doppelgang over doppelgang

Het is lastig deze broertjes uit elkaar te houden. Maar hoe goed kunnen ze elkaar eigenlijk uit elkaar houden? We deden een bescheiden quiz met ze om er achter te komen.

door Daan Mol
|
02 september 2016, 2:05pm

Je zou Maurice en Sander de Graaf een klassieke tweeling kunnen noemen. Ze lijken sprekend op elkaar, ze dragen matchende kleding, en ze zijn onafscheidelijk. Ze lijken niet naar buiten te gaan zonder eerst af te spreken wat ze die dag zullen dragen. Het is dan ook een feest om naar ze te kijken, en trouwens ook om naar ze te luisteren. En dat kan deze zaterdag op Valtifest. We deden een quiz met de tweelingbroers om te testen hoe goed ze elkaar nou echt kennen. 

Jullie moeten elkaar door en door kennen.
Maurice: Alles is zo vervlochten: we hebben dezelfde vriendengroep, we zijn zakenpartners, we wonen samen, we zijn naar dezelfde school gegaan. Er is niets dat we zonder elkaar hebben gedaan.
Sander: En we deden alles tegelijk. Dit geldt voor onze jeugd, onze tienerjaren en nu. We hebben meer gedaan met elkaar dan zonder elkaar.

Ik ben benieuwd. Weet je over de eerste tongzoen van je broer?
Maurice: Sander had zijn eerste tongzoen met Bianca of met Nienke. Bij Nienke stond ik er gewoon bij, in het park, tegen de boom aan. Maar hij zoende volgens mij eerder met Bianca.
Sander: De eerste zoen was in het park met Nienke tegen de boom, waar Sander met een groep vrienden naar ons zaten te kijken. Het ging net wat verder dan de puntjes van onze tongen tegen elkaar aan drukken. Ik was elf en het was dezelfde zomer als met Bianca. Bianca was vijftien en dat heb ik wel geweten omdat ik er niets van bakte. 

Toen al een echte casanova. En van Maurice?
Sander: Dat was met Nelleke vlakbij school in een steeg.
Maurice: Een heel clichématige ontgroening.

Denk je dat je broer ooit jaloers op je is geweest?
Sander: Ik haalde altijd hogere cijfers, dus daar zal hij vast jaloers op zijn geweest. Maar ik woonde ook eerder samen en had dat eerder voor elkaar. Ik kan me voorstellen dat Maurice dacht: ik wil dat ook.
Maurice: Het is meer dat ik met het idee leefde dat ik Sander de beter gelukte versie van ons tweeën vond. Ik ben nooit jaloers geweest op zijn cijfers of dat hij eerder samenwoonde. Iedereen zit wat dat betreft gewoon heel erg op zijn eigen tempo.

Waarom had hij het eerder voor elkaar dan jij?
Maurice: Ik was wat meer afwachtend en dromeriger dan Sander en hij nam altijd het voortouw, misschien wel omdat hij de oudere van ons tweeën is.
Sander: Er werd ons ook een zekere rolverdeling opgelegd denk ik, door iedereen. En als kind leg je jezelf daar toch snel bij neer.

En Maurice? Waar is Sander ooit jaloers over geweest op je?
Maurice: Ik denk dat hij jaloers is op karaktereigenschappen van mij. Dat ik beter kan relativeren bijvoorbeeld en dingen meer los kan laten. En Sander is ook gewoon hartstikke koppig.
Sander: Jij bent óók vreselijk koppig. Hier lopen wij nog vaak tegenaan. Maar deze karaktereigenschappen blijven altijd terugkomen. Dat verandert nooit.

Hoe zou je broer het grootste verschil tussen jullie omschrijven?
Sander: Een van ons is besneden.
Maurice: Moeten we dat er wel inzetten?
Sander: Natuurlijk. Dat is te gek. Dat is hét grote verschil tussen ons.
Maurice: Oké.

Wat vond je broer het moeilijkst aan het zijn van een tweeling?
Sander: Ik denk dat hij het moeilijk vond om soms in mijn schaduw te moeten leven. En de vergelijking tussen ons als tweeling is er natuurlijk altijd geweest.
Maurice:
Ik vind dat niet per definitie moeilijk, maar onze band is zó diep en gelaagd, dat het heel hinderlijk is wanneer je niet om elkaar heen kunt. Een tijdje geleden hadden we een heel heftig conflict en je moet daar toch altijd samen uit zien te komen. Maar dat is geen nadeel. Je komt daar sterker uit.

Denk je dat Sander nog geheimen voor je heeft?
Maurice: Nee. Sander heeft geen geheimen voor mij, en ik ook niet voor hem. Misschien had je dit beter twee jaar geleden kunnen vragen. Er speelden dingen bij Sander waar ik best weet van had, maar in de doofpot waren gestopt. Daar wilde ik graag over praten en toen ik dat voorzichtig aankaartte zijn we daar goed uitgekomen.
Sander: Wij hebben geen geheimen [meer] voor elkaar. 

Hoe zou je het type van je broer omschrijven?
Maurice: Zijn type is blond en héél corny. Dat heeft zich wel bewezen als je naar zijn favoriete popartiesten en partners kijkt. Sander valt dus op blond en een grote mond.
Sander: Maar echt. Ik ben eigenlijk gewoon takke-ordinair en daar ben ik best trots op. Ik verbloem dat aan de andere kant weer met allemaal andere faciliteiten die ik ook beheer. 

Faciliteiten?
Sander: Hele obscure muziek draaien die niemand snapt. En dat ze denken 'Oh, wat super-alternatief'. En dat terwijl wij helemaal niet zo alternatief zijn.

En het type van je broer, Sander?
Sander: Zijn type is altijd 'the odd one out'. Het type dat een beetje gek is, en niet een standaard schoonheid heeft. Misschien zelfs een persoon die niet per definitie als knap wordt gezien. Hij voelt zich aangetrokken tot mensen waarvan ik denk: oh ja, dan zou ik voor die kiezen. Maurice viert de onvolmaaktheid dan ook heel mooi.

Worden jullie oud als Doppelgang, of als einzelgängers?
Sander: Dat wordt als Doppelgang. Wij zullen natuurlijk niet tot ons tachtigste samenwonen, maar tegen die tijd is er vast weer een andere constructie waarin we ook samen kunnen zijn. Ik hoop ergens op Ibiza.
Maurice: Het zal een vorm aannemen waarin wij totaal bevredigd zijn in het samenleven, maar wel met onze eigen area. Sander: Een mainstage links, en een mainstage rechts.

Credits


Tekst Daan Mol
Beeld Naomi van Heck

Tagged:
Interview
Tweeling
doppelgang