mijn moeder en ik: een intiem gesprek met lena dunham en laurie simmons

Kunstenares Laurie Simons en haar dochter Lena Dunham bespreken in hun werk thema’s als feminisme, seksualiteit en de rol van vrouwen. Moeder en dochter blikken terug op hun gezamenlijke passie voor politiek en hun onvoorwaardelijke liefde voor elkaar.

|
04 oktober 2016, 1:16pm

Kunstenares Laurie Simmons was in de jaren tachtig niet alleen bezig met het verspreiden van het feminisme door middel van haar foto's en installaties, maar ze voerde de strijd voor gelijkheid ook op straat en in de studio. Met andere leden van de Woman's Action Coalition reisde ze af naar een abortuskliniek in Buffalo om de vrouwen die daar kwamen te beschermen tegen de demonstranten die het op hen gemunt hadden. Voor haar dochter, schrijver en regisseur Lena Dunham, had de reis een andere betekenis. "Ik zei: 'je kan gaan als je maar Buffalo wings mee terug neemt'," vertelt Lena, niet wetend of haar moeder dat toen daadwerkelijk had gedaan, of "ze bij een afhaalrestaurant in de buurt had gehaald." De kippenvleugels waren misschien niet authentiek, maar Lena heeft wel een mooi souvenir overgehouden aan haar moeders dagen bij de WAC: een T-shirt van een feminist uit de jaren tachtig. Dit is maar een van de vele dingen die ze heeft meegekregen van haar uitgesproken moeder. We spraken met Laurie en Lena over hun gezamenlijke passie voor de politiek, vrouwenproblemen en babyroze.

Lena, hoe was het om op te groeien met kunstenaars als ouders?
Lena: Ik was me er altijd bewust van dat het cool en uniek was. Mijn kindertijd bestond niet alleen uit het kijken naar creatieve mensen die creatief bezig waren, maar ook uit het kijken naar mensen die met elkaar praatten over andermans werk. Maar het feit dat het werk van mijn moeder even belangrijk was als dat van mijn vader heeft me naar mijn idee het meest gevormd.
Laurie: Eigenlijk dacht ik dat je het leuk vond om een kunstenaar als moeder te hebben omdat ik poppen en speelgoed in de studio had. Ik had geen idee dat je je zo bewust van al deze dingen was.
Lena: Ik wist heel bewust dat je onderdeel uitmaakte van een gemeenschap. Mensen vragen me altijd of m'n ouders veel met me knutselden, alsof we altijd macaroni aan het lijmen waren.
Laurie: Ik wilde net zeggen dat we vaak samen macaroni hebben gelijmd! We deden vroeger erg veel samen. Toch vond ik het wel beangstigend wanneer ik dacht aan hoe de andere kinderen buiten aan het sporten waren, en wij binnen dingen zaten te maken. Ik vroeg me weleens af wat dat voor effect op jullie zou hebben.
Lena: Ik ben in ieder geval absoluut niet geïnteresseerd in welke vorm van fysieke inspanning dan ook.
Laurie: Zie je, dat is dus helemaal niet goed!

Wat waren de uitdagingen van opgroeien in een creatief huishouden?
Laurie: Kunstenaars kennen pieken en dalen, zowel op creatief als economisch vlak. Het was niet altijd even makkelijk, maar we vonden het wel belangrijk om dat duidelijk te maken naar de kinderen toe. Ik denk dat het goed voor je is geweest om meteen te weten dat een creatief leven niet altijd soepel verloopt. Je zal ongetwijfeld obstakels tegenkomen als je probeert te doen wat je wil doen en het leven probeert te leiden dat je wil leiden.
Lena: Het hielp me beseffen dat je, of je inspiratie hebt of niet, elke dag toch moet schrijven, moet acteren, en een manier moet vinden om je brein op creatieve wijze te gebruiken. Pa en jij gingen elke dag naar de studio om te werken. Geen inspiratie hebben was geen optie omdat jullie hoe dan ook jullie werk moesten doen.
Laurie: Ik denk dat het van waarde is geweest dat jullie, of het goed ging of niet, een moeder zagen die enthousiast was over haar werk en het maken van nieuwe dingen.Lena: We voelden ons ook heel betrokken bij je werk. We mochten rondhangen in de studio; je liet ons spelen en de shoots bekijken. Mijn hamster mocht zelfs in de studio wonen.Laurie: Er waren wel veel dieren in die studio. Daar was ik niet altijd even blij mee.

Hoe beïnvloedt jullie werk elkaar?
Lena: Mijn stijl is enorm door die van jou gevormd. Alles wat jij mooi vindt - kleuren, kaders, bepaalde onderwerpen - zie je allemaal terug in mijn werk. Jouw werk bespreekt feminisme, dominantie, en de rol van vrouwen. We houden allebei van babyroze, angora's, dingen die lijken op iets uit de jaren vijftig, poppen met een gek gezicht, en ga zo maar door.
Laurie: Ik vind het geweldig om naar Girls te kijken. Het voelt bijna alsof je signalen naar me stuurt. Er zijn veel beelden waarvan ik het gevoel heb dat ze uit mijn werk komen.
Lena: Iedere keer wanneer ik iemand in een bad zet, en iedere keer wanneer ik iemand door een raam vastleg, denk ik aan jouw werk. Ik heb er altijd al van genoten om naar je werk te kijken. Mensen vragen me weleens hoe ik zo zelfverzekerd achter mijn uitspraken sta, maar ik ben nu eenmaal opgevoed door iemand die als feminist compleet uitgesproken was over haar politieke overtuiging. Ik wist niet beter.
Laurie: Dat was alleen wel voor de tijd van social media. Jouw vermogen om je geloof en ideeën te verkondigen blijft me steeds weer verbazen. We lijken zo veel op elkaar, maar jij bent veel vriendelijker! Toen ik jong was, was ik veel feller en ging ik altijd de strijd aan, of het nu nodig was of niet. Dankzij jou ben ik in gaan zien dat de strijd die ik voor lief nam, best iets is waar ik zelf trots op mag zijn.
Lena: Ik vind heel veel eigenschappen van jou terug in mezelf - zelfs in de manier waarop ik feesten geef. Maar ik denk dat ik jou vooral terugzie in de manier waarop ik snel weer herstel na pijnlijke gebeurtenissen.
Laurie: Heb je het over een bepaalde veerkracht?
Lena: Ja. Ik heb een goede carrière en ben daar gelukkig mee, maar ik heb ook genoeg ervaringen gehad die pijnlijk en moeilijk waren. Bekritiseerd worden en jezelf ergens overheen zetten, is iets wat ik van jou heb geleerd. Laurie: Het is niet zo dat de mensen die grenzen proberen te verleggen niet teleurgesteld worden. Ik worstel nog steeds met het omgaan met tegenslagen, maar dankzij jou en Grace kan ik mezelf daar doorheen slepen.

Wat zijn de dingen die jullie bewonderen aan elkaar, maar nog nooit aan elkaar hebben verteld?
Lena: Ik heb je dit onbewust al verteld door al je kleding te stelen, maar ik vind je echt een vrouw met stijl.
Laurie: Dank je! Dat voelt goed om te horen. Ik heb namelijk vaak het gevoel heb dat dat niemand opvalt. Ik weet niet of ik het jou en Grace heb verteld, maar ik ben ontzettend trots op jullie activisme. Iedereen vraagt me altijd hoe het is om een dochter te hebben die tegelijkertijd een bekendheid is, een tv-programma heeft, en prijzen wint. Wat ik wilde was dat jullie beide voorbeelden zouden worden voor de dingen die ik belangrijk vond. Jouw politiek activisme en je interesse in de problemen van vrouwen zijn allemaal dingen die me sprakeloos maken.

Credits


Tekst Emily Manning
FotografieStef Mitchell
Haar Blake Erik bij Jed Root. Make-up Alice Lane bij The Wall Group using Chanel. Fotografie assistent Victor Prieto. Productie Georgina Koren.
Lena Dunham en Laurie Simmons dragen hun eigen kleding