deze foto’s laten zien dat mannelijkheid en kwetsbaarheid geen tegenpolen zijn

“Gezien het huidige klimaat denk ik dat we allemaal een beetje meer glitter kunnen gebruiken, nietwaar?”

door Hannah Ongley
|
02 juni 2017, 2:25pm

Tyler Udalls portretten van jongens maken je vrolijk. De generatie Z-tieners die hij over een periode van drie jaar in Vancouver vastlegde waren jongens waar hij pas net bevriend mee was - de mensen die hij eerder fotografeerde waren vooral al bestaande relaties - maar dat zou je niet denken als je de foto's ziet. Of ze nu gekleed zijn in nachtjaponnen en hoge hakken of degrapeerd op een stuk tapijt liggen, de jongens zien er allemaal kwetsbaar maar toch 'fierce' uit. In een tijd dat machtige figuren progressie tegen lijken te werken, en verouderde ideeën over mannelijkheid nog steeds aanwezig zijn, voelt Tylers werk erg relevant.

Tyler zelf is sinds kort ook officieel volwassen, maar hij gelooft nog steeds in het vermogen van jongeren om verandering teweeg te brengen. Met zijn nieuwe fotoserie ETUDES, te zien in The Little Black Gallery in Londen, vertelt Tyler i-D over de overeenkomsten tussen fotografie en eerste dates, en waarom creativiteit de wereld kan veranderen. 

We spraken je voor het laatst in 2015, toen je net je boek Auguries of Innocence had gepubliceerd. Heb je in de afgelopen twee jaar een verandering gezien wat betreft de culturele normen rond mannelijkheid?
Mannen van over de hele wereld proberen zich meer kwetsbaar en emotioneel open te stellen. De groei lijkt exponentieel te zijn, terwijl de angst om gestigmatiseerd te worden steeds kleiner wordt. Ik vind het ook bijzonder dat non-binaire en genderfluïde mensen openlijker en authentieker kunnen leven. Die beweging staat nog steeds in zijn kinderschoenen, maar het is geweldig om te zien dat de maatschappij de volgende stap in de richting van inclusiviteit heeft genomen.  

Je foto's zijn erg intiem. Ken je al deze mensen persoonlijk?
Ik ken deze mensen nu, maar de vrienden die zijn afgebeeld kende ik nog niet toen ze gefotografeerd werden. De meeste foto's zijn genomen tijdens onze eerste ontmoeting. Ik wilde de eerste stappen van het vormen van een relatie vastleggen. Ik wist van tevoren wel dat we goede vrienden zouden worden, en voor het grootste deel had ik gelijk. Ik geniet ervan om iemand één-op-één te fotograferen, het voelt bijna als een eerste date. Ik probeerde vast te leggen wat voor soort uitwisseling er plaatsvond. Ik vond het belangrijk dat mijn vrienden zich op hun gemak voelden - er komen mooie dingen uit wanneer mensen zich thuis voelen.

Waarom vind je de generatie Z zo interessant?
Ze zijn slim. Hun niveau van creativiteit en empathie is erg ontwikkeld. Hoe dat doorschemert in hun dagelijkse leven vind ik erg inspirerend. Ik denk dat de problemen waarmee onze wereld geconfronteerd wordt, en die voorlopig zullen blijven voortbestaan, een hele andere soort oplossing vereisen dan we gewend zijn. De oplossingen moeten creatief zijn en teamgericht en in mijn hart voel ik dat generatie Z op een provocerende en onvoorspelbare manier dit teweeg kunnen brengen. 

Hoe heeft het volwassen worden je beïnvloedt in je aanpak en verhaal?
Ik denk dat ik meer eerbiedig ben nu ik ouder word. Ik denk dat ik ook meer observeerde dan deelnam aan het project. Vroeger was ik vaak fysiek aanwezig in mijn beelden, en maakte ik veel zelfportretten van mij en mijn echtgenoot. Ik denk dat ik daar een beetje afstand van heb genomen - ik probeer nu om andere mensen in de spotlight te zetten. Ik ben een beetje een voyeur, eigenlijk.

Je hebt een achtergrond in de mode, is kleding belangrijk als het gaat om het uitdagen van normen?
Ik denk dat kleding een prachtig hulpmiddel is om culturele normen uit te dagen, vooral als het gaat om mannelijkheid. Voor mij is mode een directe afspiegeling van onze huidige sociale en economische stemming. Geschiedenisboeken kunnen liegen, maar als je de mode door de eeuwen heen bekijkt, krijg je een glasheldere visie op wat er in die tijd gebeurde. Om te zien dat zoveel mannen en non-binaire mensen mode en make-up omarmen - iets dat normaal gesproken als iets vrouwelijks gezien wordt - en ze op een frisse en moderne manier gebruiken, is een mooie reflectie van onze cultuur. Gezien het huidige klimaat denk ik dat we allemaal een beetje meer glitter kunnen gebruiken, nietwaar? 

Ben je voor dit project bezig geweest met stereotypering van gender, net zoals in je andere projecten met vrouwelijke subjecten?
Eerlijk gezegd behandel ik de vrouwen en mannen op dezelfde manier. Ik ben geïnteresseerd in authenticiteit en vind het belangrijk dat ik dat goed weet weer te geven.

Hoe reageren verschillende mensen op je werk, lopen de meningen erg uiteen?
Ik denk dat het verschil van mening meer ligt bij leeftijd, dan bij gender. Mijn jongere publiek lijkt de hele serie te waarderen, maar het oudere publiek heeft duidelijke positieve of (soms) negatieve reacties op mijn beelden van mannen. Grappig genoeg zorgen mijn foto's van vrouwen niet voor zulke verdeelde reacties. 

Credits


Tekst Hannah Ongley
Fotografie Tyler Udall, met dank aan de The Little Black Gallery

Tagged:
tieners
Cultuur
Mannelijkheid
tyler udall