Sam Hiscox

deze fotograaf legt de rauwe momenten van romantiek vast

Sam Hiscox maakt geen foto’s van zwijmelende stelletjes.

|
jun. 1 2018, 3:45pm

Sam Hiscox

Het is moeilijk om romantiek vast te leggen zonder in zoete clichés te vervallen: zonsondergangen, stranden, en koppels die kussen boven een romantisch diner bij kaarslicht waarbij je je afvraagt hoe het kan dat hun haar niet in de fik vliegt. In het echt is liefde veel rommeliger, moeilijker, en staat je haar soms in de fik.

En dat laatste is juist was Sam Hiscox aansprak voor zijn zine What is Love? Baby Don’t Hurt Me. De fotograaf uit Londen is vanaf zijn zesde getrouwd met zijn camera. “Ik heb nog steeds foto’s die ik maakte op mijn zesde en ik herinner me de dag dat mijn ouders een videocamera kochten voor onze vakanties als de dag van gister,” vertelde hij ons afgelopen jaar. “Ze hebben die camera nooit meer gezien.”

Het zijn de kleinigheden van het dagelijks leven waarop Sam zich focust ーof hij nou het zeventigjarige trouwjubileum vastlegt van zijn grootouders, of exposities organiseert waar hij iedereen herinnert om het rustig aan te doen. Of bij het cureren van zijn zine: waarin stelletjes met ogen open zoenen, iemand de krukken van zijn geliefde vasthoudt, we een een bouwvakkersdecolleté spotten, afgetopt met ouderwetse kalverliefde.

De foto’s verzamelde hij door de jaren heen terwijl hij toevallig fotografeerde in zijn omgeving. “Ik wil graag het leven om me heen vastleggen.” Dat verklaart ook waarom de meerderheid van de beelden van vrienden zijn, die zijn fotografische verplichtingen begrijpen, en dit zelf ook nastreven. “Het maakt niemand wat uit of er een camera in de buurt is, het is niet belangrijk.” Daarom bevat zijn collectie oprechte, natuurlijke momenten, in plaats van iemand die overpeinzend naar een plant aan het staren is en nonchalant probeert te doen.

Tegelijkertijd komt zijn behoefte om foto’s te maken van relaties voort uit liefdesverdriet. “Op het moment dat ik het project had bedacht was ik vrijgezel, en kwam ik uit een best wel heftige relatiebreuk.” Natuurlijk zorgde dat voor een pessimistische perceptie van romantiek ーliefde is een mythe en je gaat nooit meer met iemand daten. Totdat je dat wel weer doet. “Ik ben er weer bovenop, ik vind het weer leuk om onder de mensen te zijn,” zegt Sam.

Met zijn nieuw gevonden waardering voor connectie, dook hij in zijn archief op zoek naar foto’s van stelletjes, vrienden en connecties. Het editen was minimaal. Het ging niet om het perfecte frame; meer over de imperfecte momenten daar tussenin. Wat liefde eigenlijk ook is, of niet? Het idee dat wanneer je jezelf overgeeft aan affectie, het minder uitmaakt hoe het eruit ziet voor de rest van je omgeving? “Zo had ik er nog niet naar gekeken,” zegt Sam, “maar dat klinkt heel logisch.”