Quantcast
Think Pieces

de geschiedenis van feesteiland ibiza

Ooit een Mekka voor hippies, nu het bekendste feesteiland ter wereld.

Laura Hinson

Photography Dave Swindells

Iedereen die vliegtuigen over club DC10 heeft zien vliegen, in slaap is gevallen op het strand van Las Salinas of tussen robots heeft gedanst in club Amnesia, weet dat Ibiza een bijzondere plek is. Ibiza is al generaties lang een hedonistische vrijplaats waar "jezelf lekker laten gaan" een hele nieuwe lading heeft gekregen. Het eiland is groot geworden door de legendarische clubs en haar talloze feestgangers. Op haar beurt is het eiland van grote invloed geweest op de wereldwijde modescene en verschillende jeugdculturen.

De eerste toeristen arriveerden er vanwege de adembenemende en ongerepte schoonheid van het eiland in 1950. Ibiza is een paradijs met prachtige baaien, kraakheldere beekjes en beeldschone stranden. Het aantal toeristen dat Ibiza ontdekte nam razendsnel toe, waardoor het eiland al snel uitgroeide tot een welvarende plek. Ibiza was tegelijkertijd ook een veilige haven in politiek roerige tijden. Spanje was namelijk van 1936 tot 1975 in de greep van het fascistische regime van Franco. Vanaf de jaren zestig trokken ook veel hippies naar het eiland, vanwege de goedkope huur en het rustige buitenleven.

Het imago van Ibiza als toevluchtsoord kreeg een permanente status toen The Rolling Stones in 1964 een paar nachtjes op het eiland doorbrachten. De zorgeloze levensstijl die zo kenmerkend is voor Ibiza heeft ervoor gezorgd dat het eiland altijd een grote aantrekkingskracht heeft uitgeoefend op de hippies.

In de rest van Europa viel in 1968 de hippiedroom in duigen (denk aan de Praagse Lente en de protesten tegen de Vietnamoorlog in Parijs). Ibiza werd daarom al snel een toevluchtsoord voor de hippies. Dat beeld werd bevestigd door de film More uit 1969 (de soundtrack van deze film werd overigens verzorgd door Pink Floyd). De film schetst een zonnig en utopisch beeld van het eiland. Ibiza was volgens de film een plek voor vrije liefde, decadentie en recreatief drugsgebruik. Deze reputatie is sindsdien nooit meer verdwenen.

Aan het einde van de jaren zeventig waaide de discoscene over uit de Afro-Amerikaanse homoclubs in Philadelphia en New York. Tegelijkertijd ontstond ook de echte clubcultuur die we nu zo goed kennen van het eiland. Club Amnesia trok steeds meer bezoekers en ook clubs als Ku (later werd dit Privilege), Pacha, Glory's en Lola's verwelkomden steeds meer feestvierders tijdens de zomermaanden. Fotograaf Derek Ridgers wist op prachtige wijze de tijdgeest te vangen toen hij in 1983 met zijn familie op vakantie was op het eiland. Later schreef hij daarover: "'s Nachts veranderden de straten en bars bij de haven in een hete en zinderende versie van clubscene van Londen… De scene waarbij er tot in de late uurtjes werd doorgedanst, ontstond op Ibiza - balearic beats, xtc, enorme clubs en de rave scene - het werd de grootste jeugdcultuur van de late jaren tachtig." De bezoekers droegen veel wit, tulbanden, catsuits van luipaardprint en capes. Het was een kitscherige en een losbandige periode.

In de jaren tachtig investeerden de grote clubs in enorme, krachtige geluidssystemen. De popmuziek was inmiddels populair geworden dankzij artiesten als David Bowie en Madonna. Op hetzelfde moment begonnen verschillende muziekstijlen in elkaar over te lopen en vervaagden de grenzen tussen de verschillende stromingen. Pop, funk, hiphop en soul werden gemixt in de clubs van Ibiza. Deze stijl werd onder andere omarmd door Alfredo van de beroemde club Amnesia.

Fotografie Derek Ridgers

In 1987 bezochten de dj's Danny Rampling, Nicky Holloway, Paul Oakenfold en Johnny Walker het eiland. Ze werden meteen gegrepen door de muziek die ze er hoorden en de ruimdenkendheid onder de mensen. "We dwaalden door Amnesia", herinnert Nicky Holloway zich tijdens een gesprek met i-D, "we hadden onze eerste pillen achter de kiezen en dansten op muziek waar normaal gesproken niet mee geassocieerd wilden worden. We zijn elke nacht naar deze club gegaan. We dachten, 'Fuck, dit is het. We hebben Narnia gevonden!'" Ze waren zo geïnspireerd door hun tripje naar Ibiza dat de heren dezelfde sfeer naar Groot-Brittannië wilden halen.

Op 22 juni 1991 kreeg Amnesia een nieuw management. Duizenden jonge mensen trokken naar de club. Het was het begin van een zeer lucratieve tijd voor clubs op Ibiza. De toegangsprijzen en drankprijzen stegen gestaag en de bezoekers bleven maar komen. De clubs werden overal ter wereld beroemd en de dresscode werd steeds commerciëler.

In 1999 heeft de VN Ibiza vanwege de rijke cultuur en biodiversiteit op officieel tot werelderfgoed gedoopt. Inmiddels wonen er 100.000 mensen op Ibiza en is het een belangrijke feestbestemming voor beroemdheden als Calvin Klein, Puff Daddy en George Michael. Ook in de 21e eeuw blijft Ibiza zich doorontwikkelen. Festivals en andere feestbestemmingen hebben altijd geprobeerd om een graantje van het succes van het eiland mee te pikken. Toch blijft Ibiza eenzaam aan de top staan. Onlangs hield Riccardo Tisci bijvoorbeeld nog een feest op het eiland voor zijn 40e verjaardag. Het eiland blijft tegenwoordig dus nog steeds een zeer belangrijke bestemming voor de crème de la crème van de creatieve industrie.

Credits


Tekst Laura Hinson