dit meisje maakt hollywood leuker

Sasha Spielberg groeide op in LA en droomde er altijd van om net als Mariah Carey voor volle stadions te zingen, dat is gelukt.

door Alice Newell-Hanson
|
27 november 2015, 3:45pm

​Photography Alex Aristei

Sasha Spielberg doet van alles, maar ze stelt zich vooral voor als "een muzikante, schrijfster en een neurotische mafkees."

Ze maakte en speelde ooit in een van de eerste Snapchatshows (Literally Can't Even), samen met haar beste vriendin en schrijfpartner Emily Goldwyn. Ze maakte olieschilderingen en overwoog om lessen te nemen bij RISD tijdens haar studie aan Brown University. Ze acteerde, met credits variërend van "Girl with Sparkler" in de komedie The Love Letter - samen met haar moeder Kate Capshaw - tot een rol in The Terminal en een gastrolletje als "Waify Girl" in The Kids Are All Right.

Tenzij je haar kleine rol als het bruinharig elfje "Slugger" in Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull voor de geest kunt halen, ken je haar waarschijnlijk vooral als het vrouwelijke deel van Wardell, de eclectische buzzband die ze samen met haar broer Theo vormt.

Hun eerste album Love/Idleness kwam in februari uit en deze zomer gingen ze samen met Ryan Adams op tour langs de Amerikaanse westkust. Het was hun grootste tour tot nu toe. Zo groot zelfs, dat ze tot hun grote verbazing bij hun eerste show in Santa Rosa door een team van zes man werden geholpen bij het in- en uitladen. "Ze regelden het binnen 10 seconden! Wij konden het niet geloven," zegt Sasha vanuit haar huis in Los Angeles. "Deze tour was absoluut anders."

Anders was ook de grootte van de zalen tijdens de tournee. Spelen voor 25,000 man is toch anders dan bij Brown waar "het podium zo dicht bij de vloer staat dat het voelt alsof je toevallig op een dansfeestje speelt." Bovendien lijkt haar performance veel op dat van 'de wildste meid in de club', met zwaaiende armen en wapperende haren.

"Ik ben zo vreemd op het podium," zegt ze met een lach. "Iemand tweette ooit dat ik danste als een konijn. Ik reageerde met: "Hopelijk leek het meer op een Duracell-konijn, maar toch bedankt." Het komt omdat ik erg energiek ben op het podium en met een seated concert is dat toch anders. Tegen het einde van de tour wisten we een beetje wat we konden verwachten en deden we het rustiger aan."

Maar rustig aan doen past niet echt bij Sasha Spielberg. Op het podium voor publiek zingen is een van de dingen die ze het liefst doet. "Er is iets primitiefs aan," zegt ze. Als kind groeide ze op in LA en droomde ze er van om op te treden voor een groot publiek, zo groot als deze zomer. "Toen ik elf was stelde mezelf voor hoe ik dan net als Mariah Carey Amazing Grace zong. Ik deed mijn ogen dicht en stond dan in mijn kamer te zingen alsof ik een American Idol was."

Ondertussen maakte haar broer aan de andere kant van de muur muziek. "Hij zat op zijn stomme gitaar te pielen terwijl ik een beetje Fiona Apple-achtige nummers probeerde te schrijven op Garageband," herinnert ze zich. "Op een dag riep hij mij naar zijn kamer en zei: 'Hey, wil je me helpen?'." Hij had een melodie nodig voor een track, die ze samen binnen 30 minuten schreven. Vervolgens zong Sasha erover en dat werd "Opossum", het eerste nummer dat ze ooit uitbrachten. "We speelden de demo af voor onze familie en een vriend van de familie keek ons aan en zei: 'Ik praat niet meer met jullie als jullie dit niet professioneel opnemen en een band beginnen.'"

Ruim drie jaar later hebben ze een band en een album. Love/Idleness is een heerlijke samensmelting van poppy melodieën en teksten die recht uit het hart komen. "Ik vind dat de shuffle-knop onze muzieksmaak heeft veranderd en het minder consistent en voorspelbaar heeft gemaakt. Ons eerste album past goed bij onze generatie, denk ik," zegt Sasha. 

Momenteel werken ze aan het tweede album van Wardell. Die plaat is meer gefocust en misschien een stuk donkerder. "Tijdens het eerste album had ik een fijne relatie en [Theo] voelde zich ook gelukkig. Maar nu zijn we hier mee bezig en ik had zojuist mijn relatie beëindigd." Maar ze weigert het onder één specifiek genre te scharen. "Het is een beetje het laatste album van Joanna Newsom, gemixt met Joni Mitchell en Tears for Fears." "Het is nog steeds eclectisch op zijn eigen manier," geeft ze toe.

Maar het tweede album is niet het enige waar Sasha zich mee bezighoudt. Als ze niet Theo's voicemail (hij is momenteel in New York) volzingt met ideeën, dan werkt ze aan haar andere favoriete manier van schrijven: het maken van scripts met haar BFF Emily Goldwyn. Emily en Sasha kennen elkaar als sinds hun zesde en raakten bevriend tijdens het carpoolen naar en van school. "Het is zo beschamend en nerdy, maar we verzonnen personages in de auto," zegt Sasha. "We schreven uiteindelijk een blog - dit was in 2009 - en we stuurden video's heen en weer naar elkaar. Emily slaagde op school en had een idee voor een pilot en vroeg of ik mee wilde werken." Uiteindelijk vekochten ze de pilot aan ABC en sindsdien schrijven ze nog altijd samen.

Hun gevatte en vreemde humor en hun dolle gezelschap samen was de reden voor Snapchat om ze te vragen voor hun eerste show Literally Can't Even. De filmpjes duren ongeveer vier minuten en zijn te bekijken via de Snap Channel gedurende korte periodes in 2015. De show voelde als een verrijking voor hun vriendschap en hun hilarische online aanwezigheid (kijk: Sasha's Instagram). En tegenover New York Times vertelden ze dat "werken met Snapchat heel anders voelt dan Hollywood."

Niet dat ze niet geïnteresseerd zijn in films. Sasha en Emily werken momenteel aan een script voor een grote film. De details zijn nog geheim, maar de vooruitzichten klinken goed: Sasha noemt een aantal films waarvan ze wilde dat zij ze had geschreven, zoals Clueless, Mean Girls en Bridesmaids. En hoewel ze misschien een nieuwe Cher Horowitz verzint, houdt ze het op acteervlak rustig. Maar het idee van een "vreemde bijrol" lijkt haar wel wat. Misschien als barista in een koffiezaak of als studente in een cafetaria - zoals bij Alfred Hitchcock of in high school-komedies.

@sashaspielberg

Credits


Tekst Alice Newell-Hanson
Fotografie Alex Aristei

Tagged:
Interviews
wardell
Muziek
emily goldwyn
sasha spielberg
theo spielberg