Filmstill 'Goldie'

sam de jong schoot zijn tweede speelfilm met slick woods in de hoofdrol

De film ging zondag in première, dus we belden hem even op om hem te feliciteren.

door Rolien Zonneveld
|
13 februari 2019, 2:14pm

Filmstill 'Goldie'

De tweede speelfilm van regisseur Sam de Jong ging afgelopen zondagavond in première tijdens het Berlin International Film Festival. Het is een film waar niet alleen door ons, maar ook door critici in binnen- en buitenland reikhalzend naar werd uitgekeken. Sinds De Jong afstudeerde met zijn korte film Magnesium en een eigenzinnig speelfilmdebuut neerzette met Prins gooit de filmmaker namelijk hoge ogen. En terecht: zijn rauwe, esthetische en tegendraadse regiestijl is van internationale allure. Niet lang na Prins waren we hem dan ook een tijd kwijt aan New York, waar hij in samenwerking met VICE aan een Amerikaanse film werkte.

Het resultaat is Goldie, een film over een 18-jarig meisje in New York dat hoopt door te breken als hiphopdanseres in een videoclip, om zo haar zusjes uit de klauwen van jeugdzorg te houden. De hoofdrol wordt vertolkt door het inmiddels beroemde model Slick Woods, dat met de film haar acteerdebuut maakt. De film is nog niet te zien in de Nederlandse bioscopen, maar kreeg al een jubelende recensie op IndieWire. We belden Sam de Jong op om hem te feliciteren.

i-D: Hoi Sam, gefeliciteerd met je première! Ben je al een beetje bijgekomen?
Sam de Jong: Dankje! Ik moet eerlijk zeggen dat ik op het punt sta om het vliegtuig in te stappen naar Los Angeles, na een aantal hele hectische dagen.

Hoe zit het precies met Slick Woods? Ik viel zowat van m’n stoel toen ik las dat jullie haar min of meer ontdekt hebben.
Het zit zo: op het moment dat wij haar leerden kennen, eind 2016, werkte ze al als model, maar was ze nog niet zo bekend als nu. Wij waren niet de eersten die haar een podium gaven, maar ik ontmoette haar in een vroeg stadium van de film, toen ik het script nog aan het schrijven was. Zij was bekend met mijn vroegere werk en vertelde me haar levensverhaal. Het leek ons toen leuk om het script samen uit te gaan werken.

Hoe was het om met haar samen te werken? De film was voor haar natuurlijk deels autobiografisch.
Klopt, in de film wordt de moeder van Goldie gearresteerd. In het echte leven zit de moeder van Slick ook in de gevangenis en ziet ze haar haast nooit. Slick heeft zelf heel lang geen thuis gehad, en in de film is Goldie ook dakloos. Er zijn dus zeker parallellen te trekken tussen beide verhalen.

Het was heel bijzonder om met Slick te werken. Wel was ik gedurende het proces bang dat we haar op een gegeven moment kwijt zouden raken, omdat ze steeds groter aan het worden was. Maar uiteindelijk hebben we in de zomer van 2017 de film in 21 dagen kunnen schieten.

1550065774170-slick-3

Ik las in een interview dat je er aanvankelijk rekening mee hield dat de stekker uit het project kon worden getrokken.
Je hoort toch vaak dat films halverwege het proces uit elkaar vallen, en alles bij elkaar opgeteld – onderzoek, filmen en editten – liep dit project tweeënhalf jaar. De context van deze film was natuurlijk nogal anders dan Prins, mijn vorige film. Daar werkte een hechte groep mensen aan mee, die met weinig middelen keihard hun best deden om de film mogelijk te maken. Maar in New York moeten mensen tweeduizend dollar huur per maand betalen, dus dat maakt het lastiger.

Je zei in de Volkskrant dat Goldie echt een film is die zich in de Amerikaanse arena afspeelt. Hoe zou je die arena definiëren?
Amerika is een land van extremen, en dat vertaalt zich in de film. Hoewel de thema’s vrij universeel zijn, is het levensverhaal van Slick weer typischer voor Amerika. Er zijn heel veel jonge daklozen in de steden, wat schrijnend is om te zien. In Nederland bestaat het ook, maar op kleinere schaal.

1550065787618-slick2

Wat zijn die universele thema’s?
De film gaat over een jong individu dat op zoek is naar haar eigen identiteit en in die zoektocht een uitweg voor haar problemen probeert te vinden. Gedurende de film komt ze erachter dat de oplossing die ze voor ogen had toch wat tegenvalt. Dat is iets universeels, omdat het over jong zijn gaat en je eigen kwetsbaarheid ontdekken – leren inzien wat je gebreken zijn. Maar de film gaat ook over afhankelijk zijn van overheidsinstanties en als gevolg daarvan je gevoel van eigenwaarde verliezen. Dat is iets wat bij veel daklozen gebeurt, en wereldwijd voorkomt. Dat hebben we ook onderdeel proberen te maken van de film.

Je stapt zo in het vliegtuig naar LA, vertelde je net. Liggen je ambities in Amerika?
Niet per se, hoewel ik daar op dit moment wel kansen zie om me te ontwikkelen. Maar het volgende project waar ik mee bezig ben, ben ik wel weer vanuit Nederland aan het ontwikkelen. Dat wordt een film over klimaatverandering en ivoorhandel, dus Nederland zal niet automatisch het land van opname zijn.

Toch ook weer een maatschappijkritisch thema. Is dat iets wat we vaker van je kunnen verwachten?
Ik voel als filmmaker zeker een verantwoordelijkheid om te reflecteren op zaken die ertoe doen. Tegelijkertijd weet ik dat ik daarmee niet per se bijdraag aan een oplossing. Toch biedt het de kans om belangrijke thema’s uit te lichten.

‘Goldie’ is nog niet in de Nederlandse bioscopen te zien: momenteel wordt er druk naar een distributeur gezocht.