​“ik durf nee te zeggen” - little simz over haar sterke identiteit

In samenwerking met G-Star Raw vroegen we Simz waarom ze erover nadenkt van Islington naar LA te verhuizen, en hoe het komt dat ze nog steeds niet helemaal begrepen wordt als muzikant.

door Hattie Collins
|
06 mei 2016, 2:36pm

Het is een spannende tijd voor Britse rap en grime. Artiesten zoals Stormzy en Skepta dringen met optredens op SXSW en uitverkochte tours langzaam de Amerikaanse muziekscene binnen. De meeste van hen zijn mannelijk, maar Little Simz begint sinds drie jaar langzaam maar zeker haar eigen plek te veroveren in de VS. Ze heeft drie keer op SXSW gestaan, en deed al twee tournees. Ze deed het allemaal, als een onafhankelijke artiest, die nog nergens getekend heeft. Simz is een echte verhalenverteller, ze gebruikt niet alleen woorden die op elkaar rijmen, ze schept een helder beeld met haar composities, zoals op haar debuut uit 2015, A Curious Tale Of Trials + Persons. Simi Ajikawo weigert haar sound of haar identiteit in de uitverkoop te zetten, en ze vertelt waarom ze erover nadenkt van Islington naar LA te verhuizen, en hoe het komt dat ze nog steeds niet helemaal begrepen wordt als muzikant.

Je bent terug! Hoe was je tournee?
Het was fantastisch, ik heb een ongelooflijk goede tijd gehad.

Welke dingen waren essentieel tijdens je tour?

1). De soundtrack was Haitus Kaiyote's Choose Your Weapon.

Altijd, tijdens elke vlucht, op iedere gate. Op weg naar het vliegveld, zelfs op het vliegveld, altijd maar dat album. Mijn absolute toursoundtrack.

2). Als we het over de eenzame nachten hebben dan was het How To Get Away With Murder. Ik hou zo van Viola Davis.

3). Ik ga nergens heen zonder thermofles, voor heet water. Ik haat het echt om het koud te hebben.

4). Als we het over kleding hebben: het eerste gedeelte van de tour had ik altijd hetzelfde aan. Ik had een outfit, een mix van G-Star en Zara, bij elkaar een zwart pak. Ik hou van de pasvorm van G-Star, maar ook zeker van hoe het eruit ziet. Ik hou van waar ze voor staan. Het is een merk, maar dicteert niet hoe je hun merk moet dragen, je bepaalt zelf waar jij je comfortabel bij voelt. Ik vind dat prettig, want ik werk ook weleens met merken die daar anders in zijn. Ik denk dat stijl over identiteit moet gaan. Jij bepaalt wat werkt.

Little Simz recreëerde de look van haar Dead Body-video voor haar tour, met een mix van G-Star RAW + Zara.

Waarom is identiteit belangrijk voor een muzikant?
Het is wat jou jou maakt. Het kan niet gestolen worden. Je kan iemands muziek afpakken, of iemands flow, maar een identiteit kun je niet afpakken. Daarom is het zo belangrijk, het is het enige dat je echt hebt.

Je speelt al drie jaar in de VS. Hoe komt het dat dat zo vroeg in je carrier al kon? En is er iets veranderd sinds je daar speelt?
Ik vind het erg interessant om te zien hoe ik ben veranderd sinds de eerste keer dat ik erheen ging. Mijn eerste show was in 2014, in LA of op SXSW, ik weet het niet meer. Ik kreeg een boekingsagent in 2013, ICM, en zij zorgden ervoor dat ik mijn eerste show op SXSW in 2014 kon doen. Niemand wist toen nog wie ik was. De tweede keer dat ik erheen ging: zelfde verhaal. Dit jaar kwamen mensen naar mijn show om dat ze me wilden zien. Over drie jaar tijd is het me gelukt de slag te maken van iemand te zijn die niemand kent, en waar mensen per ongeluk bij belandden, tot iemand te worden voor wie mensen speciaal komen.

Hoe is dat zo gekomen, denk je?
Door consistent te zijn. Ik wist dat het zou gebeuren. De beste dingen duren soms het langst. Ik wist dat het punt er ooit ging komen. Ik ben er nog niet helemaal, het heeft tijd nodig, en dat is oke.

Ben je spiritueel?
Ja, maar niet als een indigo child'! Ik ben een spiritueel persoon en voel me erg verbonden met het universum, en ik geloof in spirituele dingen. Maar het is niet iets waar ik de hele dag openlijk over praat. Ik voel het gewoon. Dat maakt me spiritueel. Het zit in me, ik zing erover in mijn liedjes, maar veel verder gaat het niet.

Waarom zag je de VS als onderdeel van je carrièrepad? De meeste mensen willen de UK eerst rocken, en concentreren zich erna pas op andere landen. Had je een strategie?
Totaal niet. Het was gewoon mijn roeping. Ik heb nooit gedacht dat ik het alleen in Londen zou moeten maken. Ik wist dat ik altijd al naar LA wilde, ik wil bouwen, en blijven bouwen. Ook nu denk ik erover na een bepaalde move te maken omdat ik denk dat het voor mij zou kunnen werken. Maar tegelijkertijd weet ik dat ik al erg veel werk te doen heb. Ik probeer er uit te komen, wat het beste is. Iets is makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik heb goede mensen om me heen; mijn vrienden en familie die me zeggen dat alles mogelijk is. Ze stimuleren me echt. Als zij me zeggen dat ik iets kan, dan heb ik eigenlijk niets te verliezen. Als iets niet werkt, kom naar huis. Thuis zal er altijd zijn.

Heb je het gevoel dat Amerika je beter begrijpt als artiest?
Absoluut. Dingen zijn veranderd, er heeft een gekke schifting plaats gevonden. Ik kan er niet de vinger op leggen wanneer het precies gebeurde dat ik voelde dat ik in de VS beter begrepen wordt. Ik bedoel: ik voel me nog steeds onbegrepen, maar ik denk dat mensen er me meer aandacht schenken en hun best doen me beter te begrijpen. Dat gebeurt hoe dan ook, in de VS.

Waarom voel je je onbegrepen?
Mensen begrijpen denk ik niet dat ik muziek maak zonder bij een label te zitten.

Maar het is 2016! Dit zou niets nieuws moeten zijn voor mensen, dat een artiest DIY kan zijn.
Ik doe gewoon wat ik doe. Stel je voor dat een jong meisje wilde gaan doen wat ze wilde doen, en niet bij een label hoefde te teken. Dat zou oké zijn omdat Simz of JME of wie dan ook dat ook niet deed. Mensen begrijpen het denk ik niet altijd dat ik zo selectief ben. Ik denk na over mijn stappen. Het is net schaken. Ik denk logisch na, en doe niets impulsiefs. Ik zeg niet snel ja, en ik durf nee te zeggen.

Hoe zou je jezelf als artiest omschrijven?
Ik ben kwetsbaar, ik ben gevoelig, ik ben imperfect, en zelfbewust. Ik geef om dingen, heel erg zelfs. Maar er zijn ook dingen waar ik niets om geef. Ergens tussen ergens heel veel om geven, en heel weinig, daar zit ik.

Zal grime/ UK-rap de VS overnemen? Maakt het uit? Hebben we die bevestiging nodig?
Waarom niet, eerlijk? Er is nog veel werk te doen, maar we hebben een kans. Zeker door naar SXSW te zijn gegaan dit jaar, en om de SBTV showcase te hebben gehad.

Die te gek was! Het was wel leuk geweest als er een vrouw op die line-up gestaan had.
Yup (lacht).

Het moet zwaar voor je zijn. Ik hou er niet van om over vrouwelijke rappers te praten, als vrouwelijke rappers, omdat dat onderdrukkend aanvoelt. Toch denk ik dat het zwaar zal zijn om als vrouwelijke rapper door te breken in de VS, niet onmogelijk, maar wel zwaar.
Maar dan nog. Ik hou niet van labels, ik ben op geen enkele manier een persoon van labels. Zelfs als ik een jongen date en hij vraagt me wat het tussen ons is, zeg ik: het is wat het is. Labels zijn voor de anderen. Wat nou als ik over een jaar een album wil maken met rock & roll -invloeden, ja, so what?

Je bent een muzikant.
Dat is het, en dat is alles wat ik wil zijn. Als je kijkt naar mijn muziekbibliotheek, zul je zien hoe divers die is. Natuurlijk ben ik vooral bezig met rap. Dan voel ik me comfortabel en thuis. Maar ik hou ervan om te groeien, en te leren. Ik ben een spons, ik hou ervan mijn mond te houden en alleen te kijken naar hoe iets werkt. In de muziek ben ik niet bang risico's te nemen en nieuwe dingen te proberen, ik hou er zo van wat ik doe, ik ben bereid iets te proberen, en te falen.

Dus je wil geen label aan je gehangen, en een muziek label hoef je ook niet.
Ik wordt liever niet gelabeld, nee. Maar ik begrijp ook dat mensen het doen. Ik ben niet tegen labels, maar ik chill 'm gewoon. Als ik naar Chance The Rapper kijk: die heeft de hele game net geperfectioneerd. Je kijkt wat mensen doen, en je kijkt hoe jij daar op jouw beurt iets mee kan. Ik heb het gevoel dat ik op dit moment niets te verliezen heb

Wat kunnen we van je verwachten de komende tijd?
Ik kom net terug uit Israël, waar ik was voor de Forbes' 30 Under 30, wat fantastisch was. Echt een ongelooflijke ervaring. Ik had mijn moeder meegenomen, waardoor het veel betekenis kreeg voor me. Ze kon echt zien wat ik doe, waar ik heenga als ik werk. Ik vind het jammer dat mijn tour er bijna op zit, ik ben blij en verdrietig tegelijk eigenlijk daarover. Ik ben tegenstrijdig, ja. Ik ga me focussen op naar de studio gaan, ik wil erg graag nieuwe muziek maken. Ik ben erg veel onderweg geweest, en ik miste het toen wel om in de studio te zitten, maar dat gevoel had ik nodig. Ik heb de laatste maanden zoveel gezien, en zoveel mensen gezien, ik heb genoeg om over te praten, en dat is een goed uitgangspunt. Ik ben zo vol van alles, zo vol! Veel woorden, veel ideeën. En dat is nu de focus die ik moet hebben.

Credits


Little Simz draagt G-Star RAW en de G-Star 5620 Elwood, ter gelegenheid van de 20e verjaardag.

Tagged:
Interview
Little Simz
g-star raw