dit was het jaar in foto's van desiré van den berg

Reizen naar Brazilië en Hongkong, op reportage voor 'Vrij Nederland' en naar Lowlands voor i-D – dit waren 12 maanden in het leven van fotograaf Desiré van den Berg.

door i-D Staff
|
30 december 2018, 12:00pm

We vroegen een handvol van onze favoriete Nederlandse fotografen om terug te kijken op 2018 en ons mee te nemen door hun jaar aan de hand van de foto's die ze maakten. Van portretten voor i-D, tot persoonlijk werk en campagnes; dit was 'Mijn jaar in foto's' van Desiré van den Berg.

Januari

Januari
Ik begon het jaar met een maand lang reizen door Brazilië met mijn vriend. Ik had mijn camera mee, maar de bedoeling was eigenlijk dat ik die zo min mogelijk zou gebruiken. Deze reis was bedoeld om samen te beleven en niet om achter mijn lens door te brengen. Toen mijn vriend dan ook ziek werd halverwege de reis en met hoge koorts in slaap was gevallen, greep ik mijn kans om de straat op te gaan en in alle rust eindelijk foto’s te gaan schieten. Er was net een tropische regenbui gaande en ik fotografeerde van onder een paraplu. We verbleven in een stille straat in Florianopolis met veel planten en ik herinner me dat de geur die van de planten afkwam zo geïntensiveerd werd door de regen, dat ik eigenlijk alleen maar vanuit mijn gevoel wilde fotograferen – wat resulteerde in een paar vrij abstracte foto’s, maar die voor mij echt de juiste sfeer ademen.

Februari

Februari
Brazilië had me zoveel nieuwe energie gegeven, dat ik bij terugkomst besloot meer tijd te steken in het ontdekken van mijn nieuwe analoge middenformaat camera, de Mamiya RB67. Een super getalenteerde fotograaf die ik recentelijk goed had leren kennen, wilde me hier wel bij helpen. Zo zijn we een middag op stap geweest in Amsterdam West waar ik zo’n beetje alles wat los en vast zat fotografeerde, en daaruit ontstond onder andere deze foto van zijn hand.

Maart


Maart
In maart werd ik benaderd op Instagram door Burn Magazine, een documentairefotografieplatform dat o.a. gerund wordt door fotograaf David Alan Harvey, met de vraag of ik een week lang hun instagrampagina Burn Diary (@burndiary) wilde overnemen. De bedoeling is dat je hierop live een fotodagboek bijhoudt en dus niet dat je oud/af werk laat zien. Om voldoende content te creëren moest ik ook foto’s maken als ik naar de supermarkt ging of als ik gewoon met vrienden aan het hangen was – momenten waarop ik normaal gesproken mijn camera laat liggen. Dit gaf een enorme impuls aan mijn werk, want ik ben dit het hele jaar door blijven doen, waardoor ik gevoelsmatig een hele nieuwe kant aan mezelf heb ontdekt. Deze foto heb ik ‘s nachts geschoten achter mijn huis met een ontkoppelde flits met oranjefilter.

April

April
Dit beeld heb ik geschoten tijdens een shoot op initiatief van creatief duo Anne en Britt waarbij vrouwenvriendschappen centraal werden gezet. Ik ben het niet echt gewend om heel geregisseerd te werken, maar er hing zo’n goeie vibe in de groep dat het vrij organisch ging. Het thema stond me heel erg aan en ik besloot een andere fotograaf, Ren Hang, als inspiratie te gebruiken voor sommige poses – iets wat ik nog niet eerder zo concreet heb gedaan.

Mei

Mei
In deze maand kreeg ik mijn eerste opdracht voor Vrij Nederland. Ik werd naar Oost Groningen en Zeeuws Vlaanderen gestuurd voor een artikel over krimpregio’s. Ik heb nog maar net mijn rijbewijs, maar het is precies voor dit soort klussen dat ik hem gehaald heb. Ik vind het heerlijk om in mijn eentje op pad te gaan met camera naar onbekende plekken in Nederland en daar helemaal mijn eigen gang te gaan. Dit is een van de laatste foto’s die ik schoot toen het donker werd en begon te regenen en ik nog drie uur naar huis moest rijden.

Juni

Juni
De samenwerking met Vrij Nederland beviel goed, dus ik kreeg al snel allerlei andere opdrachten. Zo fotografeerde ik deze oorlogsveteraan in zijn huis in de buurt van Breda, die vertelde dat hij ten alle tijden zijn zonnebril bij zich draagt voor het geval hij het te zwaar krijgt. Deze double exposure heeft het blad niet gehaald, maar is wel een van mijn favoriete foto’s van dit jaar, vooral denk ik omdat het zijn verhaal echt vertelt.

Juli

Juli
Man, wat hadden we een hete zomer. Juli was echt niet te geloven en ik had op een gegeven moment al een paar nachten amper geslapen vanwege de hitte. Vandaar dat ik besloot mezelf uit te nodigen bij een van m’n beste vrienden die airconditioning thuis heeft, waar ik vervolgens heerlijk op de bank heb bijgeslapen. Onderweg naar zijn huis en bij hem thuis schoot ik deze beelden. De hitte had al het gras verbrand in de stad en alles hing er een beetje post-apocalyptisch bij.

Augustus

Augustus
Dit is een outtake van een reeks portretten die ik schoot bij Lowlands bij de queertent Adonis voor i-D. Ik ben al meerdere keren op Lowlands geweest, zowel voor werk als privé, maar dit was toch wel echt de mooiste plek die ik er ooit gezien heb. Ik besloot de mensen en hun looks te isoleren door ze in de bossen buiten achter het podium te zetten in het licht van een lamp die ik zelf had meegenomen.

September

September
Het resultaat van één van de vele keren dit jaar dat ik mijn camera meenam tijdens doorsnee bezigheden. Deze foto schoot ik in september toen ik boodschappen ging doen. Ik dacht altijd dat ik geen fut meer over had tussen mijn klussen door om nog te fotograferen, maar dat blijkt dus eigenlijk best wel mee te vallen. Dit type foto’s schoot ik voorheen alleen in het buitenland, maar ik merk dat er soort verschuiving plaatsvindt waarbij ik meer inspiratie uit mijn vertrouwde omgeving probeer te halen.

Oktober

Oktober
In oktober besloot ik in een spontane bui naar Parijs te gaan voor Crack Magazine om Sama Abdulhadi, ‘s werelds eerste vrouwelijke Palestijnse techno-dj, te fotograferen. Op deze foto bij haar thuis houdt ze een grote zak suiker vast tijdens het thee zetten, nadat ik haar net gezegd had dat ik geen suiker in m’n thee hoefde: “If ever you go to an Arabic country and you tell them you don’t want any sugar in your tea, they’ll just give you three spoons because that’s kind of our equivalent to none.”

November

November
Vijf jaar geleden verhuisde ik tijdelijk naar Hongkong en ik denk nog regelmatig terug aan mijn tijd daar. En dan vooral aan hoe ik er lang niet zoveel foto’s heb geschoten als ik er achteraf had willen schieten. Ik had er in november dit jaar een paar goeie klussen op zitten, dus ik besloot heel impulsief eindelijk dat ticket terug naar Hongkong te boeken. Ik vertrok al binnen een paar dagen en de tijd die volgde was een opeenstapeling van hele lieve vrienden weerzien en vooral heel veel fotograferen. Deze foto heb ik niet in mijn fotoserie opgenomen, omdat ik vooral precies dit stereotiepe beeld van Hongkong wilde vermijden, maar ik krijg toch een fijn gevoel hoor, als ik ernaar kijk. Ik hou echt van die stad.

December

December
Hier liet ik de make-upartiest onder de tafel kruipen voor een testshot tijdens een shoot met een bekende voetballer. We hadden villa van 8 miljoen euro ter beschikking gekregen voor de shoot en het huis hing vol met dit type dikke stoffen gordijnen en tafelkleden, wat ik hilarisch vond en met man en macht in de foto’s probeerde te verwerken. Helaas kreeg ik het niet zover om de voetballer op de grond te krijgen, maar gelukkig heb ik deze foto nog.

Credits


Volg Desiré van den Berg op Instagram