Photography Filip Custic.

deze fotograaf creëert surrealistische naaktfoto’s met alledaagse objecten

Filip Custic hoopt dat zijn “visuele propaganda” invloed zal hebben op de toekomst van de menselijke esthetiek.

|
aug. 2 2018, 11:26am

Photography Filip Custic.

Filip Custic, een Spaans-Kroatische multidisciplinaire kunstenaar maakt futuristische “virtuele schilderijen” waarin mens en alledaagse objecten samenkomen. Geïnspireerd door het universum en de wetenschap, gebruikt hij een mix van art direction, fotografie, installatiekunst en editing om zijn digitale meesterwerken te creëren. Hij is pas 25, maar zijn werk werd al opgepikt door grote namen als Vogue, Opening Ceremony en Sony. Crustin spreekt zowel Spaans als Kroatisch, maar communiceert het liefst door middel van de objecten die hij maakt. Een manier van werken die hij “objetismo” noemde, waarin hij alledaagse voorwerpen gebruikt om een nieuwe visuele taal te ontwikkelen. “Dit is mijn mentale landschap,” legt hij uit. “Het is alles wat er in mijn hoofd gebeurd.”

We belden hem op om het te hebben over zijn bijzondere beeldtaal. Op de vraag wanneer hij begon met kunst maken, antwoordde hij met nog meer vragen, iets wat Filip kenmerkt. “Kan iemand eigenlijk bewust zijn in het proces van kunst maken? Wat is kunst überhaupt?” zegt hij. “Ik heb niet echt het gevoel dat ik kunst maak. Mijn ‘baan’ is nog niet bepaald, dus ik luister gewoon naar het universum.”

Hij kan overigens wel nog precies herinneren op welk punt hij met modefotografie begon, toen hij 19 jaar was. In zijn jeugd, die hij doorbracht in Tenerife en in Kroatië, werd Custic altijd sterk beïnvloed door zijn omgeving. Na zijn afstuderen verhuisde hij naar Madrid, waar hij nu woont, om marketing en pr te studeren, een keuze die hij voornamelijk maakte om zijn ouders tevreden te stellen. In het tweede jaar kwam hij erachter dat hij iets creatievers wilde doen, wat hem uiteindelijk in de modewereld bracht.

“Mode heeft me geholpen om snel te werken en een persoonlijke taal te ontwikkelen,” vertelt hij. “Door mode ben ik gaan begrijpen dat het lichaam een soort tempel is die je kunt versieren met objecten die de buitenwereld iets vertellen over jou als persoon.” Hoewel de mode dus zeker invloed heeft op zijn werk, zijn het universum en “het nu” zijn grootste inspiratiebronnen, met vlak daarna wetenschap en spiritualiteit. Hij ziet Einstein als een van zijn grootste artistieke “meesters”, net als Da Vinci, Raphael, Picasso, Dali en Pitágoras. “Alles dat er op dit moment om me heen gebeurt inspireert me. Alle lessen, gebeurtenissen, dromen en gedachtes samen,” vertelt Custic.

Zijn projecten vergen een flinke dosis pre-productie en postproductie. Niet gek dus dat hij Photoshop als zijn grootste gereedschap beschouwd, nog belangrijker dan zijn camera. Hij begint meestal met tekeningen die hij tot in de kleinste details uitwerkt. Daarna gaat hij op zoek naar de juiste materialen. Pas dan fotografeert hij de objecten (mensen vallen daar voor hem ook onder) en bouwt hij zijn virtuele schilderijen.

“Ik ga heel systematisch te werk, ik plan alles altijd perfect,” legt hij uit. “Het team wordt steeds groter en mijn ideeën steeds complexer, dus het is ook noodzakelijk dat het goed voorbereid wordt.” Custic portretteert het menselijk lichaam op een unieke manier, dus is het belangrijk dat hij de juiste modellen vindt die het concept goed begrijpen. “Als ze naar mijn studio komen wil ik dat ze het gevoel krijgen dat ze een nieuwe en unieke ervaring opdoen,” legt hij uit. Ook kiest hij meestal mensen uit die hij kent, en vrienden die hem inspireren.

In zijn zoektocht naar objecten probeert Custic een nieuwe en persoonlijke betekenis aan doodgewone objecten te geven. Dit is iets waar hij naar eigen zeggen altijd al mee experimenteerde, maar toen hij het werk van Marcel Duchamp en de DADA-beweging ontdekte nam het pas echt een vlucht.

Een object dat constant terugkeert in zijn werk is de schilderijlijst. Hij zegt dat dit komt omdat hij het inzet om de aandacht naar het gezicht te trekken, iets wat hij ‘ego’ noemt. Ik vind het altijd leuk om de nadruk op ego’s te leggen in mijn werk,” zegt hij. “Mijn innerlijke gids is mijn ego, dus ik luister ernaar.”

Dit jaar stond bol van de mode-, muziek-, en galerie-samenwerkingen voor Custic. Als hoogtepunt noemt hij de campagne voor Camper die hij eerder dit jaar schoot, en zijn recente werk voor het laatste album El mal querer van de Spaanse zangeres Rosalía .

Nu hij ervaring heeft opgedaan in de muziekwereld, zegt Custic zich momenteel vooral te willen focussen op galeries, musea en muziek. Hij is gek op de Spaanse lifestyle en energie en noemt zijn huidige woonplaats Madrid “de beste plek op aarde.” Hoewel hij slechts een klein tipje van de sluier kan oplichten over zijn toekomstige projecten – zoals meer werk voor Rosalía in september – is het overduidelijk dat hij erg enthousiast is. “Dit is exact waar ik op dit moment wil zijn in mijn carrière. Ik voel me goed,” zegt hij.

Niet dat dat heel vreemd is, want het moge duidelijk zijn dat Custic over alles enthousiast is waar hij maar zijn tanden in zet. Hij benadert zijn "virtuele schilderijen" met de innerlijke nieuwsgierigheid en precisie van een losgeslagen wetenschapper. Met zijn gereedschapskist vol alledaagse voorwerpen is hij constant bezig nieuwe vraagstukken te communiceren en mensen bloot te stellen “aan situaties die ze nog nooit eerder hebben meegemaakt.” Wanneer we hem vragen op welke vraagstukken hij doelt, soms hij een hele lijst op met termen als empowerment, spiritualiteit, 4D, texturen, eclecticisme, meditatie en tijd.

Deze combinatie van wetenschappelijke nieuwsgierigheid en knappe Photoshop-technieken creëert een futuristische mix van mens meets voorwerp, die mooi genoeg is om in te leven. Als je er maar lang genoeg naar staart kun je niet anders dan jezelf afvragen of die delicate voorwerpen Custics visie op de toekomst representeren. Ik leg dit voor aan Custic en lachend antwoordt hij: “Allicht als mijn propaganda werkt.”