All images © Marion Aguas

aaron philip schudt als eerste trans model met een fysieke beperking de mode op

Deze zomer schreef ze geschiedenis door een contract te tekenen bij Elite Model Management in New York.

door Aaron Barksdale; foto's door Marion Aguas
|
okt. 11 2018, 2:11pm

All images © Marion Aguas

Het leven voor de zeventienjarige Aaron Philip was niet altijd even makkelijk. Ze werd geboren met een hersenverlamming die haar motorische functie aantastte, waardoor ze als kind in een rolstoel moest. Momenteel woont zij met haar familie in een appartement in de Bronx, maar nog geen zeven jaar geleden werden ze door hoge medische kosten gedwongen om twee jaar in een daklozenopvang te wonen.

Ondanks de vele uitdagingen vertelt Philip dat ze altijd al optimistisch is geweest. Al op haar veertiende schreef ze het memoir This Kid Can Fly: It’s About Ability NOT Disability, waarin ze vertelt over haar moeilijke jeugd. Rond die tijd begon ze zichzelf ook als genderfluïde te definiëren en gebruikte ze de persoonlijke voornaamwoorden ‘zij/hen’ om zichzelf mee aan te duiden.

“Mijn ouders moesten daar in het begin heel erg aan wennen, maar mijn broer Aren heeft me vanaf het begin gesteund,” vertelt ze. Momenteel definieert Aaron zichzelf als een non-binaire trans vrouw met een fysieke beperking, en gebruikt ze de persoonlijke voornaamwoorden ‘zij/haar’ voor zichzelf. Volgens haar heeft de rest van haar gezin inmiddels haar identiteit omarmd. “Ze moeten nog een beetje wennen, dus het is iets wat van dag tot dag komt. Maar ze zijn heel trots op mij,” vertelt Aaron.

Op Instagram is Aaron razend populair. Op een van haar recentste foto’s kijkt ze met een halfgebogen hoofd recht de lens in aan, terwijl ze de aas speelkaart vasthoudt. Het zijn het soort foto’s waarmee ze de aandacht van haar 33.000 volgens op zich weet te vestigen. Naast haar glamoureuze selfies is ze ook een toegewijde activist die zicht inzet voor de zichtbaarheid van trans personen en mensen met een fysieke beperking.

Afgelopen november tweette Aaron het bericht dat volgens haar de start van haar modellencarrière betekende: Honestly when i get scouted/discovered by a modeling agency it's OVER for y'all! by y'all i mean the WORLD! it's real inclusivity/diversity hours folks, get into it!" De post kreeg duizenden likes en retweets.

Aarons voorspelling kwam uit: afgelopen juli werd ze de eerste trans vrouw van kleur met een fysieke beperking die een contract bij Elite Model Management tekende. Ze werd gescout op Instagram, en nu ze haar eerste New York Fashion Week als professioneel model achter de rug heeft, is Aaron vastberaden om de modewereld omver te blazen en andere gemarginaliseerde personen te laten zien hoe echte verandering eruit kan zien.

Volgens een artikel van The Fashion Spot wordt de catwalk steeds diverser. Zo was er afgelopen New York Fashion Week een stijging te zien van het aantal niet-witte, plus-size, trans-, non-binaire en vijftig plus-modellen. Susannah Hooker, de Image Director van Elite Model Management, legt uit waarom het cruciaal is voor bureaus om diversiteit te promoten: “Het is niet langer genoeg om een mooi gezicht te hebben,” zegt ze. “Modellen hebben ook een sociale verantwoordelijkheid, omdat ze steeds meer de jonge generatie beïnvloeden.”

De industrie is druk bezig stappen te maken richting een betere vertegenwoordiging. Toen Aaron Naomi Campbell over de catwalk zag lopen, was haar interesse in mode geboren. Maar ze gelooft wel dat er nog veel werk aan de winkel is. “Het is geen makkelijke weg, en verandering gebeurt niet zomaar,” vertelt Susannah aan Vice. “Aaron heeft een indrukwekkende visie en geweldige stem. Ze is heel inspirerend, en ik denk dat ontwerpers net zo geïnspireerd zullen worden als wij en haar zullen boeken voor hun shows.”

Aaron vertelt ook dat kleding op een manier belangrijk is voor trans mensen, die veel cisgender mensen voor lief nemen. “De manier waarop we ons kleden laat onze genderidentiteit zien op een unieke manier. Het is een kostbare en belangrijke factor voor velen van ons,” zegt ze.

Zelf zegt ze zich het meest op haar gemak te voelen in een simpel topje met spaghettibandjes. “Ik voel me er het meest mezelf in, omdat het zowel simpel als vrouwelijk is,” vertelt ze. “Maar niet op een hele uitbundige, traditionele manier zoals een jurk. Het is delicaat, luchtig, en toch sexy. Het is gewoon heel flaterend,” zegt ze.

Daar voegt ze aan toe dat het een algemene misvatting is dat de genderrepresentatie van trans vrouwen overeen moet komen met dat van vrouwen. Aaron zegt dat kleine veranderingen de industrie meer toegankelijk zou maken voor iedereen, zoals bijvoorbeeld door kledingstukken in alle maten te maken, runways te bouwen die toegankelijk zijn voor modellen met rolstoelen en door modellen te casten die buiten de klassieke man-vrouw-tweedeling vallen.

De mode-industrie stond er niet altijd om bekend divers en inclusief te zijn. Als The Devil Wears Prada ons iets geleerd heeft is het wel dat Anne Hathaway – een witte, dunne, conventioneel mooie cisgender vrouw zonder fysieke beperkingen – niet representatief is.

Daarnaast hoort afwijzing natuurlijk bij het modellenvak. Denk namelijk maar niet dat het eraan toe gaat zoals bij America’s Next Top Model. In werkelijkheid sta je als model uren in de rij om in een flits door een ontwerper te worden bekeken, en sta je voor je het weet weer op straat zonder er ooit achter te komen waarom je bent afgewezen.

Aaron zelf ziet haar fysieke beperking minder als een obstakel, en meer als een platform. Ze vindt de castings met modellen zonder fysieke beperking niet intimiderend. “Het zou alleen onaangenaam voelen als mensen iets onaangenaams zouden doen,” zegt ze. “Maar ik voel me verder niet geïsoleerd in dit soort situaties, omdat ik weet dat mijn aanwezigheid uniek is. Als iemand iets negatiefs zegt zit ik daar niet mee, omdat ik weet dat het validisme is.”

Verder voegt ze eraan toe dat het tijdverspilling is om je druk te maken over de vooroordelen van anderen. “Mensen kunnen soms onrechtvaardig en discriminerend zijn, en daardoor kan het voor mij moeilijk zijn om een klus te krijgen,” zegt ze. “Maar ik ben niet makkelijk te vervangen in dit systeem, en dat geldt voor alle mensen in mijn positie. Dus ga eropuit, doe je best, en sluit voor niets of niemand een compromis.”

Fotografie: Marion Aguas (zij/haar)
Stylist: Athena Zammit (zij/haar)
Make-up: Wo Chan (zij/hen)
Asisstenten: Alexis Lim Padriga (zij/hen), Nya Saint Fleurant (zij/haar)