nada van dalen never dies

Deze vrijdag laat ontwerpster Nada van Dalen een nu nog nietsvermoedend Rotterdam op haar grondvesten schudden met een show/performance waarvoor ze 100 modellen, 10 auto's met knallende boomblasters en 10 Franse bulldogs verzamelde. i-D dook voor de...

door Channa Brunt
|
09 april 2015, 12:05pm

Welkom in de duistere, hardcore wereld van Nada van Dalen. Een wereld die vanuit haar bescheiden studio in Rotterdam gestaag het web op sijpelt. Een wereld gevormd door hardcore, hiphop, porno, filosofie, grote ellende, kleine ellende en alles wat imperfect is, en waar lelijk mooi is en mooi zo lelijk dat het ook weer mooi is. Een wereld ook waarin prachtige kleding gecreëerd wordt en waarin je je verrassend snel thuis voelt...

Nada is de Rotterdamse ontwerpster/kunstenares/filmmaakster (hoewel ze oorspronkelijk uit Dordrecht komt - "de stad van de helaasheid der dingen" en "de stad waar de frikandel vandaan komt"), die de duistere uithoeken van haar geest omarmde en nu inzet in haar werk. In 2007 richtte ze haar eigen kledinglabel op en sindsdien runt en produceert ze die lijn in haar eentje. Deze vrijdagavond gaat ze Rotterdam eens flink wakker schudden: 100 modellen, 10 auto's met hun boomblasters op maximaal, 10 Franse bulldogs, de binnenstad als de catwalk en aan het einde van deze catwalk hardcoreveteraan DJ Distortion. "Heel veel herrie" dus, zoals Nada het samenvat.

Terwijl ze samen met haar vier stagiaires ("Ik geef ze wel kleding en eten hoor, ik vind niet dat je dat anders kan maken als je ze niet betaalt") de laatste hand legt aan de 100 outfits die morgen de Rotterdamse straten opgestuurd worden, maakte ze tijd om i-D in te leiden in haar bizarre wereld.

In veel van je teksten heb je het over je duistere kant - hoe je wordt aangetrokken tot het duistere. Wanneer heb je die duistere kant van jezelf omarmd?
Ik erken die duistere kant eigenlijk al mijn hele leven - als kind werd ik al aangetrokken tot de dood en begraafplaatsen. Ik denk dat ik er vanaf het tweede jaar van de academie [Willem de Kooning Academie, red.] bewuster mee om ben gegaan - dat was het jaar dat ik zelf een angststoornis kreeg en begon te denken dat er ook nog andere universums zijn.

"The feeling from a David Lynch film is in my head every day. I hate it but I don't want to loose it at the same time. It's save for me, but I'm also enjoying life and the happy moments." - Nada van Dalen

Waarom besloot je dit toen juist in kleding te verwerken?
Vooral omdat ik een soort aversie had tegen het feit dat alles in de wereld altijd maar mooi en perfect moet zijn. Ik denk dan altijd aan die meisjes met bloemen op hun fietsen, daar krijg ik echt de kriebels van. Mijn eerste collectie waarin ik dit verwerkte ging over plekken, en hoe je op verschillende plekken en in verschillende situaties een andere ademhaling krijgt. Bijvoorbeeld bij een paniekaanval of hyperventilatie-aanval... Die collectie was ook gekoppeld aan de zangeres Nico van The Velvet Underground, die ik heel tof vond omdat ze altijd zei hoe ze niet als mooi gezien wilde worden.

Hoe ziet de zonnige kant van jouw leven eruit?
Dat is heel corny: liefde. En mijn werk natuurlijk. Oh, en Coco! [Haar hond die ook terug te zien is in haar logo, red.] Het zijn verder de kleine momenten - die keer dat het licht mooi op een muur schijnt...

Fotografie Jan-Willem Ploegers

In een van de teksten op je website stel je dat mensen korte momenten van geluk ervaren en vervolgens doodongelukkig zijn omdat ze constant naar dat geluk zoeken...
Geluk moet je overvallen, net als liefde en de dood. Het zijn dingen die gewoon gebeuren.

"Life is only comforting when life falls in a strange right way. You can feel it happening for a short time, this moment is burned in your brain and comes back once in a while. It's not a feeling of laughing or crying. It's a feeling of total happiness. I think we are looking for this feeling all the time. And because of looking all the time for happiness, we can't find it and we get unhappy. We try to find it in love, money, work, family, in other people that look like they always have it and we forget to look around us." - Nada van Dalen

Ben jij een gelukkiger mens doordat je dat inziet?
Ja, ik zit niet constant te wachten op het geluk. Uiteindelijk ervaar je het geluk pas echt als je ook ongeluk kent. Ik ben bekend met het ongeluk en met het geluk. Ongeluk is iets dat me ook verder heeft gebracht - ik ben er volwassener en slimmer door geworden, en een doorzetter in mijn werk.

Hoe is Dordrecht bepalend geweest voor jouw smaak en beeldtaal?
Ik ging daar naar een openbare school en kreeg vriendjes met van die rattenstaartjes - ik vond dat super interessant. Dordrecht is ook zo'n vreemde stad - als je er rondloopt lijkt het net alsof je in een film beland bent, een soort Twinpeaks bijna. En dan heel erg op arbeidersniveau en in een omgeving die heel mooi is - die contradictie is heel sterk.

Hoe zie je dat terug in je werk?
De antistijl. In mijn werk zitten veel aspecten van gabbers en kampers.

Fotografie Jan-Willem Ploegers

En waarom nu Rotterdam?
Het is het rauwe van deze stad. Het feit dat het niet mooi is trekt me heel erg aan. Daarnaast ook de mentaliteit - het is niet pretentieus.

Voor een kunstinstallatie had je voor de camera seks met je vriend Jan-Willem. Mijn ouders zouden een hartverzakking krijgen. Wat voor ouders heb je?
Ik kom uit een kunstenaarsgezin - mijn vader is kunstenaar, die geeft al 32 jaar les aan de academie, en mijn moeder werkt in de kunstuitleen. Het is een wat abnormaler gezin. Ik ben met best wel vreemde mensen in mijn omgeving opgegroeid.

"We learned ourselves that we have to have sunshine all the time to be happy, but rain and thunder are also beautiful and can make happy moments." - Nada van Dalen

Je collecties zijn een reactie op een wereld die perfect wil en pretendeert te zijn - je wilt imperfecties laten zien en een realistischer schoonheidsbeeld vormen. Hoe belangrijk is dit voor jou?
Heel belangrijk. Het is nou niet zo dat je van mijn kleding per se mooi wordt, als je kijkt wat het clichébeeld van mooi is. Ik ben zelf ook zo - ik ben niet iemand die zichzelf mooier maakt, in de ogen van anderen misschien zelfs enger. Tegelijkertijd vind ik die contradictie heel tof, dat mensen me zien als een eng meisje en dat ze me dan ontmoeten en zeggen "ah, je bent eigenlijk heel lief!". Dat probeer ik in m'n kleding ook te laten zien. Ik neem afstand, kijk als buitenstaander toe en ga ertegenin. Ik wil negatieve eigenschappen en uiterlijkheden tot schoonheid verheffen.

Is het provocatie?
Nee, het is gewoon Nada.

Nada's performance maakt deel uit van Roodkapje Radicals. Check hier het hele programma. 

nadavandalen.com

Fotografie Jan-Willem Ploegers

Credits


Tekst Channa Brunt
Hoofdbeeld Nada van Dalen
Fotografie collectiebeelden Jan-Willem Ploegers

Tagged:
Rotterdam
Mode
nada van dalen