deze is voor léa seydoux

Van de muziek van Bear Bozeman word je een beetje verliefd. Op zijn stem, maar vooral ook op het leven.

|
jan. 10 2017, 11:48am

Vandaag komt de nieuwe EP, Quel Bordel, van Bear Bozeman - het pseudoniem van de Amsterdamse liedjesschrijver en zanger Berend Bonsema - uit. Sinds kort woont hij in het Britse Brighton, maar eerder dit jaar probeerde hij, hopeloos romantisch als hij wellicht is, zijn geluk te beproeven in LA. Dat was geen makkie, zoals LA misschien voor wel niemand een makkie is. Op een druilerige winteravond vertelt hij in een Amsterdams cafe: "De scene van LA is hard. Je moet er de juiste mensen kennen om geboekt te worden, en de open mic-cultuur is vooral gefocust op stand-up comedy. Om de stad beter te leren kennen, was ik al gauw iedere dag twee uur aan het rondrijden. Iedere inch van die stad is prachtig. Ik wist dat Elliot Smith zijn clip voor Miss Misery in de buurt van waar ik verbleef had opgenomen, en het leek me geinig om door middel van een nieuwe video een ode te brengen aan zijn originele video, voor mijn nummer Chanson pour Léa. Ik was ondertussen vrienden geworden met een Amerikaan, die in de stad als DOP [director of photography, red.] werkte, en die me uiteindelijk voor een vriendenprijsje met deze clip wilde helpen."

Liedje voor Léa. Léa Seydoux? Ben je stiekem verliefd op haar?
Toen ik het schreef misschien wel, ja. Ik had net een film van haar gezien, zo'n rulle Franse. Ze droeg witte laarzen ergens op een kaal landgoed - nou, dan kan je me wegdragen. Ik raakte er functioneel bevlogen van, zoals ze dat noemen. Zoals ik dat noem, tenminste.

Waarom is Brighton voor jou de plek om te wonen? Wat is daar wat je in Amsterdam niet hebt?
Toevallig is deze single in het Frans, maar het gros van wat ik maak, schrijf ik in het Engels. Sommigen zeggen dat je je achter die taal kan verschuilen. 'Amerikaantje spelen' noemde Thé Lau het. Alsof dat iets negatiefs is. Ik ga tegenwoordig gehuld in een Amerikaanse vlag de studio in. Nee, grapje - hij heeft natuurlijk wel een punt. Hoe dan ook, bij mijn poging hoorde een Engels publiek. Wel kicken hoor, die hoeven het niet eerst te vertalen.

Vandaag komt je nieuwe EP uit. Waar gaan deze drie liedjes voor jou over?
Actress Bruxelles gaat over een actrice die ik leerde kennen in Antwerpen, toen ik daar op school zat. Ik wilde, zij niet; het bekende verhaal. Jean Michel gaat over de schilder Jean Michel Baquiat. Ik schreef het nadat ik een documentaire over hem had gezien. Léa Seydoux hadden we al, dat liedje is voor haar.

Elliot Smith is dus een held van je, heb je er meer? Van wie leer jij?
Ik leer het meeste van collega's met wie ik samen speel, of zie spelen. Verder zijn giganten als Paul Thomas Anderson en David Bowie altijd goed voor inspiratie. En mijn vorige producer en trouwe vriend Joep Meijburg, ook een gigant.

Wat ga de komende tijd doen? Nieuwe liedjes schrijven?
Ik vertrek volgende week weer naar Brighton om te spelen. Er komt nog een EP én een volledig album aan. Daarna stop ik met schrijven in het Engels, kijken in hoeverre Thé Lau gelijk had.

Credits


Tekst Olga Kortz
Beeld Margaux De Bokay