze scène knipt Luke zijn haar en baard af, waarna hij in de spiegel staart en zegt: "Morgen pleeg ik zelfmoord." Ook letterlijk een van de duisterste scènes in een Anderson-film - de lichten zijn gedimd, de kleuren gedempt.

"He didn't deserve to die."
Iedereen weet dat je de hond in de film niet mag vermoorden. Vermoord de geliefde, verdrink het hoofdpersonage, maar vermoord nooit de familiehond. Het is intens verdrietig als de beste vriend van de mens door een mens vermoord wordt, maar Wes Anderson geeft dit verdriet iets liefs. Wanneer de twaalfjarige penvrienden Sam en Suzy op de vlucht zijn voor hun families, de sociale diensten en de Khaki Scouts, wordt hond Snoopy door een verdwaalde pijl in z'n nek geraakt. "Was het een goede hond?", vraagt Suzy. "Wie zal het zeggen… Maar hij verdiende het niet om te sterven," antwoordt Sam.

"Don't point that gun at him, he's an unpaid intern."
Tussen de vele briljante gevechtsscènes in Wes Andersons films is dit absoluut een van de hoogtepunten. Steve Zissou (Bill Murray) opent het vuur op de piraten die zijn boot kaapten, zijn lang verloren zoon (Owen Wilson) in elkaar sloegen en zijn crew gijzelden.

Credits


Tekst Sarah Raphael en Felicity Kinsella

Tagged:
Wes Anderson
Moonrise Kingdom
The Grand Budapest Hotel
Rushmore
The Royal Tenenbaums
The Life Aquatic
Cultuur