waarom stoppen met de pil voor mij de oplossing was

Ik stopte een jaar geleden met dit anticonceptiemiddel. Tijd om de balans op te maken.

door Eveline Briand
|
30 mei 2016, 9:00am

Dit is een persoonlijk verhaal. Ik wil alleen vertellen wat het stoppen met de anticonceptiepil voor mij betekend heeft. Toen een vriendin van me naar het ziekenhuis moest vanwege de bijwerkingen van de pil, ben ik er van overtuigd geraakt dat te veel vrouwen er te weinig over weten. Ik kan mijn uiteindelijke beslissing niet staven op hard wetenschappelijk bewijs en ik wil niemand dwingen hetzelfde te doen als ik. Maar het kan geen kwaad om op de hoogte te zijn van wat de pil met je doet, toch?

Op mijn zeventiende rende ik de klas uit en vluchtte naar de toiletten. Een tijd lang ging ik verkoeling zoeken op de grond. Het was die tijd van de maand weer. Al sinds ik me kon herinneren, bracht mijn menstruatie ellende met zich mee. Naast de gewone kwaaltjes die vrijwel iedere vrouw moet doorstaan, moest ik de laatste jaren ook braken. De menstruatiepijn was zelfs zo erg dat ik 's nachts wakker werd, naar beneden liep om de waterkoker aan te zetten, een pil zocht om de pijn te stillen en op de grond ging liggen. Daar lag ik dan: badend in het zweet op de keukenvloer om half vier 's nachts. Toen mijn moeder mij een keer van school moest komen ophalen omdat ik ontzettend beroerd was, besloot ze dat het genoeg was geweest. Ik moest aan de pil.

Hoe het gesprek bij de dokter ging, kan ik me niet meer precies herinneren. Wat ik wel weet is dat ze me gewoon de pil voorschreef. Ze repte met geen woord over alle andere alternatieven die er in deze wereld bestaan. Zo gezegd zo gedaan, ik ging naar huis met een doos pillen.

In 2014 koos 85 procent van de Belgische vrouwen die anticonceptie gebruiken voor de pil. Vorig jaar was dat nog 77 procent. Hoewel er een kleine daling is, blijft de pil het populairste anticonceptiemiddel onder Vlaamse vrouwen. Dat is voornamelijk bij jongeren onder de 21 jaar het geval: zo'n 91 procent gebruikt dit voorbehoedsmiddel. Nederlandse vrouwen slikken iets minder massaal de pil. In 2013 gebruikte zo'n 37 procent van de vrouwen tussen de 18 en 45 jaar de anticonceptiepil. De pil is het populairst bij jonge meisjes tussen de 18 en de 25 jaar. Ruim 6 op de 10 uit die leeftijdscategorie slikt de pil.

Het is duidelijk, de pil is erg populair. Maar net als ieder medicijn heeft de anticonceptiepil ook bijwerkingen en als ik afga op mijn directe omgeving is hier maar weinig kennis over. Als ik zelf de bijsluiter er eens even bij pak, dan lees ik dat er een "licht verhoogd risico" is op ziektes die mij toch vrij ernstig in de oren klinken. Jarenlang heb ik - waarschijnlijk net als de meesten - gedacht dat ik geen last zou krijgen van dit kleine risico. Dat denk je tot het in je omgeving toch gebeurt; dat een jonge vrouw van 23 jaar in de bloei van haar leven trombose krijgt vanwege de pil. Dat gebeurde een oud klasgenootje van me twee weken geleden.

"Twee weken geleden kreeg ik plotseling heel veel hoofdpijn," vertelt Eleni. "Op een schaal van tien was de pijn zeker een elf waard geweest. Toen ik een week later moest niezen, kwam de hoofdpijn terug. Daarbij was ik ook nog eens heel misselijk en moest ik vaak overgeven. Toen ging er een alarmbelletje bij me af. Hoewel ik een bloedonderzoek liet uitvoeren, bleek alles normaal te zijn. Op de CT-scan was er echter wel een bloeding te zien. Ik moest meteen naar de spoedeisende hulp. De MRI-scan bracht uiteindelijk het verlossende antwoord: ik was getroffen door een sinustrombose. Zes dagen heb ik in het ziekenhuis gelegen. We zijn nu twee weken later en ik kan me nog steeds niet goed concentreren. Vraag me niet om een boek te lezen, want dat gaat gewoonweg niet."

"Ik ben door het oog van de naald gekropen," zegt Eleni. "Ik had verlamd of zelfs dood kunnen zijn. Op mijn leeftijd kan je trombose krijgen door te roken, zwaarlijvigheid of de pil. Ik rook niet en ben allesbehalve zwaarlijvig, dus ik schrok. Oké, de risico's van de pil staan op de bijsluiter vermeld, maar wie leest er dat ding eigenlijk? Of de trombose mede werd veroorzaakt door een erfelijke afwijking, wordt momenteel onderzocht. Maar mensen moeten zich informeren. Ze moeten weten welke chemische brol ze innemen."

Eleni is zeker niet de enige. Van de 10.000 vrouwen krijgen er jaarlijks drie tot vier trombose door de tweedegeneratiepil. Bij de derde- en vierdegeneratiepillen is het risico zelfs dubbel zo groot.

Naast dat de pil het risico op trombose verhoogt, is de pil ook een gevaar voor vrouwen met een verhoogde kans op borstkanker - dragers van het gen kunnen beter voor een ander voorbehoedsmiddel dan de pil kiezen. Het risico op baarmoederhalskanker wordt verhoogd wanneer een vrouw het HPV-virus heeft. De pil bevat namelijk hormonen die de groei en de ontwikkeling van het HPV-virus kunnen stimuleren en activeren.

Ook rokers kunnen maar beter oppassen wanneer ze de pil innemen. "Artsen raden het altijd af om naast het gebruik van de pil te roken," las ik op het internet, nadat ik het in Keulen hoorde donderen toen ik onlangs iemand in mijn vriendenkring hoorde zeggen dat je de pil niet mag combineren als je rookt. Ligt het aan onszelf dat we zo weinig over de risico's weten? Is het de taak van de huisarts om jongeren hierover in te lichten? Het staat in de bijsluiter, maar na navraag in mijn vriendenkring bleek niemand van dit gevaar te weten. We zijn oud genoeg om aan het liefdesspel te beginnen, dus ook oud genoeg om ons te informeren, zou je zeggen. Blijkbaar gaat dat niet altijd op.

De pil heeft lang niet zo'n ernstige invloed op me gehad, maar toch wilde ik van dat neerslachtige gevoel af. Jarenlang had ik slaafs het voorbeeld gevolgd van mijn vriendinnen, mijn zussen en andere vrouwen in de maatschappij die de pil gebruiken. Tot vorige zomer. Ik wilde iets anders proberen, maar de alternatieven hebben net zo goed een hoop nadelen.

De prikpil zag ik niet meteen zitten. Elke drie maanden naar de huisarts gaan om hormonen geïnjecteerd te krijgen? Nee, bedankt. De minipil, die in België makkelijker wordt voorgeschreven dan in Nederland, is minder betrouwbaar dan de gewone pil, omdat er in plaats van twee, maar één hormoon in zit. Daar bedankte ik ook liever voor. Ik ben namelijk nog niet van plan om met een huilende baby op de arm rond te lopen en vuile luiers te verversen. De zomer stond op dat moment voor de deur, dus werd ook de anticonceptiepleister van het lijstje geschrapt. Een joekel van een pleister zag ik nou ook niet meteen zitten. Ook het implantaat beschermt je niet voor de volle honderd procent. Er bleven dus alleen nog maar de anticonceptiering en het spiraaltje over. Over die laatste las ik de vreselijkste horrorverhalen die je je maar kan inbeelden. Niet alleen is het plaatsen bij veel vrouwen een ongelooflijk pijnlijke zaak, er komen ook (hevige) bloedingen bij kijken. Natuurlijk, las ik ook heel wat succesverhalen, maar het schrok me ergens ook wel af. Er bleef dus nog maar één middeltje over: de anticonceptiering, oftewel de nuvaring.

Ik trok naar de huisarts, maar ook nu werd ik naar mijn gevoel te weinig ingelicht. Ik vroeg naar de voor- en de nadelen van de anticonceptiering en het spiraaltje. Het spiraaltje raadde ze me af, maar verder kwam ik bitter weinig te weten. Alweer. Ik besloot om die nuvaring maar gewoon te proberen en te kijken wat er zou gebeuren.

We zijn nu bijna een jaar verder en het is tijd om de balans op te maken. Er was niet meteen resultaat te zien, dat liet even op zich wachten. Maar na een half jaar werden de eerste tekenen zichtbaar. Letterlijk dan. De kilo's vlogen eraf, wat best grappig is aangezien ik twee maanden eerder was gestopt met sporten. Ik stond positiever in het leven en voelde me beter in mijn vel. Het depressieve gevoel van weleer, ebde langzaam maar zeker weg. Een keer in de maand komt dat nog weleens piepen, maar dat is onvermijdelijk. Ook de menstruatiepijn van vroeger is niet teruggekomen. Emoties, verlangens, gevoelens werden jarenlang afgevlakt. Het lijkt alsof alles nu harder binnenkomt, alsof ik bewuster in het leven sta.

Voor mijn omgeving ben ik een aangenamer mens geworden - dat hoop ik. Toch wil ik niet laten blijken dat een vermindering aan hormonen daadwerkelijk voor iedereen wonderen doet. Ik kan alleen maar uit eigen ervaring spreken. En hopen dat jij ook even twee minuten nadenkt over de chemische brol die je elke dag slikt.

Credits


Tekst en beeld Eveline Briand

Tagged:
PiL
anticonceptie