i-D’s favoriete design graduates, deel 2: daniel arosemena

We zijn alweer halverwege juli (en daarmee halverwege de zomer, wat echt verschrikkelijk slecht nieuws is), en dat betekent dat een nieuwe lichting jong talent op het punt staat de arbeidsmarkt te bestormen. Aan zeven modeacademies door heel Nederland...

door Channa Brunt
|
20 juli 2015, 11:40am

Met alleen een voorliefde voor mode begon de nu 29-jarige Daniel Arosemena uit Ecuador aan de opleiding Fashion Design van AMFI. "Ik wist nog niet eens hoe ik een naaimachine aan moest zetten." Vier jaar later gooit hij hoge ogen met zijn afstudeercollectie Folkloric sins of a modern dandy en beheerst hij het vak, inclusief textielontwikkeling, tot in de puntjes. Zijn missie: een nieuw soort menswear brengen op een markt die vooral beheersd wordt door sport- en streetwear. i-D zocht de enthousiaste designer op en dook in zijn persoonlijke achtergrond en de achtergrond van z'n collectie.

Daniels collectie tijdens Lichting, fotografie Team Peter Stigter

Laten we bij het begin beginnen: wat was het uitgangspunt van je collectie?
Dat startpunt is vrij persoonlijk: ik was smokings aan het passen voor een event. Ik draag nooit zwart, maar het thema was 'black tie', dus ik moest wel. Het gaf me een heel ongemakkelijk gevoel dat ik een smoking aan moest om mezelf van m'n 'beste' kant te laten zien, terwijl dat helemaal niet mijn beste kant was - een smoking staat totaal niet voor wie ik ben. Ik begon na te denken over de oorsprong van het kledingstuk en vroeg mezelf af waarom ik er persoonlijk zo ver vanaf sta. Ik kwam toen uit bij mijn persoonlijke en culturele achtergrond. Vervolgens heb ik in mijn ontwerpen de geschiedenis van het maatpak gecombineerd met mijn Latijns-Amerikaanse achtergrond. Ik hoopte dat ik in die combinatie iets kon vinden dat nog steeds dezelfde geest van formaliteit heeft, maar waar ik me tegelijkertijd meer mee verbonden zou voelen.

Collages met inspiratiebeelden

Het Edwardiaanse tijdperk, de hertog van Windsor, de Teddy Boys, de Azteken, de Inca's… Er zit heel veel in je collectie. Wat brengt het allemaal samen?
Ik ben iemand die van tevoren heel veel research doet. Bovendien wil ik altijd zoveel mogelijk inspiratie opdoen, voordat ik echt aan de slag ga. Ik zoek naar de plekken waar ik een connectie mee voel, waarna ik de invloed van die plekken terugbreng tot een paar elementen. Zo komen er hier en daar stijlkenmerken van de hertog van Windsor terug in mijn ontwerpen. Dat zijn bepaalde elementen in de prints en kleuren, op een heel grafische manier, net als de prints die ik op de patronen van de Inca's en Azteken gebaseerd heb. Voor de Teddy Boys geldt dat de connectie iets conceptueler is - wat ik aan de Teddy Boys zo leuk vind, is dat ze zich wel in de stijl van het Edwardiaanse tijdperk kleedden, maar dat ze er voornamelijk aan refereerden en het op geheel eigen wijze uitdroegen. Dat is wat ik ook gedaan heb.

Collectietekening, design Daniel Arosemena

Zijn je referenties willekeurig gekozen, of is er iets dat ze verbindt?
Het is allemaal vrij random, maar uiteindelijk draait het vooral om de manier waarop ik ze combineer, om zo het verhaal te kunnen vertellen dat ik wil vertellen.

Persoonlijkheid en identiteit zijn ook twee belangrijke begrippen als het om je collectie gaat. Hoe en waarom?
Toen ik begon aan het AMFI had ik nog helemaal geen achtergrond in de mode. Het was dus ook vooral een reis waarbij ik leerde wat ik leuk vond in de mode, en waarom ik het zo interessant vond. De menswear trok me meteen heel erg aan, wat over het algemeen toch vooral uit sportswear, streetwear, T-shirts en dergelijke bestaat. Dat ben ik niet. Ik ben toen langzaam gaan leren wat voor kleding ik zelf wilde maken. In mijn kleding zit veel van mijn eigen identiteit, het is heel persoonlijk.

Fotografie Lobke Leijser, make-up en haar Samuel Boss, model Jeroen Exterkate, design, concept en layout Daniel Arosemena

Je zegt in je conceptbeschrijving dat je in je collectie culturele spanningen achter de Latijns-Amerikaanse identiteit hebt verwerkt. Wat zijn deze spanningen en hoe zien we ze terug?
De theoretische achtergrond van deze collectie gaat over politieke spanningen die je op bepaalde plekken in Latijns-Amerika ziet. Dat gaat voor mij om het proberen te begrijpen van Ecuador als land en de politiek ervan. Beiden zijn heel erg gericht op het Westen, maar dan wel op een manier dat het voor ons - als ander soort mensen in een ander werelddeel met een compleet andere achtergrond - ook nog logisch is. Toen Latijns-Amerika gekoloniseerd werd, werd onze eigen, authentieke cultuur onderdrukt. In zekere zin bestaat onze Latijns-Amerikaanse cultuur nog steeds, maar na 500 jaar lang op vrij heftige wijze te zijn blootgesteld aan westerse invloeden, is die niet meer hetzelfde. Er bestaat de spanning tussen de wens om op een bepaalde manier heel westers te zijn en de poging om onze eigen culturele identiteit te behouden. Dat vond ik interessant en heb ik geprobeerd terug te laten komen in de prints - ik heb bijvoorbeeld elementen van Britse kledingstijlen gecombineerd met de meer emotionele en rauwe Latijns-Amerikaanse geest.

Fotografie Lobke Leijser, make-up en haar Samuel Boss, model Jeroen Exterkate, design, concept en layout Daniel Arosemena

Je hebt veel eigen stoffen ontwikkeld. Is dat een vereiste of iets wat jij zelf hebt willen doen?
Het is geen vereiste, maar je wordt wel aangemoedigd om het te doen. Ik wilde het zelf ook, omdat dat altijd voor een zekere eigenheid zorgt.

Fotografie Lobke Leijser, make-up en haar Samuel Boss, model Jeroen Exterkate, design, concept en layout Daniel Arosemena

Waarom besloot je aan het AMFI te studeren?
Ik vond AMFI al meteen toen ik naar de open dag ging, heel prettig. Ik ben ook op veel andere academies wezen kijken, maar die waren vaak te artsy. Ik vind de manier waarop AMFI kunstzinnigheid en de industrie combineert heel fijn - je wordt echt voorbereid op het echte werk.

Fotografie Lobke Leijser, make-up en haar Samuel Boss, model Jeroen Exterkate, design, concept en layout Daniel Arosemena

Is het een zware tijd geweest?
Ja! Heel erg, haha. Vooral de eerste twee jaren waren heel moeilijk. Toen ik net begon aan AMFI wist ik niet eens hoe ik mijn naaimachine aan moest zetten. Het was heel moeilijk om het allemaal bij te benen. Het was wel vooral ook heel leuk, en dat zorgde ervoor dat ik toch doorzette.

Wat kan je zeggen tegen de mensen die volgend schooljaar aan deze opleiding beginnen?
Ze moeten voorbereid zijn op veel en hard werk. De mode is hard. Je moet zeker zijn van jezelf en van wat je leuk vindt. Er komt een moment waarop het heel moeilijk wordt en waarop je gaat twijfelen aan wat je aan het doen bent. Dat is ook het moment waarop je jezelf ontdekt. Als je je daar doorheen slaat en vasthoudt aan waarom je mode leuk vindt, zul je het er heel erg naar je zin hebben.

Fotografie Lobke Leijser, make-up en haar Samuel Boss, model Jeroen Exterkate, design, concept en layout Daniel Arosemena

Heb je een opleiding nodig om het te maken als modeontwerper?
Ik denk van wel. Voor mij was het heel belangrijk. Sommige mensen zijn bijzonder getalenteerd, maar mode heeft structuur nodig als je een visie tot leven wil laten komen. Dat lukt alleen met begeleiding en door te leren hoe je je inspiratiebronnen en talent in goede banen kunt leiden - anders is het all over the place. Het helpt je om je als ontwerper en als persoon te ontwikkelen en zeker te zijn over wat je doet. 'Rauw' talent is geweldig, maar je moet leren begrijpen waarom iets wel of niet goed is. Door middel van educatie leer je te begrijpen wat je aan het doen bent.

Bestaat het gevaar dat leraren jou willen voorschrijven wat wel en niet goed is, terwijl dat eigenlijk vooral voortkomt uit hun eigen mening?
Ja, maar dat geldt overal. Soms heb je vijf leraren die je werk beoordelen en die hebben allemaal een eigen mening. Dat is iets waar je aan moet wennen. Je moet leren begrijpen dat het te maken heeft met smaak. Het is belangrijk dat jij hen als designer kunt laten begrijpen waarom het interessant is en wat het verhaal erachter is - dat je ze leert begrijpen waarom je het doet. Uiteindelijk ben jij zelf verantwoordelijk voor het werk dat je maakt, dus je moet er zeker over zijn en achter je werk staan.

Fotografie Lobke Leijser, make-up en haar Samuel Boss, model Jeroen Exterkate, design, concept en layout Daniel Arosemena

Wat nu?
Ik wil graag werken bij een modehuis of label - een baan of misschien een stage bij een plek die ik echt heel interessant vind. Ik wil mezelf als ontwerper steeds blijven ontwikkelen. Ik wil ook mee gaan doen aan competities met mijn afstudeercollectie. Er zit zo veel van mezelf in, en dat wil ik graag aan de buitenwereld laten zien. Daarna zie ik wel waar dat me brengt.

Lees hier ons interview met Lichting-winnares Nikki Duijst.

Fotografie Lobke Leijser, make-up en haar Samuel Boss, model Jeroen Exterkate, design, concept en layout Daniel Arosemena

Credits


Tekst Channa Brunt
Hoofdbeeld fotografie Lobke Leijser
Make-up en haar Samuel Boss
Model Jeroen Exterkate
Design, concept en layout Daniel Arosemena

Tagged:
Mode
Amfi
daniel arosemena