Alec Soth, ‘Mother and daughter, Davenport, Iowa’ uit Sleeping by the Mississippi (2017). Eigendom van de fotograaf en MACK.

deze fotograaf verwachtte niet dat hij wereldberoemd zou worden

Maar het gebeurde toch. En nu deelt hij zijn advies met jonge kunstenaars.

door Clementine de Pressigny
|
22 september 2017, 11:10am

Alec Soth, ‘Mother and daughter, Davenport, Iowa’ uit Sleeping by the Mississippi (2017). Eigendom van de fotograaf en MACK.

Alec Soth is in zijn studio in Minneapolis in Minnesota, diep in zijn onderzoeksmodus, als ik hem bel. Hij was vergeten dat we hadden afgesproken - "Ik was volledig opgegaan in een gek experiment. Dat zegt wel wat over hoe ik me de laatste tijd voel, ik verlies mezelf in het proces," zegt de fotograaf. "Maar een deel daarvan zorgt ervoor dat ik mijn omgeving negeer en nog niet kijk naar het eindresultaat. Tenminste, ik zie het denk ik ergens wel." Alec keerde recentelijk terug naar de fotowereld na een tijd weg geweest te zijn. Hij doet dit nu al zo'n drie decennia, en voor hem voelde het alsof hij afstand moest nemen van zijn vak zodat hij zijn liefde voor fotografie weer kon hervinden. Terug naar de mindset die hij had toen hij foto's maakte voor wat zijn debuutboek zou worden, Sleeping by the Mississipi, gepubliceerd in 2004. Het boek zou Alec lanceren binnen de kunstfotografiewereld, die bijzonder moeilijk is om binnen te komen. Tijdens het gesprek staat datzelfde boek op het punt om opnieuw uitgebracht te worden door Mack. Tegelijkertijd komt Alec's eerste expositie in Londen er aan, waar de foto's van Sleeping by the Mississippi centraal zullen staan, inclusief nog nooit eerder vertoonde foto's.

Alec Soth, 'Patrick, Palm Sunday, Baton Rouge, Louisi­ana' uit Sleeping by the Mississippi (2017). Eigendom van de fotograaf en MACK.

Toen Alec zijn reis langs de gigantische rivier begon die door het midwesten van Amerika loopt, waaronder zijn thuisstaat Minnesota, was hij 29, werkte hij fulltime in een museum en fotografeerde hij al tien jaar als hobby. Naar eigen zeggen had hij op dat moment nog geen naam. Soth nam vrij van zijn werk om rond te rijden, te overnachten in goedkope motels en de uithoeken van Amerika te ontdekken. Plekken die niet dezelfde culturele aantrekkingskracht hebben als New York en LA, en zonder de romantiek en ruwe glamour van de zuidelijke staten. Het midwesten wordt niet vaak in de spotlights gezet, en wordt meer als de periferie van Amerika gezien, hoewel het juist de plek is waar grote delen van de bevolking leven.

Alec Soth/Magnum Photos . 'Fort Jefferson Memorial Cross' uit Sleeping by the Mississippi (2017). Eigendom Sean Kelly, Gallery New York en Beetles + Huxley Gallery, London.

Elke foto in Sleeping by the Mississippi, inclusief de twee nooit eerder vertoonde foto's voor deze ge-update versie, was nauwkeurig gekozen om een verhaal te vormen. Alec schuwt zijn verlangen om een verhaal te vertellen niet, ook al worstelt hij met de tijdelijkheid van fotografie, en de eigenschap die het heeft om vragen op te roepen. Anders dan sommige bekende kunstfotografen die op voorhand al gesprekken afwijzen om het over de details en de intentie van hun foto's te hebben, geeft Alec een handvol notities mee aan het eind van het boek, die intrigerende informatie bieden en een extra laag aan de foto geven. Een vrouw die op Aswoensdag gefotografeerd werd met een houtskool kruis op haar voorhoofd, blijkt toch niet zo'n vrome katholiek te zijn. De fotograaf onthult: "Adelyn, Aswoensdag, New Orleans in Louisiana. De dag na Mardi Gras, op Aswoensdag, ging ik naar het St. Louis Kathedraal in het Franse Kwartier. De kathedraal is de oudste in de Verenigde Staten. Don Almonaster y Roxas gaf het cadeau aan de stad nadat de Parijse Kerk was afgebrand in de Great Fire in 1788. Buiten de kathedraal trof ik Adelyn aan. Haar volledige naam was, zo vertelde ze me, Adelyn de Chartreuse Kocake Shockadelica. Ik vroeg haar wat zij zou gaan offeren. 'Ik ben niet eens katholiek,' lachte ze, 'dit is sigarettenas.'"

Alec Soth, 'Joshua, Angola State Prison, Louisiana' uit Sleeping by the Mississippi (2017). Eigendom van de fotograaf en MACK.

Verzamelt hij van iedereen die hij fotografeert notities? "Nee, dat zou me afleiden van wat er voor me gebeurt, maar ik moet natuurlijk wel op een bepaalde manier contact met die mensen leggen," zegt Alec. "Toen was ik veel banger en verlegen, dus het was eigenlijk een soort zenuwslopende, zweterige en schichtige manier van contact maken." Iets wat hij regelmatig deed was aan het model vragen wat zijn of haar grootste droom was. "Een van de leukste dingen van het artiest of journalist zijn is dat je deze mensen grote, persoonlijke vragen kan stellen en je daar erg onthullende antwoorden op terug kan krijgen, wat niet gebeurt in het echte leven. Je krijgt snel een band met mensen. Er kan zelfs een bepaalde intimiteit plaatsvinden tijdens dat soort momenten."

Alec Soth, 'Charles, Vasa, Minnesota' uit Sleeping by the Mississippi (2017). Eigendom van de fotograaf en MACK.

Ondanks dat hij nu al meer dan vijfentwintig fotoboeken heeft gemaakt, meer dan vijftig solo-exposities over de hele wereld heeft gehad en lid is van Magnum, lijkt Alec nog steeds verrast te zijn door zijn succes. Hij lijkt zelfs een beetje sceptisch te zijn als het aankomt op hoe lang zijn succes nog zal duren. Hij heeft niet de New York-achtige als-je-het-kunt-dromen-kun-je-het-bereiken houding. Zijn terughoudendheid lijkt geworteld te zijn in zijn thuis, het midwesten. "Ik ging net buiten New York naar school, en ik liep stage in New York, en ik deed al die dingen terwijl ik dacht 'Nee, dit is onmogelijk. Je kunt geen goed inkomen verdienen met dit werk," vertelt hij. "Ik ging er altijd van uit dat ik mijn brood met iets anders zou verdienen, en fotografeerde voor mezelf, maar niet om er geld mee te gaan verdienen." Dus bleef Soth fotograferen, en zijn overduidelijke talent voor het vastleggen van Amerikaanse verhalen bleef niet onopgemerkt. Zijn manier van fotograferen legt een eerlijkheid bloot die samengaat met een soort vervreemding en droefheid, maar zijn foto's zijn nooit neerbuigend. Alec is nog steeds onzeker, en hij moet soms prioriteiten stellen tussen zijn artistieke fotografie, het lesgeven en meer commercieel werk wat hij doet. "Ik heb gemengde gevoelens over hoe ik met kunst mijn inkomsten genereer, omdat het altijd heel onzeker is."

Alec Soth, 'Cemetery, Fountain City, Wisconsin' uit Sleeping by the Mississippi (2017). Eigendom van de fotograaf en MACK.

Met werk dat plekken ontdekt die meer afgelegen zijn, en de mensen die deze plekken bewonen - van kleine dorpsbordelen tot geïsoleerde woonboten op een bevroren rivier - lijkt Alec soms net een geboren avonturier. Maar dat is niet waar, zegt hij zelf. "Ik was altijd een huismus en ik vond het nooit echt leuk om de wereld rond te reizen," vertelt hij. "Als iemand naast me zit in het vliegtuig, praat ik nooit tegen diegene. Ik ben nieuwsgierig, maar tegelijkertijd erg verlegen. Ik moet mezelf echt ertoe dwingen. Maar ik denk dat dit goed nieuws is voor jonge artiesten overal ter wereld - wees gewoon jezelf en laat je door je eigen gekte leiden."

Alec Soth, 'Kym, Polish Palace, Minneapolis, Minnesota' uit Sleeping by the Mississippi (2017). Eigendom van de fotograaf en MACK.

'Sleeping by the Mississippi' door Alec Soth is te zien in de Beetles + Huxley Gallery in Londen, van 19 september tot 21 oktober 2017. Het boek 'Sleeping by the Mississippi' is gepubliceerd door MACK.

Tagged:
MISSISSIPPI
Alec Sloth
sleeping by the mississippi