Screenshots via Mocromode

omar en moggie over de aantrekkingskracht en keerzijde van merkkleding

Milou Deelen

We spraken de Rotterdamse neven en hoofdrolspelers in de nieuwe documentaire 'Mocromode', die zaterdag in première gaat, over vooroordelen, groepsdruk en hun voorliefde voor designermerken.

Screenshots via Mocromode

Omar (24) en Moggie (22), twee neven uit Rotterdam-Zuid, groeiden samen op in de wijk Charlois. Sinds een paar jaar zijn de ‘broers’, zoals ze elkaar noemen, onafscheidelijk. Eind 2016 beginnen ze ("voor de grap") met vloggen op hun Youtubekanaal Dumans.nl. Inmiddels geven ze tienduizenden abonnees zo een kijkje in hun dagelijks leven en hun voorliefde voor peperdure designerkleding.

Documentairemakers Soufyan el Hammouti en Elise Roodenburg besloten samen met VPRO Dorst een documentaire te maken over de Marokkaans-Nederlandse jongens – die door de merkkleding die ze dragen regelmatig naar hun hoofd geslingerd krijgen dat ze crimineel zouden zijn. Het vormt het uitgangspunt voor de zoektocht van Soufyan en Elise; waarom kiezen deze jongens er tóch voor deze dure kleding te dragen? En wie gaan er schuil achter deze designeroutfits?

We zochten Moggie en Omar in Rotterdam-Zuid op om te praten over Mocromode.

i-D: Hi Moggie en Omar. Zaterdag gaat Mocromode in première. Vinden jullie het spannend?
Moggie: Het is onze eerste première dus ik ben best zenuwachtig. Ik had sowieso niet verwacht dat zoveel mensen een kaartje zouden kopen.
Omar: Ja, en mijn moeder gaat sowieso meteen een appje sturen als ze ziet dat ik waterpijp rook. Er zijn bepaalde dingen die we niet aan onze ouders willen laten zien, maar die wel gefilmd zijn.

Waarom deden jullie mee aan dit project?
Omar: Het duurde nog best lang voordat we dat hadden besloten. Toen een van de regisseurs, Soufyan, ons benaderde via Instagram, hebben we eerst vier maanden met hem over en weer gebeld. Na acht keer afspreken besloten we het te doen. Maar pas toen we voor het eerst aan het filmen waren beseften we eigenlijk dat het echt iets serieus werd.
Moggie: De film heeft voor ons alleen maar pluspunten. Ik vind het leuk dat mijn kinderen dit later kunnen terugkijken, het is goed voor onze carrière, en door de documentaire kunnen we laten zien hoe Marokkaans-Nederlands jongeren denken en waarom ze merkkleding dragen. En dat we niet allemaal criminelen zijn.

Hebben jullie die laatste stereotypering zelf ervaren?
Omar: Zeker, er wordt vaak een link gelegd tussen merkkleding en criminaliteit. Marokkanen worden vaak over één kam geschoren. Soms rijdt er politie langs en weet ik dat ik goed gekleed ben, en dan voel ik dat ze kijken. Maar vroeger werd ik er verdrietig van als mensen me drugsdealer noemden – nu heb ik dat losgelaten.
Moggie: Stereotypering is heel klote, maar we kunnen er niet veel aan doen. Daarom is de documentaire gemaakt: om mensen te laten zien hoe het echt in elkaar zit.

Wat is voor jongeren denken jullie die enorme aantrekkingskracht van merkkleding?
Omar: Het dragen van merkkleding gaat om jezelf te bewijzen, te laten zien wat je hebt. Sommige jongens hebben helemaal niks op zak, maar geven al hun geld uit aan mooie kleding.
Moggie: Ik kijk langer naar iemand die merkkleding draagt. Het geeft toch een bepaalde status.

Speelt groepsdruk een rol?
Moggie: Zeker. Gelukkig hoeven wij geen merkkleding meer te dragen om erbij te horen of aandacht te krijgen, maar bij andere jongens is dat nog wel zo. Dat deden wij vroeger ook: dan droegen we bepaalde schoenen als we wisten dat we ergens langs zouden lopen. Vervolgens deed je even alsof je jeuk aan je voeten had, zodat de aandacht naar je schoenen zou gaan.

Hangt jullie identiteit dan zo sterk samen met wat jullie dragen?
Moggie: Vroeger hadden we merkkleding echt nodig voor ons imago, nu niet meer: doordat we bekend zijn geworden op Youtube is ons gezicht ons merk. We dragen nog wel merken, alleen is het nu geen prioriteit meer. We willen nu juist een andere boodschap uitdragen: wees apart, als mensen links gaan, ga dan rechts.

Hoe kijken jullie terug op die tijd dat jullie merkkleding wel nodig hadden om jezelf te zijn?
Omar: Ik heb spijt dat ik zoveel op straat heb gehangen. Elk weekend liep ik de hele dag rond op het plein, puur om mezelf en mijn outfit te laten zien. Ik zie mijn buurjongens nu hetzelfde doen, dan denk ik: hangen op straat is echt onzin, het is zonde van mijn tijd geweest. Dat is iets wat ik echt wil meegegeven.
Moggie: Ik heb spijt dat ik al mijn geld heb uitgegeven aan merkkleding en eten. Die 10.000 euro had ik nu veel beter kunnen gebruiken. Ik weet nog goed toen mijn vader me 300 euro gaf voor kleding en ik meteen Dsquared2-schoenen kocht. Van de rest van het geld betaalde ik het metrokaartje naar huis.

Wat is eigenlijk jullie lievelingsmerk?
Moggie: Gucci en Louis.
Omar: En Versace – die tekens en figuren die erop staan stralen echt geld uit.

Omar, toch zeg jij in de documentaire dat je liever in een weiland zonder merkkleding zou wonen.
Omar: Klopt. Merkkleding gaat eigenlijk nergens over: het is een wedstrijdje met elkaar, en het is nooit genoeg. En op een dag, als je een opa bent, realiseer je je dan: shit ik had een toekomst moeten opbouwen. Een ander nadeel aan te dure merkkleding dragen, is dat mensen denken dat je veel geld hebt. Ik heb weleens meegemaakt dat iemand mij achtervolgde en wilde beroven.

Wat hopen jullie dat mensen meenemen na het zien van de film?
Moggie: Het belangrijkste is dat ze weten dat Marokkanen die merkkleding dragen, niet allemaal crimineel zijn.
Omar: Ik hoop toch dat jongens naar ons kijken en denken: hey, merk is niet zó belangrijk. Dat ze er niet alles voor doen om aan merkkleding te komen, en dat ze zich serieuzer bezig gaan houden met de toekomst. Het is goed dat ze na het zien van de docu weten dat wij bijna alles gesponsord krijgen. En inderdaad: ik hoop dat Nederlanders beseffen dat we niet illegaal ons geld verdienen. Veel mensen gaan anders met ons om omdat we Marokkaans zijn. Ik zou het leuk vinden als mijn Nederlandse buurvrouw een theetje zou komen drinken.

Tot slot: wat hebben jullie door het maken van de documentaire over elkaar geleerd?
Moggie: Ik wist alles al. We zijn zo op elkaar ingespeeld dat als hij één woord zegt, ik al weet wat hij bedoelt. Ik zie hem echt als mijn broer.
Omar: Maar het heeft onze band wel nóg sterker gemaakt.

Mocromode gaat zaterdagavond in première in LantarenVenster in Rotterdam en wordt zondagavond uitgezonden om 23:30 op NPO 3. Mocromode is een productie van VPRO Dorst.