maak kennis met de texaanse tiener wiens lichaamshaar social media op de kop zette

De selfie’s van Suraiya’s buik, waarop haar lichaamshaar te zien was, wakkerden een wereldwijde discussie aan over schoonheidsnormen, rassenkwesties en feminisme. i-D sprak met deze jonge feminist over radicale schoonheid, culturele toe-eigening en...

door Charlotte Gush
|
08 januari 2016, 4:55pm

Suraiya, oftewel @iranikanjari op Twitter, werd al snel een sensatie op social media nadat ze twee foto's van zichzelf op Twitter plaatste. De foto's laten Suraiya zien in een shirt en onderbroek, waarbij haar buik en lichaamshaar zichtbaar zijn, met het onderschrift 'Walmart underwear vibes'.

De achttienjarige studente uit Dallas, met een Iraanse, Pakistaanse en Indiase achtergrond, had al eerder selfies van haar lichaam op social media geplaatst. Nooit eerder hadden deze foto's echter het effect dat haar buikselfie had. Ondanks de enorme stroom negatieve reacties kreeg Suraiya veel steun van feministen van over de hele wereld. Ze steunden haar massaal in haar actie waarmee ze laat zien dat er niks mis is met lichaamshaar.

Suraiya weigerde de foto's offline te halen en ging zelfs de discussie aan met de haters. Hun reacties - die uiteenliepen van simpelweg "nee" en "ga je scheren" tot volledige betogen - wekten een discussie op rondom schoonheidsverwachtingen, seksisme, culturele toe-eigening en de kracht van activisme op social media. i-D sprak met Suraiya over de ophef van afgelopen week.

Waarom postte je de 'Walmart underwear vibes'-selfies in eerste instantie?
Ik vond het een schattige foto en vond mijn lichaam er mooi uitzien. Ik weet dat ik haar op mijn lichaam heb en krijg er regelmatig negatieve reacties over, maar deze foto's waren lang niet zo provocerend als wat ik normaal plaats. De reden was voornamelijk dat ik me goed voelde over mezelf.

Had je toen je de foto's plaatste enig idee hoe controversieel ze zouden zijn?
Echt niet. Toen ik het checkte nadat ik de discussie aan was gegaan met al die enge mannen, zag ik dat hij meer dan duizend favorieten had. Ik kon niet stoppen met gillen. Het was niet gepland.

De foto's zorgden voor een enorme wereldwijde reactie op het internet. Verschilden de reacties per geslacht en cultuur?
Oh God. De haat die ik kreeg kwam voornamelijk van mannen. Jammer genoeg mannen van kleur. Maar ik ben het gewend om dat te krijgen van mannen uit mijn gemeenschap. Ik denk dat veel meisjes met roots in Zuidoost-Azië dat wel kennen. Waar ik van schrok waren de reacties van mannen uit andere culturen. Er was een hele stroom aan mannen die de meest absurde dingen schreven, dat maakte het nog gestoorder. De vrouwen die (negatieve) reacties plaatsten waren voornamelijk van Westerse afkomst. Af en toe reageerde een meisje van kleur, maar het waren vooral blanke vrouwen die niet met dergelijke genetische dingen te maken hebben. Ik denk dat ik ze ermee heb laten schrikken. Ik zou niet weten waar het anders door zou kunnen komen, naast het feit dat de schoonheidsindustrie zich over het algemeen richt op Westerse standaarden. Iedereen die in die standaarden meegaat vindt mij vies. Het grootste gedeelte van de steun die ik kreeg kwam van meisjes van kleur die zich in me herkenden. Dat is geweldig. Ik heb nooit zo veel steun gekregen. De hoeveelheid liefde die ik kreeg was bijna niet te bevatten. Er zijn meisjes net als ik die me als idool zien. Daardoor waren de negatieve reacties het waard.

Je ouders waren niet heel blij met je bekendheid op social media, maar je zei dat je je moeder had overtuigd dat je vrouwen steunt. Wat zei je tegen haar?
Mijn moeder reageerde eerst heel emotioneel. Ze schreeuwde in Hindi naar me dat ik een schande maakte van de familie. Uiteindelijk werd ze rustig en legde ik haar uit dat we erover moesten praten als volwassenen. Ik zei dat ik meer kleding aan had dan ik op het strand zou dragen en dat ik hiermee vrouwen zoals zij en ik kon helpen. Ze begreep het en alles is nu weer goed. Mijn vader weet er nog niks vanaf. En dat is goed. Vaders zijn vaders en vaak zijn ze heel onwetend over het leven van hun dochter. Ik denk ook dat het hem niet zou uitmaken. Ik was bang dat zijn reactie extreem emotioneel zou zijn en hij me zou terugsturen naar mijn familie in het buitenland. Het ding met ouders, en zeker met ouders van kleur, is dat ze heel snel van het ene uiterste naar het andere uiterste schieten. Het ene moment vinden ze alles goed en vervolgens dreigen ze om je terug te sturen naar Bombay. Ik wist niet zeker hoe hij zou reageren en uiteindelijk kwam het er ook niet van. Ik denk dat alles cool is zo. Uiteindelijk zijn het wel mijn ouders.

Waarom denk je dat lichaamshaar zo'n onderwerp van kritiek is binnen de discussie rondom lichaamspositiviteit, zelfs onder feministen?
Ik zie haargroei als enorm creatief materiaal. Het is een onderwerp dat verdergaat dan taalgrenzen. Je kan zo veel doen met het idee van 'haar' op letterkundig gebied, en dat maakt het zo'n veelbesproken ding. Mijn docent Engels vertelde me ooit: "De winnaar van een discussie is degene die de termen kan omschrijven." Daar houd ik mezelf aan. Als mensen lichaamshaar omschrijven als iets vies, omschrijf ik de term anders voor mezelf: ik ben niet harig, ik zie mezelf als een tuin, als een bos, als de geografie van mijn thuisland. Wat die mannen als aanstootgevend zien, herdefinieer ik als een tuin die zo prachtig is dat Eden en Babylon er niks bij zijn. Daarom doen al die negatieve berichten me niet zo veel.

Je hebt je uitgesproken over de manier waarop blanke mensen dingen uit andere cultuur overnemen, maar geen respect hebben voor de lichamen van mensen uit andere culturen. Wat moet er volgens jou veranderen?
Als je mij vanwege mijn lichaamshaar Chewbacca noemt, maak je niet alleen mij belachelijk, maar mijn hele cultuur. Je beledigt vrouwen die je wenkbrauwen doen, die je inhuurt om hennatatoeages te zetten, de vrouwen die je Forever 21-jurkjes naaien, je Uberchauffeur, de jongen wiens huiswerk je overneemt, de man die je favoriete gerecht in een Indiaas restaurant maakt, je dokter, de ingenieur die de snelweg heeft ontworpen waar je overheen rijdt… Als je mij belachelijk maakt, maak je ons allemaal belachelijk. Dat is walgelijk. Mensen van kleur zien er niet hetzelfde uit, en dat moet je ook niet van ze verwachten. Als je deel wil nemen aan onze cultuur moet je accepteren dat we niet in je schoonheidsidealen passen. Dat hoeft ook niet: we hebben onze eigen idealen. Er zijn genoeg mensen die de bindi van mijn hoofd zouden stelen en hem dragen terwijl ze scheermesjes naar me gooien en roepen dat ik me moet scheren. Mensen buiten onze gemeenschap moeten inzien dat samenvloeiing van culturen enkel voort kan komen uit een eerlijk gesprek. Dat eerlijke gesprek draait erom dat het nooit de bedoeling was dat wij ons naar Westerse voorbeelden zouden moeten gedragen. Ik ben trots om te kunnen zeggen dat we niet aan hun voorbeelden hoeven te voldoen. Er zijn genoeg meisjes als ik die hun best doen om dat duidelijk te maken - en we zullen niet verliezen.

Helpen social media je om deze problematische lichaamsverwachtingen neer te halen?
Ik denk het wel. Het gaat langzaam en chaotisch, maar in maart ben ik drie jaar actief op Twitter en ik kan zeggen dat ik de meningen van mensen 180 graden heb zien draaien. Activisme op social media werkt wel degelijk. Het enige probleem voor mij is dat er zo veel onderwerpen zijn om te bespreken dat het soms lastig is om dat te doen zonder mensen te beledigen. Social media zijn natuurlijk wel constant in beweging. Maar het werkt. Het werkt zeker.

Wie zijn je favoriete socialmediasterren die zich inzetten voor lichaamspositiviteit?
Dat zijn zonder twijfel Dounia (@douniatee) en Minahil (@baedotdoe). Het zijn twee intellectuele, prachtige en onbevreesde vrouwen van kleur die me dagelijks inspireren. Dark Matter is ook heel belangrijk geweest voor de manier waarop ik mijn lichaamspositiviteit gebruik in andere vormen van sociaal bewustzijn. Eigenlijk zijn al mijn vrienden op Twitter enorm prachtig en behulpzaam. Ik ben iedereen die me steunt heel erg dankbaar. 

@iranikanjari

Tagged:
Interviews
Feminisme&
nieuws
lichaamshaar
lichaamspositiviteit
culturele toe-eigening