is het tijd dat het woord ‘supermodel’ met pensioen gaat?

Ondanks dat we de iconen van weleer nog steeds bewonderen, is de invulling die zij aan de rol van een model hebben gegeven inmiddels gedateerd. De opmars van de Instagirls is kenmerkend voor onze generatie, en dat is niet eens zo slecht.

door Wendy Syfret
|
09 mei 2016, 7:45am

Vorige week zei Rebecca Romijn tegen Entertainment Weekly dat ze Kendall Jenner en Gigi Hadid niet als supermodellen ziet. "Het valt me tegen dat modetijdschriften meegaan met de trend dat sterren van social media onze stijl-standaarden zetten," zei ze. Hiermee suggereerde ze dat de Instagirls, ondanks hun miljoenen volgers, cultureel gezien niet op gelijk niveau staan met de iconen van de vroege jaren negentig. Als reactie op deze quote hield de Britse Vogue een poll op Twitter waarin volgers werd gevraagd of ze het hiermee eens waren. En dat was inderdaad het geval; de overweldigende consensus was dat de meisjes deze titel niet verdienen.

Maar, los van de discussie over of de likes van Kendall en Gigi iets zeggen over hun kwaliteiten en de kritiek op de rol die beroemdheid op internet heeft in het slagen van iemands modellencarrière, kunnen we ons beter iets anders afvragen: waarom zijn we eigenlijk nog zo veel met de term 'supermodel' bezig?

Hoewel er over de oorsprong van het fenomeen supermodel te twisten valt, is het op den duur Linda Evangelista, Cindy Crawford, Helena Christensen, Christy Turlington, Naomi Campbell en Claudia Schiffer gaan betekenen. Sommigen vinden dat het meer verwijst naar de sterren uit George Michael's videoclip voor "Freedom" uit 1990 (Linda, Cindy, Christy, Naomi en Tatjana Patitz), terwijl anderen Kate Moss en Gisele Bundchen ook meetellen als laatkomers.

Ongeacht waar je de lijn trekt, is er één ding duidelijk: de term hoort bij een andere tijd. In de jaren tachtig en negentig waren dit de vrouwen die de functie van een model veranderden van kledinghanger naar superster. Het is zeker zo dat modellen daarvoor ook beroemd waren, maar de supermodellen waren de belichaming van een schitterend ideaal: ze waren machtig, avontuurlijk, sexy, en niet te stoppen. Er zullen nooit weer zes zulke vrouwen zijn - maar waarom zouden we dat ook willen? Ze waren iconen van hun tijd, maar die tijd is voorbij. We kunnen ze wel blijven bewonderen, maar we moeten niet verlangen dat anderen hun taak gaan overnemen.

In 2016 heeft een model een nou eenmaal een hele andere baan, maar het is niet zozeer moeilijker or makkelijker geworden. Meisjes zijn vandaag nog steeds producten die beginnen met een buitenaardse schoonheid, maar ze worden ook steeds meer gedefinieerd door hun persoonlijkheid en aanwezigheid in de media. Terwijl de supermodellen hun plekje veroverden door catwalks te domineren en campagnes op te stapelen, creëren de sterren van vandaag hordes digitale fans die lopen tot in de tien miljoen. De supermodellen waren muzen die hun gezicht leenden aan merken. Het model van vandaag is zelf een merk.

Van Cara tot Kendall tot Binx zijn het allemaal vrouwen die van hun feed hun meest verkoopbare kwaliteit hebben gemaakt. Heel veel meisjes hebben een mooi gezicht, maar een gigantische beroemdheid is nu weggelegd voor diegenen die begrijpen dat ze hun eigen imago moeten uitvinden en verkopen. Het is makkelijk om nu met je ogen te rollen en te zeggen dat het modellenbestaan alleen nog is weggelegd voor diegenen die veel likes op Instagram hebben, maar dan negeer je het feit dat het bouwen van een digitale connectie met miljoenen mensen heel veel moeite kost.

Vaak wordt de term 'social mediamodel' gebruikt als een tweederangs titel, maar in realiteit vergt het worden van een online icoon een hele nieuwe kwaliteit. Terwijl sommigen kritisch zijn over hoe deze vrouwen beroemd zijn geworden, is men ook te veel gefixeerd op het behouden van die iconische beroemdheid. Een supermodel moet voor altijd een supermodel zijn en decennia na hun debuut is de waarde van Naomi Campbell en Kate Moss op de catwalk inderdaad niet gedaald. Maar die eeuwigheid is vandaag de dag lang niet meer zoveel waard - en ja, de sterren van vandaag hebben ook de neiging niet zo lang houdbaar te zijn.

Dat is geen reflectie van hun kwaliteiten, maar het heeft meer met focus te maken. Millennial-supersterren zijn opgegroeid in een wereld waar werk, carrières, hobby's en passies vloeibaar zijn. Forbes zegt bijvoorbeeld dat de gemiddelde millenial een baan 4,4 jaar houdt, en de verwachting is dat millenials tijdens hun leven in totaal 15 tot 20 banen zullen hebben.

De gezichten van vandaag zijn er minder in geïnteresseerd om hun status een half mensenleven vol te houden; net zoals hun collega's uit generatie-Y worden ze veel meer gemotiveerd door nieuwe ervaringen en kansen. Het gaat minder over dominant zijn binnen één industrie, en meer om het uitproberen van verschillende disciplines. Modellen zoals Gemma Ward en Abby Lee verkortten hun tijd op de catwalk om te gaan acteren, Jamie Bochert en Zoë Kravitz zijn naast model ook muzikant, en Agyness Deyn heeft ook uitstapjes gedaan naar mode en acteren.

In de afgelopen 30 jaar is het leven, de rol, de verwachtingen en de carrière van een model zo veranderd dat onze taal het niet heeft kunnen bijbenen. De term supermodel is vaak bekritiseerd omdat het te veel zou worden gebruikt, maar dat komt omdat het niet meer zoveel betekent in het huidige modelandschap. Aangezien we zoveel moeite hebben met het gebruik van deze term, is het misschien beter om hem met pensioen te sturen.

Credits


Tekst Wendy Syfret
Fotografie Walterlan Papetti

Tagged:
KATE MOSS
Supermodel
Cara Delevingne
Mode
Generatie Z
instagirls