de geest van berlijn in al zijn euforie en lusteloosheid

We ontmoetten George Nebieridze, de Berlijnse fotograaf die overdag de serene schoonheid van de stad vastlegt en zich ‘s nachts richt op rauwe jeugdige energie.

door Anastasiia Fedorova
|
11 mei 2016, 8:20am

Berlijn is altijd al een plaats geweest waar wel iemand naar jeugdigheid op zoek is; het is een stad met eindeloos veel raves. Kortom, Berlijn is de perfecte plek voor iemand die kunst maakt of op zoek is naar seksuele bevrijding. Nieuwe, opkomende talenten schieten er als paddenstoelen uit de grond en zo ook de fotograaf George Nebieridze, die perfect weet hoe hij de stad van vandaag moet vastleggen: de wilde straten, losbandige housefeesten, de donkere nachten en ogenschijnlijk irrelevante alledaagse details.

Nebieridze verhuisde drie jaar geleden van zijn thuisland Georgië naar Berlijn, op zoek naar vrijheid. "Ik ben geboren en getogen in Georgië, waar nog steeds geen seksuele revolutie is geweest. De samenleving beschouwt het kleinste beetje vrijheid al als een taboe," legt hij uit. "Er is veel seksisme, homofobie en discriminatie tegenover minderheden. Toen ik er opgroeide, stelde ik al die regeltjes aan de kaak. Het besluit om naar Berlijn te verhuizen was een soort van redding." Nadat hij verliefd werd op de stad, begon Nebieridze via zijn fotografie de stad beter te begrijpen. Het resultaat, dat binnenkort gebundeld wordt in het boek '15, werpt een unieke blik op de Berlijnse underground partyscene. Het intieme dagboek laat zowel serene landschappen zien, als vage shots van de jeugdige chaos. 

Het verhaal van Nebieridze wordt mede bepaald door zijn achtergrond. Hij is een autodidact fotograaf, hij studeerde sociologie en wordt gedreven door nieuwsgierigheid. "Het meeste heb ik geleerd door ervaring en door mezelf te omringen met interessante, creatieve mensen. Ik kan niet stoppen met nieuwsgierig zijn en het onbekende verkennen," zegt hij. "Ik heb veel semi-abstracte foto's die details van industrieel design, optisch vervormde effecten of landschappen laten zien. Mijn grootste passies zijn kleuren en de oneindig veel combinaties die je kunt maken door verschillende texturen te gebruiken."

De onderwerpen van Nebieridze worden vaak in een staat van fysieke en emotionele kwetsbaarheid geschoten, iets wat in deze tijd heel zeldzaam is. In ruil voor deze openheid moet de fotograaf zijn controle opgeven en werken met de dingen die op zijn pad komen. "Ik ensceneer mijn foto's nooit. Dat betekent dat alles gewoon gebeurt en ik toevallig op dat moment ergens aanwezig ben," zegt Nebieridze. "Ik ben actief betrokken bij alle activiteiten en culturele dingen die je in mijn foto's ziet. De meeste mensen op mijn foto's zijn mijn vrienden. Authenticiteit is een heel belangrijk deel van mijn werk." 

Drie jaar nadat hij in Berlijn aankwam, heeft de stad zijn aantrekkingskracht nog niet verloren. Sterker nog, voor de fotograaf voelt het alsof het nog maar net begonnen is. "Berlijn is zo divers. Soms is het moeilijk om te zien in welk land je precies bent. Ik kan me niet voorstellen dat ik een andere plaats mijn thuis zou noemen. En natuurlijk hebben we de beste drugs, de beste feestjes en de vriendelijkste mensen. Het is zo makkelijk om van deze plek te houden. Het is ongelooflijk makkelijk om hier te overleven, omdat het zo goedkoop is. Tegelijkertijd motiveert het mensen niet om meer te bereiken. Mensen leven hier van weekend tot weekend." Het snel veranderende culturele en economische landschap heeft ook invloed op de atmosfeer van de stad: "Ik zie de stad elke dag veranderen. Het verandert zo snel dat het moeilijk is om elke dag up-to-date te blijven. Veel mensen komen en gaan, elk van hen drukt zijn stempel."

Maar wat betekenen iconische Berlijnse fotografen als Wolfgang Tillmans en Nan Goldin nu precies voor Nebieridze? "Iemand heeft me ooit een keertje gezegd dat mijn werk een combinatie is van Wolfgang Tillmans en Nan Goldin en dat maakte me gelukkig," lacht hij. "Ik houd van Goldin als persoon. Het is iemand die ons zoveel over het leven kan leren. Ik denk dat ik veel dingen van het documentaire-aspect van haar heb geleerd. Van het werk van Tillmans heb ik geleerd hoe fotografie in de beeldende kunst werkt. We zien elkaar vaak in Berlijn. Hij is een heel bescheiden en normaal persoon die precies weet wat hij wil, en dat respecteer ik enorm. Ik ben er zeker van dat elke artiest wordt geïnspireerd door iemand anders en dat is een van de mooiste dingen ter wereld. Maar aan de andere kant heb ik mijn eigen stijl die ik met heel mijn hart probeer te volgen. Ik wil dat mijn fotografie precies vastlegt wat ik voel."

De expositie van George Nebieridze is vanaf 15 mei tot en met 16 juli te zien in de Tante Nino Gallery in Rotterdam. 

Credits


Tekst Anastasiia Federova
Fotografie George Nebierdze
 

Tagged:
berlijn
george nebieridze