hoe zoë kravitz de heilzaamste kracht in hollywood werd

Acteur, artiest en model Zoë Kravitz praat met i-D over Big Little Lies en haar meest recente project, de nieuwe vertolking van High Fidelity waarin ze de hoofdrol speelt.

door Jess Cole; foto's door Gus Van Sant
|
06 september 2019, 12:28pm

Hoe kom je mee in een wereld die constant op zoek is naar iets nieuws? Volgens Zoë Kravitz moet je soms een stapje terug doen: “Onthoud dat je niet zo lang de tijd hebt op deze planeet,” zegt ze. “Als je alleen maar aan werk denkt, begrijp je niet waar het over gaat.” Rust nemen en ‘het leven tot je laten komen’ zijn voor Zoë integrale onderdelen van een gezond creatief proces. Een momentje om gewoon even te leven is essentieel in de ontwikkeling van onze verstandhouding met onszelf, anderen en onze band met cultuur.

Maar Zoë heeft een druk leven; naast actrice is ze ambassadeur voor YSL Beauty, model, zangeres, scenarioschrijver en producer. Ze speelde in 28 films. Onlangs heeft ze nog het tweede seizoen afgerond van het met prijzen overgoten Big Little Lies. Maar Zoë’s energie voelt gezond en compleet. Ze woont in een bescheiden appartementje in Brooklyn, heeft droge humor, een quirky instagrampagina en een goede band met haar ouders. Onlangs trouwde ze met medeacteur Karl Glusman in het huis van vader Kravitz in Parijs.

1567171442703-190714_GVS_ID_Shot_07_020
Zoë draagt kleding van Gucci resort 2019. Bandana stylist’s studio. Oorbellen van het model zelf.

Als we haar spreken is Zoë net klaar met haar laatste project, een boekverfilming van Nick Hornby’s klassieker High Fidelity uit 1995. Daarin speelt ze de hoofdrol die in het originele verhaal door een man vertolkt werd. Rob heet nu Robin, maar is nog steeds een dertiger en eigenaar van een platenwinkel die zichzelf obsessief onderdompelt in de wereld van popmuziek en -cultuur, zonder echt aanwezig te zijn in de werkelijkheid. Het uitgangspunt voelt relevanter dan ooit.

De serie houdt je een spiegel voor van hoe cultuur en relaties geschapen worden in een digitale tijd. We leven tussen algoritmes en voor ons uitgestalde culturele echo-kamers op repeat: cyber-curators die bepalen welke films we moeten zien, welke muziek we moeten luisteren en welke vrienden we moeten hebben.

1567171555546-190714_GVS_ID_Shot_02_020
Trui en broek Vetements. T-shirt vintage van What Goes Around Comes Around NY. Ketting van het model zelf.

In het bekende verhaal probeert Rob orde te scheppen in een chaotische wereld door alles dwangmatig te rangschikken in top vijf-lijstjes. Ook al is de manier waarop we cultuur consumeren drastisch veranderd sinds halverwege de jaren negentig, toen het boek werd geschreven, is het een krachtige reminder van de manier waarop we popcultuur gebruiken om ons realiteitsgevoel te rationaliseren (trouwens, Zoë’s eigen top vijf van liedjes die de huidige tijd duiden, zijn Nina Simone’s 22nd Century, William Onyeabors Atomic Bomb, Ike en Tina Turners Workin’ Together en David Bowie’s It Ain’t Easy). “Kunst en muziek worden je beste vrienden”, zegt Zoë, “maar het is makkelijk om in een sleur te raken. Zo van, alles wat ik heb is muziek, of alles wat ik heb is kunst.”

“We moeten om onszelf kunnen lachen,” vindt ze. “We moeten vaker stilstaan bij hoe ironisch het is om überhaupt in leven te zijn.” Dit is onderdeel van wat ze wil aankaarten in het schrijfproces voor High Fidelity, wat ook Zoë’s eerste project gaat zijn waarvan ze executive producer is. De verfilming uit 2000, met John Cusack als hoofdpersonage naast Zoë’s moeder Lisa, verruilde Nick Hornby’s Londen voor Chicago, maar schrapte alle referenties aan zwarte muziek. En ook al speelde het verhaal zich af in Chicago, de house- en technoscene bleef ook buiten beschouwing. Als we nostalgisch zijn over popcultuur, moeten we de oorsprong en authenticiteit, waar we een narratief op bouwen, niet vergeten.

1567171682095-190714_GVS_ID_Shot_10_028
Jasje Prada resort 2019.

Deze keer vindt de serie plaats in New York en staan er vrouwen achter de knoppen. Dat zal een meer diverse werkelijkheid laten zien. “Samenwerken en compromissen sluiten is een kunstvorm op zich,” zegt Zoë. “Het is echt moeilijk, maar het gaat om de balans vinden, het gaat om weten wanneer een stap terug te doen en wanneer te vechten voor iets dat het vechten waard is.”

Als puntje bij paaltje komt is cultuur onze relatie tot de wereld. Een manier om verschillende perspectieven over te brengen en een alternatief heden of mogelijke toekomst te ontdekken. Maar weinigen hebben de kracht van cultuur op zo’n unieke manier ervaren als Zoë. Haar vader is Lenny Kravitz, haar moeder is actrice Lisa Bonet. Minder bekend is dat haar oma Roxie Roker was, de eerste actrice die de rol vertolkte van een vrouw in een interraciaal huwelijk op Amerikaanse TV. Ze speelde Helen Willis in de sitcom The Jeffersons in de jaren zeventig. “Mijn familie is heel erg liefdevol,” zegt Zoë. “Als kind vroegen ze me altijd wat voor iemand ik wilde worden, wat voor soort kunst ik wilde maken.”

1567171776666-190714_GVS_ID_Shot_06_011
Overhemd en broek van Coach 1941 resort 2019. Hemdje, ketting en hoed Saint Laurent door Anthony Vaccarello resort 2019. Riem R13 resort 2019. Schoenen Prada resort 2019.

In de afgelopen tien jaar heeft die ‘kunst’ ervoor gezorgd dat Zoë een nieuw cultureel narratief heeft gevonden voor hoe vrouwen in films worden gezien. Ondanks haar achternaam is dat geen makkelijke klus. Slechts 2,5 procent van de sprekende personages in de 100 beste films van vorig jaar waren zwart.

“Ik volg mijn intuïtie,” zegt Zoë. “Maar ik zeg nee tegen verhalen die niet oprecht lijken, zoals toen ik werd gevraagd een bepaald type donkere vrouw te spelen.” De keuze om alleen oprechte vrouwelijke personages te spelen maakt ze al sinds haar debuut in No Reservations (2007) en heeft geresulteerd in een breed pallet aan grotere rollen. Van haar overtuigende optreden als de gepeste tiener Sweetness O’Hara in de indiefilm Yelling to the Sky, tot haar rol als Leta Lestrange, de grootste rol voor een zwart persoon in de Harry Potter franchise en het meeslepende karakter Bonnie in Big Little Lies.

1567171965242-190714_GVS_ID_Shot_04_022
Trui van MM6 Maison Margiela resort 2019. Hoed en ketting Saint Laurent door Anthony Vaccarello resort 2019.

Bonnie heeft tattoos, braids tot boven haar bil en is de enige zwarte moeder tussen een groep oude moeders in het witte en welvarende Monterey in Californië. Ze is getrouwd met Nathan (James Tupper), de witte en welvarende ex-man van de lokale Queen Bee, Madeline, gespeeld door Reese Witherspoon. Ondanks deze omstandigheden wordt Bonnie’s ras nooit erkend, niet door de andere witte personages, noch door Bonnie zelf. Bonnie leeft zoals veel zwarte vrouwen doen in overwegend witte gemeenschappen: ze straalt chille vibes uit om white fear in te dammen en wordt geseksualiseerd door de mannen uit de buurt. Misschien put ze inspiratie uit haar eigen ervaringen, Zoë weet emotionele diepgang en een overtuigend karakter neer te zetten met Bonnie. Daar ligt Zoë’s talent, in haar vermogen om diepgang te geven aan vrouwelijke optredens en personages te bedenken die de beperkingen van stereotypen aan de kant schuiven en nieuwe, uitdagende ruimtes opeisen. Het probleem is dat, ook al is er meer zichtbaarheid in popcultuur, de verbindingen die worden gemaakt met het publiek maar van korte duur zijn, waardoor complexe en intuïtieve verhalen uitblijven. “Voor sommigen is diversiteit een trend,” zegt Zoë. “Maar voor anderen is het een dagelijkse realiteit.”

Onderdeel van van het uitspreken van deze dagelijkse realiteit is Zoë’s voortdurende issue met het accepteren van haar natuurlijke haar. “Ik heb altijd gevoeld dat ik mijn haar moest veranderen om geaccepteerd te worden en een baan te vinden,” zegt ze. In de afgelopen jaren is de natural hair movement begonnen met eeuwenlange stigma’s aan te kaarten. De grootste winst werd geboekt in nieuwe wetgeving in New York en Californië: een verbod op discriminatie op basis van haardracht op de werkvloer. “Ik heb veel moois geleerd door van mijn haar te houden,” zegt Zoë. “Bijvoorbeeld door niet allemaal chemicaliën erin te doen en me te realiseren dat ik eruit kan zien zoals ik wil.”

Hoewel er al veel zeges zijn geboekt, moeten we nog steeds dealen met het feit dat sommige zwarte haartypes niet ’acceptabel’ zijn in bepaalde sociale situaties. In de afgelopen jaren heeft Zoë meermaals de rode loper betreden in verschillende stijlen — van een 15 centimeter hoge braided beehive, tot golvende braids en dunne faux locs. Elke keer dat Zoë met een andere stijl ergens te zien is, is het een stap richting het normaliseren van de aanwezigheid van zwart haar. Dit gebeurt niet alleen in omgevingen vol wit privilege, het belangrijkst is dat zwarte mensen, wiens haar zo lang werd gezien als abnormaal, het zien. “Ik denk gewoon dat ik de verantwoordelijkheid heb om mezelf te zijn,” zegt Zoë. “Niet om anderen te inspireren om zoals mij te zijn, ik zeg juist altijd dat ze meer zoals zichzelf moeten zijn.”

1567172054843-190714_GVS_ID_Shot_03_004
T-shirt vintage van What Goes Around Comes Around NY. Broek Gucci resort 2019. Zonnebril Valentino. Schoenen Prada resort 2019.
1567172136643-190714_GVS_ID_Shot_09_035

1567524626631-i_D_357_COVER_ZOE_KRAVITZ
Alle kleding van Gucci.

Credits

Fotografie Gus Van Sant
Styling Alastair McKimm

Haar Nikki Nelms @ Impaq Beauty gebruikmakend van Maui Moisture en ghd
Make-up Nina Park @ Forward Artists gebruikmakend van YSL Beauté
Nagelstylist Casey Herman @ The Wall Group gebruikmakend van Germanikure
Fotografie assistent Roy Beeson, Ian Rutter en Alex Hopkins
Digitale technicus Andrew Katzowitz
Styling assistent Madison Matusich en Milton Dixon III
Tailor Martin Keehn
Make-up assistent Naoko Kitano
Productie Iconoclast Image
Producer Una Simone Harris
Production assistent Devon Davey en Ben Dobson
Retouching 4C Imaging
Geschoten bij Red Hook Labs met dank aan Digital Capture Solutions
Casting director Samuel Ellis Scheinman voor DMCASTING.

Tagged:
Interview
Gus Van Sant
Zoë Kravitz
muziek