Billboard

een kijkje in de wonderlijke en surrealistische wereld van reine paradis

De in LA gevestigde kunstenaar vertelt over het beklimmen van reclameborden, openbare naaktheid, en niet gepakt door de politie worden.

door Brendan Seibel; foto's door Reine Paradis
|
26 maart 2019, 2:07pm

Billboard

Bij het maken van haar meest recente fotoserie, Midnight, veroorzaakte de in Los Angeles wonende kunstenaar Reine Paradis nogal wat ophef bij haar buren, door bijna naakt in de hal van haar flatgebouw te gaan liggen. “Ik was niet compleet naakt, maar het was toch iets te provocerend voor hen,” verteld Paradis lachend aan de telefoon. “Dus moesten we het afblazen. Maar het is wel gelukt om het beeld te maken dat ik wilde hebben.”

Dat beeld, The Garden, is slechts één momentopname van alle avonturen die Paradis creëert. Haar verbeelding is een creatief heiligdom waar geen invloed van buitenaf toegang tot heeft, en doorgaans is er niemand die haar vertelt wat ze wel of niet kan doen. Een productieploeg heeft ze niet nodig – en kan ze trouwens ook niet betalen. Toestemming om foto’s te maken heeft ze ook niet nodig, al zou dat soms wel fijn zijn. Het is een stuk minder stressvol om te werken als je je geen zorgen hoeft te maken om geschokte buren of de politie.

1552403147658-Garden-3000
Garden.

Op de foto’s is ze te zien onder een blauwe maan, in een schemerig landschap dat zo uit een kinderfantasie afkomstig lijkt. “Mijn werk is niet honderd procent conventionele fotografie,” vertelt ze. “Het begint bij mijn eigen fantasie, en daarna gebruik ik fotografie om deze ook voor andere mensen zichtbaar te maken.”

Elke levendige scène is net een shot uit een film. Kleurrijke vormen vallen op en absurdistische humor wordt in evenwicht gebracht door een licht onheilspellend sfeertje. De verhalen die ze verbeeldt zijn vaak geïnspireerd door haar verleden; herinneringen aan het vakantiehuis van haar familie op het platteland in Frankrijk, wat ze meemaakte op de kunstacademie in Parijs en haar verblijf in London, en haar ervaringen nu ze in Amerika woont.

“Zelfs nu raak ik nog steeds erg geïnspireerd door mijn liefde voor plekken in Los Angeles, en ik denk dat dat een grote rol speelt in mijn werk,” zegt Paradis. “Alleen al door de architectuur en de excentriciteit van het landschap, iets waar ik nooit eerder mee in aanraking was gekomen toen ik in Frankrijk woonde. Ik heb het gevoel dat het in zekere zin deel is geworden van wie ik ben.”

Een leeg zwembad, een verlaten tennisbaan en overblijfselen uit haar verleden dienen als manifestaties van haar fantasie, die even echt zijn als haar herinneringen. Ze krijgen tastbare vorm na een nauwgezet proces, waarin ze concept omtovert tot een handgeschilderde schets. Die schets is als een decorontwerp van een voorstelling die nog gespeeld moet worden. Paradis zoekt tijdens haar roadtrips naar de perfecte locaties: naar een plek waar esthetiek en emotionele resonantie samenkomen. Dan komen de rekwisieten; ontworpen als ingewikkelde papieren vouwsels en daarna verder uitgewerkt tot plexiglazen sculpturen, gemaakt met een beetje hulp van de meubelwerkplaatsen onder haar studio in South Central. Om het af te maken werkt Paradis samen met een kleermaker, die de kostuums fabriceert.

rene paradis-The-Station-3000px
The Station.

In onze hedendaagse overdadige beeldcultuur, waar social media-beroemdheden en grote merken de dienst uitmaken, steekt het unieke universum van Paradis boven het maaiveld uit. Ver van de poorten van Disneyland maakt ze haar eigen surrealistische wereld, een plek die niets met commercialisme te maken heeft. Een plek waar iedereen gratis naar binnen mag. “Mijn werk gaat niet over mij,” legt ze uit. “Mensen mogen hun eigen levens erop projecteren. Als ze naar mijn foto’s kijken, zien ze zichzelf.”

Toen Paradis besloot om kunstenaar te worden had ze niet verwacht zelf het onderwerp van haar eigen fotografie te worden. Maar toen ze ontslagen werd, kreeg ze net dat steuntje in haar rug om de stap te wagen – en daarbij had ze ook geen budget voor crew of modellen. Volgens haar was dat de perfecte timing. “Tegen het einde van mijn studie had ik maar weinig zelfvertrouwen en had ik het gevoel dat ik me verder moest ontwikkelen, en meer van de wereld moest ontdekken,” vertelt ze. “Toen ik naar LA verhuisde was dat een grote stap voor mij. Ik had nooit in de VS gewoond. Het was goed om een beetje op ontdekkingstocht te gaan.”

Midnight, en haar eerdere werk, Jungle, verkennen beide de spannende werelden die in Paradis haar fantasie bestaan. Bij het realiseren ervan wordt ze wel geregeld op de proef gesteld: voor de foto Billboard, bijvoorbeeld, was nogal wat kunst- en vliegwerk nodig, onder de brandende zon van Palm Springs. Ze had al te veel tijd geïnvesteerd om terug te gaan toen bleek dat de ladder te kort was en haar plexiglazen stoel te fragiel was om op te zitten.

1552403184698-Peacock-3000
Peacock.

“Ik moest behoorlijk lang een heel ongemakkelijke positie vasthouden, en ik had me daar niet helemaal op ingesteld. Het was eigenlijk een van de meest veeleisende dingen die ik heb moeten doen tijdens een shoot. Ook moesten we uitkijken dat we niet door de politie opgepakt zouden worden, want je mag helemaal niet fotograferen op een reclamebord,” vertelt Paradis. “Het was een stressvol moment, maar ik ben blij dat het resultaat precies is wat ik in m’n hoofd had.”

Voor het werk The Tower wist ze de pastoor te overtuigen dat ze op het dak van de de kerk mocht schieten met een mooie maquette. Maar vanaf de grond had ze kunnen zien hoe smal de balustrade was. In wat zeker haar engste shoot was balanceerde ze op het randje, stoïcijns naar de horizon turend, terwijl ze vanbinnen doodsangsten uitstond.

“Ik wist dat ik al te ver in het proces was om te stoppen,” vertelt ze. “Ik weet dat het een uitdaging gaat zijn, maar dat maakt het ook spannend. Iedere scène is een avontuur op zich.”

De bezieling die Paradis meevoert naar deze duizelingwekkende hoogtes draagt alleen maar bij aan de levensvreugde die uit haar werk spreekt, en het straalt een inspirerend zelfvertrouwen uit. Stiekem rondhangen op verboden plekken wordt vaak gezien als iets wat ondeugende jongens doen om de grenzen van autoriteit op te zoeken. Paradis laat met haar nonchalante, het-boeit-me-niks-houding zien dat dit stereotype nergens op slaat. “Ik zou graag willen dat mijn werk jonge vrouwen op die manier inspireert,” zegt ze. “Hoewel het niet het uitgangspunt van dit project was, zou het me enorm gelukkig maken als het dat effect heeft.”

rene paradis-Picnic-3000
Picnic.

Paradis was dan misschien niet van plan een rolmodel te zijn, maar dat is een logisch gevolg van haar eigengereide houding. Ze houdt er ook van om samen te werken aan projecten die los staan van haar kunst, zolang als de samenwerking goed voelt. Het afgelopen jaar ontwikkelde ze samen met een parfumerie in Parijs een nieuw parfum, en ontwierp ze een sculptuur voor de bijbehorende reclamevideo.

“Als ik iets nieuws kan maken, zoals dit parfum bijvoorbeeld, zie ik dat als een enorme kans. Ik was altijd al geïnteresseerd in geuren en fan van dit merk, ook al staat het compleet los van mijn werk,” vertelt ze. “Maar ik zou dus nooit een betaalde opdracht voor een merk doen om het vervolgens als mijn eigen artistieke project te presenteren. Die twee dingen wil ik gescheiden houden.”

En er is nog een lange samenwerking die onlangs het levenslicht heeft gezien: de documentaire Queen of Paradise, geregisseerd door haar man Carl Lindstrom. De film kreeg net de ‘Best Feature’-titel op het LA Indie Film Festival en het koppel tourt er nu mee langs bioscopen – Austin, Newport Beach, Ashland en verder – terwijl ze tegelijkertijd exposities van Midnight openen.

1552318637919-birthday-3000
Birthday.

Vooralsnog heeft ze geen plannen om video in haar kunst te verwerken, maar Paradis heeft wel al een idee voor een speelfilm. En ze wil een eigen kledinglijn ontwerpen. En meer sculpturen maken. Maar voor nu zoekt ze het avontuur onderweg: in het scouten van locaties voor haar volgende serie, tussen filmfestivals en kunstexposities in. Ze is geen kunstenaar van beroep; ze leeft het. Haar werk gaat over het ontdekken van kleine dorpen en toeristenbestemmingen, en het beantwoorden van interviewvragen vanaf de achterbank van een busje, ergens tussen Santa Fe en Denver. “Het zijn drukke tijden, maar ik hou van alles wat we doen,” vertelt Paradis. “Het is soms vermoeiend, maar vooral ook heel leuk.”

En ergens in de buurt van Denver, in een verlaten pretpark, staat een achtbaan die het perfecte decor zal vormen voor haar nieuwe werk. Ook al betekent het misschien dat ze naar binnen moet sluipen zonder toestemming, gevaarlijk hoog moet klimmen, en maar moet hopen dat de politie haar niet pakt.

rene paradis-The-Cliff-3000
The Cliff.
Tagged:
Los Angeles
Reine Paradis