kunst kijken op de dansvloer

We spraken tattoo-artiest Morrison Schiffmacher over haar expositie tijdens de aankomende editie van Paint.

door Robin Alper
|
08 september 2016, 2:05pm

Vanaf morgen hoef je niet langer te kiezen tussen een clubnacht of een museum - het Amsterdamse Bureau Punt brengt kunst en muziek vanaf nu namelijk iedere tweede vrijdag van de maand samen in hun nieuwe concept Paint.

Deze editie zal naast de muziek van dj's Lion Kojo, Carista en Appiah, het werk van tatoeëerder en kunstenares Morrison Schiffmacher te zien zijn. In de aanloop naar de clubavond spraken we ook met Morrison Schiffmacher, en kwamen we meer te weten over wat we kunnen verwachten van haar artwork, en hoe ze haar werk als tattoo-artiest combineert met het maken van schilderijen.

Zie je tatoeages als kunst?
Het was vroeger meer een soort kunst, omdat het toen wat minder te zien was. Het was toen nog wat minder normaal en iets stoerder om een tattoo te nemen. Nu merk ik dat het niet uitmaakt wat voor persoon je bent, je neemt gewoon een tatoeage omdat het overal te zien is.

Vind je dat jammer?
Heel af en toe wel. Soms ben ik bezig met iemand die zo moeilijk doet, zo pietje precies erover. Dat moet ook wel, want het zit er natuurlijk voor eeuwig. Maar er zit ook een soort piraten-aspect aan. Vroeger was je echt cool als je een tattoo nam - je was een bad boy. Nu is het heel tuttig geworden. Mensen denken er te veel over na, waardoor dat hele piraten-aspect van "fuck it, let's go" is verdwenen. Een beetje balls erin mag wel.

Wat is de inspiratie achter je werk voor Paint?
Deze schilderijen zijn heel experimenteel voor mij. Het is heel anders dan wat ik normaal doe, heel artsy. Normaal weet ik precies wat ik ga schilderen en teken ik het tien keer uit, maar ik ben nu begonnen zonder een idee. Ik ben gewoon laag voor laag te werk gegaan.
Wc-deuren en oude muren zijn de inspiratiebron achter deze stukken. Volgetekende wc-deuren, of stukken muur waar de verf van vervaagt is of er al half af hangt, met nog een laag eroverheen. Het zijn eigenlijk alleen maar lagen over lagen, waarop ik vervolgens weer heb getekend.

Vind je het belangrijk dat een tattoo-artiest een eigen stempel op al zijn werk drukt, of een uitgesproken eigen stijl heeft?
Dat hoort er wel een heel klein beetje bij. Als je naar de vroegere tattoowereld kijkt, heeft iedereen een specifieke stijl. Daarom trekken bepaalde artiesten je ook aan. Mijn vader heeft een hele zwarte stijl, met dikke lijnen en simpele ontwerpen. Daar staat hij om bekend. Ed Hardy daarentegen mixt bepaalde tattooculturen en maakt daar iets waanzinnigs van. Iedereen heeft zijn eigen hand. Hetzelfde geldt voor mensen die graffiti doen. Je ziet wanneer iemand iets heeft gemaakt.

Hoe zou je je eigen stijl omschrijven?
Ik hoor vaak van mensen dat ze zien dat ik een beetje mijn vaders stijl heb, maar ze zien ook invloeden van Tycho - degene van wie ik het heb geleerd. Maar dat gebruik ik in de eigen stijl die ik heb, de eigen dingen die ik teken, en de inspiratie waar ik het vandaan haal.

Ik houd bijvoorbeeld heel erg van gevangenistatoeages. Ik heb een rare obsessie met gevangenissen. Het idee dat je mensen in een hele nieuwe wereld stopt die helemaal gesloten is, van waaruit zij hun eigen tatoeages maken, vind ik heel interessant. Hun middelen zijn enorm beperkt, maar ze bepalen toch de hedendaagse invloeden. Voor mij is dat kunst. Ik haal heel vaak mijn inspiratie daar vandaan. Die gang-related tattoos zijn helemaal mijn ding. Maar ik houd ook van schattige dingen hoor! [lacht]

Voor de artwork van Paint gebruik je een hele oldschool stijl. Waarom is die stijl volgens jou zo tijdloos?
De poster voor Paint is gebaseerd op een oude gevangenisbrief die ik ooit heb gevonden op internet, van een man die iemand zocht om mee te schrijven vanuit de gevangenis. Hij had een fotootje van zichzelf opgeplakt, met informatie over hemzelf erbij, en allemaal dingen er omheen getekend. Het is een soort jaren tachtig Chicano-achtig beeld.

Welk advies zou je geven aan jonge mensen die ook de creatieve industrie in willen, maar dit misschien niet durven?
Ik snap dat wel een beetje, want ik vind dat ook heel moeilijk. Ik bedoel, ik zit in een tattooscene en die mensen verwachten van mij dat ik alleen maar tattootekeningen maak. Ik krijg wel eens de opmerking te horen dat ik te veel met acryl aan het schilderen ben. Mijn vader daarentegen zegt juist: "je moet het gewoon doen". Als je het wil doen, moet je het ook doen. Gewoon veel schilderen en alles wat je doet bewaren, want dan kan je zien wat je aan het doen bent en wat je hebt gedaan.

Deze editie van Paint vindt plaats op 9 september, van 23:00 tot 04:00 in Canvasopde7e. Voor de eerste 100 gasten is door Morrison Schiffmacher een speciaal give-away item ontworpen.

Credits


Tekst Robin Alper
Beeld Morrison Schiffmacher 

Tagged:
Tattoos
Muziek
expositie
paint
Cultuur
Schilderijen
bureau punt
morrison schiffmacher