het pad van kunstenaar joeri woudstra

Joeri Woudstra (Torus) studeerde Grafisch Ontwerpen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, en hij maakt ook muziek en visuals. We spraken hem over de wegen die hij bewandelde om te komen waar hij nu is. “Ik probeer met mijn werk...

door Berkan Selvi
|
20 december 2016, 9:05am

Hey Joeri, hoe zou je jezelf omschrijven?
Niet. Vroeger probeerde ik nog wel te omschrijven wat ik deed, maar ik merk dat ik mijn werk veel liever voor zichzelf wil laten spreken.

Wanneer wist je dat je kunstenaar wilde worden?
Ik wist mijn hele leven dat ik iets creatiefs wilde doen. Eerst wilde ik game-ontwikkelaar worden en vanaf groep zeven wilde ik grafisch ontwerper worden. Maar toen ik eenmaal grafisch ontwerpen ging studeren besefte ik dat ik niet specifiek grafisch ontwerper wilde zijn. Op school leerde ik bepaalde intenties achter m'n werk te snappen, en dat toe te passen op grafische vormgeving. Nu probeer ik meer een soort duizendpoot te zijn.

Kreeg je dat creatieve van huis uit mee?
Het kwam van meerdere kanten, voornamelijk van mijn vrienden. Mijn ouders wilden graag dat ik een technische studie ging doen omdat ik gymnasium had gedaan en ze het zonde zouden vinden als ik geen universitaire studie ging doen. Maar ik kom wel uit een creatief milieu. Mijn tante is grafisch ontwerper, mijn opa is architect en mijn ouders zijn over het algemeen ook bezig met kunst, ontwerp en vooruitstrevende muziek. In dat opzicht ben ik er wel mee opgegroeid. Maar uiteindelijk kwam de doorslag van mezelf en mijn vrienden. Daar heb ik het meest mee ontdekt.

Hoe gaat het je nu allemaal af?
Eergisteren heb ik toevallig mijn bijbaan opgezegd om tijd vrij te maken voor de dingen die ik doe. Ik werkte ongeveer twee dagen in de week bij Museum Voorlinden. Ik informeerde bezoekers over de kunstwerken en lette erop dat niemand iets aanraakte. Ik ben gestopt omdat ik daar op een dag zes uur lang moest staan en naar witte muren moest staren. Tegelijkertijd heb ik het superdruk met muziek en allerlei andere projecten. Ik raakte vet gefrustreerd omdat ik niet kon werken aan de dingen waar ik eigenlijk mee bezig was. Op een gegeven moment trok ik het niet meer en besloot ik het op te zeggen. Ik ging voor mijn eigen werk. Misschien dat ik weer een bijbaan neem als ik geen geld meer heb, maar dat zie ik dan wel weer.

Stond je achter de kunst die daar hangt?
Een beetje. Al het werk dat daar hangt oogt wel vet, maar ik stond niet per se achter de manier waarop ze het hebben neergezet. Het voelt meer als een soort kermisattractie dan als een plek waar je echt van kunst kunt genieten. Ze hebben alle bombastische werken in een hoek gegooid. Iedereen stelt dezelfde vragen, en iedereen heeft dezelfde reactie. Het is alsof ze maar één bepaalde emotie proberen los te maken, in plaats van dat de mensen de vrijheid krijgen om er zelf iets over te zeggen. Dat vind ik jammer.

Hoe gaat het met je muziek?
Ik heb het nu weer echt druk. Vorig jaar had ik een periode met veel shows, maar daarvoor was het allemaal al begonnen. Ik was in 2014 uitgenodigd om met de Red Bull Music Academy in Tokyo met internationale artiesten samen te werken en lezingen bij te wonen. Dat duurde twee weken en daar heb ik ook opgetreden. Ik moest in 2015 meteen door naar het SXSW-showcasefestival in Austin en deed daar een tour omheen met Jameszoo en Akka, om vervolgens weer in Nederland en in Europa shows te doen. Het was daarna wat rustiger omdat ik moest afstuderen, maar nu begint het weer te lopen. Ik ben veel met muziek bezig, en tegelijkertijd heb ik met vrienden, als kunstenaarscollectief VOLUME, ook een expositie op Art Rotterdam. Ik ben nu in gesprek met een galerie in Amsterdam over een overlappende expositie van mijn visualisaties en muziek. Het is van alle kanten best druk, supernice. Voor de show in De School mocht ik de t-shirts ontwerpen, daar heb ik net een beperkte oplage van uitgebracht. Het is tof dat ik die show kon doen en visuals erin kon verwerken. We hadden toen ook een radioshow gedaan bij Red Light Radio, waar ik een laserinstallatie heb kunnen opbouwen.

Hoe ziet een dag in je leven eruit?
Vandaag was het douchen en naar dit interview rennen. Straks ga ik naar de Academie. Ik heb daar een studio gehuurd om met een vriend wat toffe foto's van die shirts van De School te maken. Daarna langs de Gamma om wat dingen te kopen, ik moet namelijk een werk afmaken voor Jan Hoek, met wie ik een kunstwerk ga ruilen. Daarna heb ik een skypegesprek met een kunstenaar en ontwerpersduo voor de vormgeving van een cultuurinstituut hier in Den Haag, en dan ga ik naar huis om muziek te maken. Ik ben nu bezig met muziek voor een film van een vriend, dat moet 17 januari af zijn. Daar moet ik echt mee beginnen. Daarnaast moet ik voor een expositie in Rotterdam wat beeld maken. Ik ben nu ook een website aan het maken voor het kunstenaarscollectief, een website voor mezelf en een website om de t-shirts om te verkopen. En dan tussendoor nog wat e-mails beantwoorden.

Fotografie Viktor Naumovski. Art direction Joeri Woudstra.

Waar haal jij je inspiratie uit?
Uit alles. Ik had laatst een interview waarin we het hadden over nostalgie en dat ik dat toepas in mijn werk. Ik vind het interessant om nostalgie bij andere mensen op te wekken. En ik vind de kunstwereld op zich ook interessant. Het is alleen de mindset die in een kunstwereld hangt waar ik het niet zo mee heb, zoals bezoekers met een pretentieuze benadering van kunst. Die bekijken kunst dan vanuit een bepaalde elitaire houding, en vragen zich af of iets hoge kunst is of niet, en vaak komen ze maar voor één ding naar een evenement. Ik hou er zelf van om alles te bekijken en te zoeken naar het contrast van hoog- en laagcultuur. Ik raak eigenlijk geïnspireerd door alles, maar als ik naar iets kijk, probeer ik het zo te bekijken dat ik het in een nieuwe context kan stoppen.

Vind jij dat een diploma of school belangrijk is voor wat je nu doet?
Mijn vier jaren op de academie waren vooral belangrijk vanwege de creatieve omgeving. Je loopt constant langs creatieve mensen, en zo'n omgeving is voor mij het allerbelangrijkst. De lessen waren ook goed, maar ik heb altijd in alle lessen echt mijn eigen ding gedaan. Het was ook chill om met slimme en ervaren leraren te kunnen praten, maar ik weet niet of dat in grote lijnen iets heeft veranderd. Ik ben ook blij dat ik grafisch ontwerp heb gestudeerd in plaats van Fine Arts omdat me dat een bepaald perspectief gaf op het vak zelf. En juist omdat het soms niet helemaal was wat ik wilde, wekte dat misschien een soort anarchistisch gevoel op van binnen om graag tegen de dingen in te gaan die me werden ingelegd. Daardoor heb ik juist een sterke mening kunnen vormen.

Zijn er dingen die je nu weet die je vroeger had willen weten?
Moeilijke vraag, maar ik denk het niet. Misschien dat de deadlines van de academie slecht zijn voor je gezondheid. Weinig slaap. Daarom kwam ik ook te laat vandaag, haha, ik ben nog aan het bijkomen.

Is er een werk waar je het trotst op bent?
Dat vind ik superlastig. Ik werk projectmatig, en het verschilt allemaal. Elke keer als ik iets maak vind ik dat weer het beste van alle dingen die ik tot dan toe heb gemaakt. Misschien kies ik gewoon mijn laatste plaat. Of de muziek die ik had gemaakt voor Duran Lantink & Jan Hoeks modeshow. Ik had toen voor de grote catwalks van Amsterdam Fashion Week de muziek gemaakt voor hun show, en blijkbaar waren er een paar mensen die tijdens de show moesten huilen vanwege het verhaal van de kledingstukken in combinatie met mijn muziek. Echt sick dat het emoties losmaakte. Daar staat ook een track van op mijn EP Dream, dus misschien kies ik wel voor dat nummer. De overlap tussen die twee projecten.

Credits


Tekst Berkan Selvi
Fotografie Cedric Jean Pradel
Styling Giuliano Bolivar

Tagged:
Torus
Cultuur
joeri woudstra
het pad van