alice stein volgde met haar filmcamera dakloze tieners in een hippiegemeenschap

Alice Stein filmde twee jaar lang de Dirty Kids, dakloze jongeren die diep in de bossen een nieuw thuis creëerden.

door Emily Manning
|
24 augustus 2015, 11:27am

De eerste keer dat filmmaker Alice Stein oog in oog kwam te staan met de Dirty Kids, was op de parkeerplaats van groothandel Walmart in de Amerikaanse staat Tennessee. De jongeren waren druk bezig kookspullen in een turquoise pick-up truck te laden. Ze bereidden zich voor op de Rainbow Gathering die gehouden werd in een commune in een afgelegen bos waar hippies al sinds de jaren zeventig samenkomen. Rainbow Gatherings draaien om vrede, liefde en respect en bieden bezoekers een utopisch alternatief voor het kapitalistische leven. Er is geen elektriciteit of warm water en men heeft nauwelijks contact met de buitenwereld.

Deze Gatherings zijn voor iedereen toegankelijk - het maakt niet uit waar je vandaan komt of hoe oud je bent. Toch concentreert Stein zich met haar filmproject voornamelijk op de hechte groepen van dakloze jongeren die in de Verenigde Staten van commune naar commune reizen. Ze roken als een ketter, eten uit vuilnisbakken en doen hun naam eer aan. De Dirty Kids komen voornamelijk uit gebroken gezinnen of gemeenschappen waar ze te maken hadden met uitsluiting en verbanning. Voor deze jongeren bieden de Rainbow Gatherings een gevoel van verbondenheid.

Twee jaar lang heeft Alice Stein bij de Dirty Kids in de bossen gewoond om vast te leggen hoe ze overleven en steun bij elkaar vinden. Hoewel de Rainbow Gatherings de afgelopen jaren een aantal keren op een negatieve manier in de publiciteit zijn gekomen, heeft Stein er voornamelijk positieve ervaringen opgedaan. De filmmaker staat nu op het punt haar documentaire Dirty Kids uit te brengen, en wij vonden het de hoogste tijd om haar erover aan de tand te voelen.

Wat is een 'Dirty Kid' precies?
Iedere Dirty Kid geeft waarschijnlijk een ander antwoord. Ik beschrijf ze vaak als jongeren die weigeren om volgens het systeem te leven: ze zijn vaak weggelopen of verbannen en trekken door het land. Ze hebben niet altijd een plek om te douchen, maar dat kan een Dirty Kid weinig schelen.

Waarom wilde je deze film maken?
Ik had hiervoor nog nooit van de Dirty Kids gehoord. Ook het begrip Rainbow Gathering was nieuw voor mij. Toen ik er een kijkje ging nemen, was ik onder de indruk van het grote aantal weggelopen tieners die daar verbleven. Het voelde als een paradijs voor weggelopen jongeren.

Hoe ben je op dit onderwerp gestuit? Kun je iets vertellen over deze jongeren?
Ik zag een paar Dirty Kids op de parkeerplaats van de Walmart staan. Ze kochten kookspullen, het leek me het perfecte moment om ze te benaderen. De belangrijkste jongeren uit de groep waren Nitrous en M, Jude, Fawn, Shallows, Delay en Mario. Nitrous beschrijft zichzelf vaak als de "reïncarnatie van Cleopatra". Zij en M zijn tijdens een Gathering getrouwd nadat ze LSD hadden genomen. Ik heb Jude voor het eerst ontmoet toen hij 17 jaar was. Ik heb hem gedurende drie jaar een aantal keren gefilmd. Jude is opgegroeid in de bossen van Florida. Zijn passie voor de gemeenschap is heel inspirerend. 

Met welke problemen hebben deze jongeren vaak te maken?
Dat zijn heel uiteenlopende problemen. Ik kan niet voor alle jongeren spreken, maar het kwam vaak voor dat ze uit een gebroken gezin kwamen of een slechte band met hun ouders hadden. Vaak waren er drugs of alcohol in het spel, of was er iemand in de bak beland.

Kun je iets meer vertellen over de Rainbow Gathering?
Dat moet ik eigenlijk niet doen, je moet het zelf ervaren!

Ik heb ergens gelezen dat het als een utopie wordt gezien. Is het echt zo fantastisch als het klinkt?
Het is echt een hele fijne plek, een bezoek kan je leven compleet veranderen. Tijdens een Gathering komen veel mensen samen om steun bij elkaar te vinden. Veel mensen die er komen reizen door het land of zijn dakloos. Mensen bouwen hier een eigen keuken en voeden hier ongeveer 10.000 anderen. Je krijgt er maar liefst drie maaltijden per dag. Net als in de buitenwereld gelden er regels op deze plek, maar ook hier houdt niet iedereen zich daar aan.

Hoe worden minderheden behandeld?
De Rainbow Gathering is één van de weinige plekken op aarde waar iedereen elkaar op een gelijkwaardige manier behandelt.

Er komen duizenden vreedzame bezoekers af op de Gatherings, maar onlangs kwam een steekpartij in het nieuws. Welke invloed heeft dat gehad op de groep die je hebt gevolgd?
De steekpartij was heel vervelend. Het was te lezen in alle regionale kranten - mensen kregen het advies om binnen te blijven en niet te dicht in de buurt van de Gathering te komen. Ik kan me herinneren dat de jongeren uit onze groep dat heel aangrijpend vonden. De gemeenschap die zij als familie zien, werd in een kwaad daglicht gezet. Ze voelden zich al onbegrepen door de maatschappij, dus dit kwam extra hard aan. Bij de meeste gevallen van geweld tijdens de Gatherings, is er alcohol in het spel. Daarom is alcohol al jaren strikt verboden tijdens de Rainbow Gatherings. De enige uitzondering hierop geldt in het A-Camp, maar de meeste mensen proberen daar uit de buurt te blijven.

Je hebt deze groep twee jaar lang gevolgd. Wat was het moeilijkste en wat was het meest bevredigende van deze reis?
De eerste dagen dat we gefilmd hebben in de bossen vormden de grootste uitdaging. De mensen stonden vrij wantrouwend over mijn komst. Ik moest ze ervan dat ik niet voor de overheid werkte. Maar de band die ik heb opgebouwd met deze mensen is absoluut het meest bevredigende onderdeel van dit project. Het voelde als een voorrecht dat ik deze mensen heb mogen filmen.

Wat denk je dat de grootste problemen zijn die jongeren - en vooral de tieners die je hebt gevolgd - te wachten staan als ze ouder worden?
Er zijn veel zaken waar jongeren tegenwoordig boos over zijn, vooral in de Verenigde Staten. Maar het voornaamste probleem voor deze jongeren is het gebrek aan acceptatie binnen de maatschappij. Veel van hen komen uit kleine dorpjes met conservatieve denkbeelden over seksualiteit, afkomst en religie. Mensen die afwijken van de norm worden buitengesloten omdat ze 'anders' waren.

Wat hoop je dat mensen meenemen na het zien van deze film?
Ik hou ontzettend veel van de mensen die ik gefilmd heb. Ik heb oneindig veel respect voor deze mensen. Ik hoop dat anderen dat ook zo zullen ervaren.

Meer informatie over de film, die Alice later dit jaar wil uitbrengen, vind je hier.

Credits


Tekst Emily Manning
Fotografie Alice Stein

Tagged:
Interview
documentaire
hippie
Rainbow Gatherings
Dirty Kids
Alice Stein