adembenemende foto’s van michael bailey-gates en india menuez in ijsland

Thomas Whiteside fotografeerde zijn inspirerende vrienden in het prachtige landschap van IJsland.

|
31 oktober 2016, 3:46pm

Het idee voor Route 1, Mike and India, het prachtige nieuwe boek van Thomas Whiteside, ontstond toen hij vorig jaar op vakantie naar IJsland ging. Daar fotografeerde hij zijn vriendje, kunstenaar Michael Bailey-Gates. Hij ging op pad met een suggestie van een collega, "Ze vroeg me om te denken aan het 'geluk van het leven' toen ik de foto's nam. Het was een heel simpel idee, maar het hielp wel en het gaf me een richting." De hele reis, die ook bestond uit kampvuren met Björk, wandeltochten in het maanlicht en een duik in de Blue Lagoon, was zo inspirerend dat Thomas en Mike de volgende zomer terugkwamen met model en actrice India Salvor Menuez.

Ze huurden een camper en reden Route 1 af, de weg die om de actieve vulkanen, watervallen, ijsbergen en bevroren meren van het eiland cirkelt. "Ik wilde voortborduren op de serie en de relatie van Mike en India vastleggen. Samen op pad gaan creëert een speciale intimiteit in de groep," vertelt Thomas.

Route 1, Mike and India laat de nauwe band binnen de groep te zien, bijvoorbeeld in de manier waarop Mike en India naakt in het bos stoeien. Ook focust de serie zich op hun relatie met het landschap. "IJsland is voor Mike een ideale fantasie waar hij al zijn hele leven over droomt. Voor India ging het juist om het vinden van een connectie met het land waar haar moeder en groot deel van haar familie vandaan komt."

Het boek bevat ook een gedicht van India en tekeningen van Mike. Thomas heeft het boek zelf gepubliceerd via Dashwood Books en er zijn maar vierhonderd kopieën van het boek. Zo is het bijna net zo intiem en persoonlijk als de hele reis zelf. We hadden het met Thomas over die intimiteit.

Wanneer werd je verliefd op fotografie?
Op de middelbare school gaf mijn kunstdocent me de opdracht een foto uit weggegooide tijdschriften te vinden en die te gebruiken als inspiratie voor een schilderij. Ik kwam een cover van het tijdschrift Allure met Linda Evangelista tegen. Dat was een portret van Steven Meisel en het sprak me heel erg aan. Ik haar nek en gezicht vanuit die hoek uitvoerig bestudeerd en toen heel vaak nageschilderd. Het is nu nog steeds een van mijn favoriete hoeken als ik iemand fotografeer.

In het boek zit er een zelfportret van jou als tiener. Wist je toen al dat je een fotograaf wilde worden? Wat zou die tiener vinden van de fotograaf die je vandaag bent?
Ik was een artistiek kind. Ik scheurde op tienjarige leeftijd pagina's uit een boek van Rothko en hing ze op in mijn kamer, alsof het een galerie was. Ik schoof zelfs alle meubels naar het midden van mijn kamer en liet dat een maand zo staan. Toen ik wat ouder werd, nam ik altijd een digitale videocamera mee om alles wat ik zag te documenteren. Ik maakte veel videoportretten, voornamelijk van mezelf. Ik heb uren aan ongemakkelijk beeld van mij als tiener en ik denk dat ik dat nog eens ga gebruiken voor een project. Chloe Wise heeft het voorwoord van mijn boek geschreven en zij verwijst ook naar die oude video's, het begin van mij als vastlegger. Ik wist niet dat ik zou opgroeien tot fotograaf, maar ik wist wel dat ik dingen moest en zou maken.

Hoe begon Route 1? Was je weleens eerder in IJsland geweest, of was dit de eerste keer?
Het begon als een vakantie met Mike rond de jaarwisseling in 2015. We waren er toen nog niet eerder geweest. We vertelde Rory Satran [editorial director van i-D in de Verenigde Staten] over de reis die we gingen maken, en zij kwam met de suggestie het vast te leggen voor i-D. Ze zei dat ik tijdens het fotograferen moest denken aan de 'vreugde van het leven'. Het was een heel simpel idee, maar het hielp wel en het gaf me een richting. Ze publiceerde een paar foto's met een verhaal over onze 'liefdevolle reis naar IJsland'. En dat was onze eerste keer daar. We werden via onze goede vriend James Merry voorgesteld aan Björk. Samen met haar groep vrienden zijn we door het land getrokken en hebben we het land op een geweldige manier ervaren. Toen we er nog een keer heen gingen, namen we India mee. Haar familie komt grotendeels uit IJsland en ze daar zelf ook al vaak geweest.

Wie zijn Mike en India voor jou? Waarom wilde je ze allebei fotograferen in IJsland?
Mike is mijn vriendje en hij is al jaren bevriend met India. Hij stelde me aan haar voor toen wij begonnen met daten, en ik werd meteen verliefd. IJsland is voor Mike een fantasie waar hij al zijn hele leven over droomt. Hij had toen ik hem ontmoette niet zo veel gereisd als ik. Het raakte me om hem te zien op een plek waar hij voor het eerst was. Voor India ging het juist om het vinden van een connectie met het land waar haar moeder en groot deel van haar familie vandaan komt. Het is een plek die dierbaar voor haar is en een plek die voelt als haar thuis, maar ik wist ook dat ze er nog geen connectie mee had. Het deed me denken aan mijn eigen thuis, waar ik op vijftienjarige leeftijd vertrok.

Wat is je favoriete herinnering aan de reis?
Er waren veel momenten waar we de hoek om gingen en er ineens een sprookjesachtig landschap opdook, zoals een enorme waterval of lavarotsen die onder het mos zaten. Die laag was soms zo dik dat we het als matras hebben gebruikt. Ook verandert het weer echt heel snel in IJsland, binnen vijf minuten kon een regenstorm omslaan in een helderblauwe lucht met regenbogen. Het landschap is onwerkelijk.

Welke foto is je favoriet uit het boek?
Een portret van India in een warmwaterbron. Het was een verlaten bron die tussen twee heuvels in zat. Het was koud en we moesten een flink stuk wandelen om de bron te bereiken, maar toen we eindelijk in het warme water terecht kwamen was het perfect. Ik vind haar gezichtsuitdrukking in dat shot geweldig.

Was er een moment dat je niet kon vastleggen maar graag op beeld had willen hebben?
Er waren heel veel leuke momenten in de camper die ik niet kon vastleggen. Maar dat komt omdat het fotograferen dat echte moment van geluk had verpest. Een voorbeeld is toen ik India en met haar vriend Jack voor ons zag koken en later samen van het eten zag genieten. Dat zijn het soort simpele momenten waar ik van hield.

Hoe heeft het licht in IJsland je fotografie beïnvloed?
Het geweldige aan IJsland is dat je in de zomer 22 uur aan zonlicht hebt. De zon staat ook heel urenlang aan de horizon, dus je hebt heel lang heel mooi licht. Toen we er eerder in de winter waren, was dat uiteraard het tegenovergestelde. We hadden maar vier uur zonlicht, dus speelde ik met een lange sluitertijd. Ik heb bijvoorbeeld een foto van het huis van James Merry. De maan was toen zo fel, dat hij op de zon leek.

Waarom wilde je de tekeningen van Mike en de poëzie van India in je boek betrekken?
Het boek is net zo veel van mij als van India en Mike. Ik wilde dat het boek al onze ervaringen bevatte, en dat hun herinneringen erin verwerkt zaten. Mike was constant aan het tekenen en hij had zijn schetsboek altijd bij zich. Ik heb India gevraagd om een gedicht te maken en uiteindelijk hebben we besloten om een van haar zinnen op de kaft te zetten.

Wat vind je belangrijker: een tijdloze foto of een mooie foto?
Die gedachte is interessant. Tijdens het maken van een foto is het moeilijk te zeggen of je een tijdloze foto aan het maken bent. Iets tijdloos is voor mij wat sterker en unieker. Maar ik houd van schoonheid, van foto's die mensen blij maken. Het maakt mij niet uit of ik iets absurds of storends moet vastleggen. Als ik kon kiezen, zou ik alleen films kijken met een gelukkig einde en ik hoop dat deze foto's iets vergelijkbaars doen.

Je kan Route 1, Mike and India pre-orderen in de VS bij Dashwood, in de EU bij Motto, en in Japan bij Twelvebooks.

Credits


Tekst Zio Baritaux
Alle fotografie eigendom van Thomas Whiteside