de make-up van deze kunstenaar lijkt regelrecht uit de toekomst te komen

3D-make-upartiest Ines Alpha gebruikt CGI voor haar wonderlijke creaties. Aan i-D legt ze uit wat schoonheid voor haar betekent.

|
jun. 15 2018, 3:45pm

Ines Marzat (ook wel bekend als Ines Alpha) is een make-upartiest, maar niet op de manier die je zou verwachten. Ze is een make-upartiest uit de toekomst, die CGI-software gebruikt om de meest bijzondere looks te creëren. Denk aan oogschaduw gemaakt van saffieren, lipliner van paarse stalactieten, of roze, alienachtige vormen die rond je gezicht zweven.

De in Parijs geboren Ines studeerde aan de kunst- en modeacademie, voor ze uiteindelijk bij een reclamebureau terechtkwam. Hier leerde ze alles wat ze moest weten over 3D-design en CGI-software. Nu gebruikt Ines die kennis om prachtige, bizarre en vervreemdende digitale elementen aan de gezichten van haar modellen toe te voegen. En dat allemaal in naam der schoonheid. Dit is haar verhaal:

“Ik begon voor het eerste make-up te dragen toen ik ongeveer dertien jaar was. Eerst gebruikte ik alleen een soort holografische nagellak, waar ik helemaal weg van was. Vervolgens deed ik wat oogpotlood op. Mijn moeder had daar een absolute hekel aan, omdat het me er somber en ernstig uit liet zien. Toen ik veertien was, wilde ik fotograaf worden. Ik weet nog hoe ik voor een shoot eens het halve gezicht van een vriendin zilver heb geverfd. Ik ging voor een futuristische look, wat helemaal hip was begin jaren nul. Ik was superblij met het resultaat, maar zou het nooit zelf hebben gedragen. Ik was nogal verlegen.

Zelf vond ik het nooit leuk om veel make-up te dragen, omdat ik altijd het idee had dat het me er oud uit liet zien. De enige manier waarop ik van make-up kon genieten, was als het op een creatieve, betoverende manier werd gebruikt. Ik droeg geen make-up om mijn oneffenheden te verbergen of me er mooier uit te laten zien. Voor mij was het simpelweg iets om plezier mee te hebben.

Toch was ik tot mijn twintigste nooit zelfverzekerd genoeg om meer te doen met mijn bizarre ideeën. Er waren voor die tijd nu eenmaal niet genoeg merken en online make-upartiesten die voorbeelden lieten zien van wat ik voor ogen had. Dankzij social media en YouTube heb ik nu gelukkig veel meer rolmodellen dan ik in mijn tienerjaren had. Als kind hielpen mijn ouders me af en toe door modebladen voor me mee te nemen met de meest gestoorde looks, zoals het Japanse Fruits. De modellen zagen eruit alsof het animé-personages waren, ontsnapt uit de punk-achtige videogames van de modeontwerpers. Ik vond dit fantastisch, aangezien de modellen in mainstream tijdschriften als Vogue, Elle of Vanity Fair altijd zo ver van me af stonden. Hun vormen, houding en uiterlijk voelden voor mij altijd veel te strikt en onbereikbaar.

Als tiener voelde ik me nooit mooi, maar ook niet echt lelijk. Zoals zoveel meisjes van mijn leeftijd had ik het idee dat jongens mijn vriendinnen altijd leuker vonden. Ik maakte me om allerlei kleine dingen druk: mijn lippen waren te dun, mijn borsten te klein en mijn wangen te bol. Dat veranderde gelukkig toen ik ouder werd. Ik voel me nu een stuk zelfverzekerder, hoewel ik soms nog steeds ontevreden ben over bepaalde delen van mijn lichaam. Dan vergelijk ik mezelf weer eens met alle mooie en sexy meisjes die ik op Instagram zie. Vergeleken met hen voel ik me een trol, maar dat maakt me ook tot wie ik ben.

Ik denk dat iedereen zelfverzekerder wordt door de jaren heen. Het kost tijd om te experimenteren, verschillende dingen uit te proberen, mensen te ontmoeten, en te ontdekken waar je je fijn bij voelt. Soms moet je naar een feestje gaan met de meest gestoorde make-up op je gezicht, om het een paar dagen later ook overdag te dragen en erachter te komen dat het eigenlijk best prima is. Kijk tot hoever die vrijheid rijkt en durf te laten zien wie je bent. Ik heb zoveel kunstenaars, dragqueens en clubkids ontmoet die de grenzen doorbreken van alle stereotiepe schoonheidsidealen die tijdschriften en reclames ons voorschotelen. Doe wat zij doen.

Een van de voornaamste dingen waarmee ik dat probeer is 3D-make-up, gemaakt met CGI-software. Ik raakte hierin geïnteresseerd tijdens mijn werk als artdirector voor een reclamebureau, dat gespecialiseerd was in schoonheids- en luxeproducten. Diep van binnen wist ik wel dat ik met kunst bezig moest zijn, maar ik wist nooit precies wat ik wilde doen. Op een gegeven moment begon ik te experimenteren met 3D-design, om stillevens voor klanten te maken. Na zeven jaar in datzelfde bedrijf gewerkt te hebben, besloot ik dat het tijd was om een sprong in het diepe te wagen. Ik begon te doen wat ik echt leuk vind om te doen, namelijk digitale elementen toevoegen aan gezichten van mensen. In het begin deed ik dit door die elementen op het werk van mijn favoriete fotografen te plakken. De resultaten postte ik online, onder de hashtag #3Dmake-up.

Ik denk dat 3D-make-up uiteindelijk de toekomst van schoonheid zal worden. In onze hedendaagse (en toekomstige) samenleving, voelen mensen steeds meer de drang om zichzelf te transformeren. Bijvoorbeeld met filters op social media, vernieuwende make-uptechnieken of plastische chirurgie. Mijn werk vloeit voort uit dit verlangen om jezelf te veranderen. Ik ken verder niemand die hetzelfde doet als ik, maar ik ken wel kunstenaars die bijvoorbeeld filters maken voor Snapchat, of surrealistische looks creëren door middel van Photoshop en collages. Ons verlangen naar driedimensionale transformaties is bovendien niet beperkt tot de digitale wereld. Steeds meer kunstenaars gaan ook in het echte leven los op hun gezichten door er tastbare objecten aan toe te voegen. Denk bijvoorbeeld aan het werk van Hungry, Lylelox, Tiggy Thorn, Sylwana Zybura, en James Merry, wie de maskers van Björk maakt. En dan zijn er nog make-upartiesten als Mimles, die gezichten veranderen in optische illusies.

Ik hoop zo erg dat we uiteindelijk allemaal 3D-make-up kunnen dragen zonder dat we hier een camera voor nodig hebben. Misschien lukt dat wel dankzij een nieuw soort holografische technologie. Maar wat de toekomst ons ook brengt, voor mij is 3D-make-up een manier om plezier te hebben. En dat is precies waar schoonheid om draait. Het geeft je de kans om te dromen, en tegelijkertijd jezelf te zijn.”