christina curry heeft geleerd om soms haar mond te houden

Na een stormachtige periode verschijnt er een documentaire over Christina Curry. Hoe is het nu met haar?

|
jun. 9 2017, 10:25am

Het lijkt soms wel alsof er geen jaar voorbij gaat zonder dat het leven van Christina [26] niet stormachtig is. Vorig jaar spraken we haar, toen ze op het punt stond naar Texas te verhuizen, waar haar vader woont. Ze wilde meer in de luwte gaan leven. Toch besloot ze te blijven. Niet voor een liefde, die was net gestrand, maar voor zichzelf. Iets meer dan een jaar later woont ze nog steeds in Rotterdam, en werd de luwte, soms onbedoeld, verruild voor de publieke arena, waar ze vooral gezien wordt als "de dochter van." Filmmaker Sophie Dros volgde Christina de periode nadat het seksfilmpje opdook waarin haar moeder te zien was. Zaterdag 10 juni is op VICELAND deze documentaire, Christina Curry: In Real Life, te zien. Afgelopen woensdag werd de film al in kleine kring vertoond, ook een aantal van haar instagram-volgers die in de docu te zien zijn, werden uitgenodigd. Christina was er ook, en we verleidden haar naar een café op Rembrandtplein om erachter te komen hoe het nu eigenlijk met haar gaat, een jaar na ons vorige gesprek.

Vorig jaar jaar was je in een fase dat je meer in de luwte wilde leven, een documentaire is wel het tegenovergestelde daarvan. 
Ik heb er twee jaar lang bewust voor gekozen vooral te re-integreren in de maatschappij, mee te doen aan het leven zoals andere mensen. Ik ontdekte dat als mensen kut tegen me deden, ze kut tegen me deden omdat ze een kutdag hadden, niet omdat ik Christina Curry ben. Of dat ze lief tegen me waren omdat ik zelf lief was, en niet de dochter van twee bekende mensen. Het was goed voor mijn ontwikkeling om me gewoon weer 'normaal' te voelen. Ik heb nu met mezelf afgesproken: als ik iets in de media doe, wil ik ervoor op reis kunnen, of het moet me verder brengen.

Hoe ontstond de documentaire?
Het idee voor deze docu begon als een klein ideetje. Ik had ritalin op, en heel veel koffie, en zei tegen Sophie, die ik kende via mijn ex Lisa: "Sophie, ik heb een idee, ik weet niet of het wat is." Ik vertelde haar vervolgens over mijn sociale leven, dat helemaal niet sociaal was. De vriendschappen die ik had speelden zich allemaal online af. Mijn huidige vriendin ken ik ook via Instagram. Sophie besloot daar iets mee te doen. Ook omdat het een symbool is van onze generatie, de internetgeneratie. Ik heb niet de meeste volgers van de wereld, maar ik heb er wel bijna 30.000, en dat is niet niks. Zeker voor iemand die geen zangeres, of kunstenaar ofzo is.

Waarom volgen mensen jou, denk je?
De fans die ik ontmoette vertelden me dat ze zich in me herkenden. Door de ontwikkeling die ik heb doorgemaakt, door hoe het is om ook vrouw te zijn, en hoe het is om een beetje anders te zijn. Door mij te volgen, kregen ze een soort gevoel van saamhorigheid.

Wat dacht je, toen je de documentaire voor het eerst zag?
Toen ik 'm voor het eerst zag, moest ik wel een beetje huilen, vooral door de beelden van vroeger die erin voorbij komen. Sophie heeft er precies dat van gemaakt waar ik op hoopte. Het gaat niet alleen over mij, maar algemener over een jonge vrouw, op zoek naar bevestiging.

We zitten op het Rembrandtplein, en op het grote ledscherm komt een advertentie voorbij, een aankondiging voor de documentaire. Wat denk je, nu je die advertentie zo groot ziet?
Ik heb in veel bladen gestaan, en ben vaak op tv geweest, maar zo'n grote advertentie, op het Rembrandtplein, of op het station van Rotterdam, voor iets dat ik samen met iemand die ik goed ken heb gemaakt, dat is toch wel een stuk bijzonderder. Het is heel confronterend, maar ook heel vet. Het geeft me de meeste voldoening die ik ooit heb gevoeld. Voor mij sluit het ook een periode af, de periode van 'de dochter van', want het gaat nu om wie ik ben.

Je was het afgelopen jaar wel weer opeens erg 'de dochter van', vanwege de uitgelekte video van je moeder. Hoe houd jij jezelf staande in zo'n onstuimige periode?
Ik heb geleerd om af en toe mijn mond te houden, dat dat veel krachtiger kan zijn dan je mening geven. Het kan erg in je voordeel werken om eerst goed na te denken over wat je wilt zeggen. Ik heb die periode heel veel steun gekregen. Door dat hele gedoe kwam ik er ook achter hoe volwassen ik inmiddels ben, en hoeveel ik aan kan. Natuurlijk, als ik in de buurt van mijn moeder ben, verval ik in mijn oude rol van puber. Ik was dus ook wel boos op haar, en ze had me er verdriet mee gedaan, ze had er dingen mee voor me verneukt. Maar ik had inmiddels tegelijkertijd ook de ruimte om haar als volwassen vrouw te zeggen wat ik vond. En om haar te kunnen vergeven.

Hoe reageerde jouw moeder op haar volwassen dochter, die haar tot de orde riep?
Zei zei voor het eerst "sorry", dat deed me wel wat. Het is voor mensen met een groot ego heel erg moeilijk om "sorry" te zeggen, ik heb daar zelf ook last van. Maar soms moet je dat gewoon doen, en zij heeft dat gedaan. 

Je hebt een nieuwe vriendin, Shenta. Waarom passen jullie bij elkaar?
We lijken op elkaar. We hebben allebei op internationale scholen gezeten. En we zijn allebei van die types die hun ouders soms een jaar niet zien. Niet omdat er iets aan de hand is, maar omdat we allebei een beetje van die zelfstandige mensen zijn.

Vullen jullie elkaar ook nog aan, of lijken jullie alleen maar op elkaar?
Ik ben wat liever, zij is wat harder. Zij leert mij grenzen stellen, en ik leer haar om muren naar beneden te halen. Verder zijn we hetzelfde. We hebben dezelfde lengte, dezelfde kledingstijl, dezelfde interesses. We zouden ook prima hele goede vrienden kunnen zijn.

Zou je een kind met haar willen? Of hebben jullie het hier nog helemaal niet over gehad?
We hebben het daar wel over hoor. Ik zou wel graag een kind van haar in mijn buik willen, dus dat het van haar is, maar ik het draag. We hebben ook wel al een man op het oog daarvoor. Het lijkt me heel erg leuk en gezellig samen een kind te hebben, maar wel pas als we uitgefeest en uitgemonsterd zijn. 

Je hebt vanavond een aantal van je volgers ontmoet. Hoe was dat?
Het waren echt hele leuke mensen. Creatief, verschillend in leeftijd, allemaal een beetje misfits. Niet-doorsnee mensen bedoel ik dan. Dat saamhorigheidsgevoel waar ik het eerder over had voelde ik echt meteen met ze, ik kan zeker met een aantal vrienden worden.

In de documentaire moeten ze een beeld van je schetsen, dat voor mijn gevoel soms bijzonder goed leek te kloppen.
Ja, het was heel accurate. Dat deed me wel goed. Ik dacht meteen: note to self, zet jezelf altijd neer zoals je bent. Doe je niet anders voor, want mensen zullen je anders gaan zien.

Christina Curry: In Real Life gaat op zaterdag 10 juni in première om 21.00 uur op VICELAND. VICELAND is te zien op Ziggo kanaal 26.

Credits


Tekst Olga Kortz
Fotografie Elza Jo
Styling Pascal Joel Weber @ Angelique Hoorn Agency
1. Crop top: Maison The Faux 2. Blazer Dries van Noten / ondergoed La Perla 5. Ondergoed La Perla / sokken Avenue 7. Jumpsuit Fong Leng
Make-up en haar Mascha Meyer @ House Of Orange
Met dank aan Tuschinski Amsterdam