Advertentie

hoe het is om een vrouw te zijn in de gamewereld

Gina Hara's nieuwe documentaire, ‘Geek Girls’, toont de verborgen heldinnen van de gamewereld en stelt stereotypen rondom vrouwelijke gamers aan de kaak.

door Oliver Lunn
|
27 juni 2017, 3:45pm

Wat vrouwelijke gamers tijdens het gamen over zich heen krijgen is behoorlijk pittig: commentaar op hun looks, online intimidatie, en verkrachtings- en doodsbedreigingen - denk bijvoorbeeld aan de 2014 #GamerGate-controverse. Zoe Quinn, een 27-jarige gamer en ontwikkelaar, was bedreigd met verkrachting en moord en haar adres en burgerservicenummer waren online gezet. Ze werd gedwongen haar huis uit te vluchten. "Ik kan mijn huis niet meer in en heb bedreigingen door mijn brievenbus ontvangen", legde ze destijds uit.

De haatcampagne tegen Zoe begon toen haar ex een blogbericht publiceerde met een lijst van mannen waar ze naar verluidt mee had geslapen, waarvan sommige videogamejournalisten waren, en een daarvan een spel van haar zou hebben gerecenseerd. Trollen beweerde dat #GamerGate over de twijfelachtige relatie tussen journalisten en gameontwikkelaars ging. Maar degenen die Zoe dreigden te verkrachten en haar familie te vermoorden waren meer pestkoppen dan dat ze nou vraagtekens plaatsten bij die relatie. Hun campagne was bedoeld om vrouwen het zwijgen op te leggen en hen te ontmoedigen om een wereld te betreden waarbinnen mannelijke gamers denken dat ze het scepter zwaaien. #GamerGate ging over mannen die vinden dat ze ergens recht op hebben, mansplaining en vrouwenhaat; en niet over journalistiek.

Ondanks deze intimidatie zijn er een aantal vrouwelijke gamers die toch hun droom najagen. In de nieuwe documentaire Geek Girls - de eerste documentaire over vrouwelijke 'nerds' - treedt de Canadese filmmaker Gina Hara een wereld binnen vol professionele gamers, strips, anime, nepnamen en fandoms. Ze spreekt iedereen, van een NASA-raketwetenschapper tot 'slimste persoon van Canada' (aka professionele gamer Stephanie Harvey). Haar film, die de verborgen kanten van deze 'nerd'-cultuur laat zien, is een viering van vrouwelijke gamers, vrouwelijkheid en het nerd-zijn. 

Gina deelt met ons haar eigen ervaringen als vrouwelijke gamer en haar frustraties over al het seksisme dat ze ervaart. "Ik zat een tijdje op Twitch, omdat ik Minecraft speelde, en het was gewoon ondraaglijk," zegt ze, "de helft van de opmerkingen gingen over hoe ik eruitzag. En ik dacht: wat heeft dat er nou mee te maken? Ik wil dat niet horen, niemand zit daar op te wachten."

Een deel van het probleem is volgens haar de zichtbaarheid van vrouwen in de gamecultuur, waar naast gamers ook ontwikkelaars en recensenten onder vallen. Ze parafraseert Rachel Simone Weil, een ontwikkelaar die Gina ontmoet in de film, als ze zegt: "Sommige mannelijke gamers hebben nog nooit een vrouwelijke programmeur gezien, of een vrouw die graag spelletjes speelt. Ze groeien op met het idee dat een vrouw niet kan programmeren omdat ze nog nooit een vrouw hebben gezien die het doet, terwijl mannelijke programmeurs en gamers juist erg zichtbaar zijn."

Natuurlijk helpen de nerd- en gamerstereotypen niet echt mee. Ze werken ideeën over hoe mensen gamers zien erg in de hand - alsof alle gamers zoals de Comic Book Guy van The Simpsons zijn. "Ik hoop deze stereotyperingen een beetje onder te kunnen halen. Als ik naar deze vrouwen kijk, zie ik dat ze slim en mooi zijn en ongelofelijke dingen doen." 

Onder deze vrouwen bevinden zich Mariko McDonald, een game-ontwikkelaar met de blog Gamerwife; Rebecca Cohen-Palacios, een ontwikkelaar bij Ubisoft en mede-oprichter van Pixelles, een non-profit organisatie die zich inzet voor vrouwelijke gamers; en Stephanie Harvey, een professionele gamer en ontwikkelaar die tijdens het gamen haar meest "zuivere emoties en heldere geest" ervaart. Niet alleen dagen deze vrouwen heersende ideeën rondom gamers uit, ook inspireren ze jonge meiden om in henzelf te geloven en hun dromen na te jagen, waarmee ze een dikke middelvinger opsteken naar alle trollen.

Het is begrijpelijk dat er niet veel vrouwelijke gamers bereid zijn om in beeld te komen, aangezien ze het risico daarmee lopen online bedreigd te worden. "Hoe publiekelijker je bent," legt Gina uit, "hoe erger de intimidaties en bedreigingen worden." Wat de jongens betreft: ze zijn misschien gemeen tegen elkaar en hebben kritiek op elkaars skills, maar het is relatief tam. "Bij jongens gaat het nooit over hun geslachtsdelen of wat ze met hun haar moeten doen."

Gina is niet de enige die seksisme en stereotypen in gaming uitdaagt. Tropes vs. Women in Video Games is een videoserie op YouTube die seksistische stereotypes in games analyseert - zoals de vrouw in nood die door een grote sterke man moet worden gered. Anita Sarkeesian is de serie begonnen, en is een vrouw. Om die reden werd ze bedreigd en lekte haar thuisadres online. Net als Zoe vluchtte ze uit angst, en tweette later: "Ik geef niet op. Maar deze intimidatie van vrouwen die in technologie werken moet echt stoppen!" 

"We zijn gewoon mensen die graag spelen en even willen ontsnappen," zegt Gina. Het is een probleem, vooral voor jonge vrouwen - games te vinden die hen aanspreken. Misschien hebben ze geen behoefte om met een auto een sekswerker aanrijden; misschien willen ze zich niet inbeelden dat ze met een sniper op nazi's schieten. "Ik denk dat veel vrouwen denken: dat soort games zijn niet aan mij besteed, dus zijn games in het algemeen niet voor mij bedoeld." Daarom is het noodzakelijk dat meer vrouwen games gaan maken. Ik denk dat het hetzelfde gaat met films maken, omdat dan meer mensen zich kunnen identificeren met de verhalen die je vertelt."

Er zijn ook flink wat misvattingen over meisjes die gamen. Zo zouden meisjes het alleen maar doen om een vriendje te krijgen, of om hun vriendje te pleasen. Dat is idioot en zoals iedereen die Geek Girls ziet zal weten, nergens op gebaseerd. Maar nu meer vrouwen zich laten zien, clichés ter discussie stellen en weigeren hun mond te houden, lijkt er een verandering op te zijn getreden.

De eerste stap is altijd zichtbaarheid en bewustzijn. En Geek Girls, met het hoge gehalte opgeheven-vuist-rebellie en een flinke dosis vrouwelijk kameraadschap, gaat zeker die richting op. Vrouwelijke gamers van over de hele wereld, jullie verdienen applaus.

Credits


Tekst Oliver Lunn